Ερώτηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για τη διάλυση χημικών στη θάλασσα της Κρήτης

Ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Εθνικής Αμυνας και Εξωτερικών σχετικά με δημοσιεύμα του BBC για επικίνδυνα χημικά που θα διαλυθούν σε διεθνή ύδατα δυτικά της Κρήτης, κατέθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ.

Ολόκληρη η ερώτηση

Μεγάλη ανησυχία και έντονο προβληματισμό προκαλεί δημοσίευμα του βρετανικού δικτύου “BBC”, σύμφωνα με το οποίο μέρος του χημικού οπλοστασίου της Συρίας αναμένεται να καταστραφεί σε διεθνή ύδατα, δυτικά της Κρήτης.
Σύμφωνα με το βρετανικό δίκτυο, το πρώτο φορτίο έχει ήδη αποπλεύσει από τη Συρία, με το πλοίο “Ark Futura”, συνοδευόμενο από ρωσικά και κινεζικά πολεμικά πλοία. Προορισμός του είναι η Ιταλία όπου το τοξικό φορτίο θα μεταφερθεί σε σκάφος του πολεμικού ναυτικού των Η.Π.Α. και θα καταστραφεί με τη μέθοδο της υδρόλυσης στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Μάλτας – Λιβύης – Κρήτης.
Σύμφωνα μάλιστα με δημοσίευμα της εφημερίδας “Χανιώτικα Νέα” «δεν υπάρχει καμία ενημέρωση στο Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας για την εξέλιξη αυτή».
Τόσο οι κάτοικοι και οι φορείς του νησιού όσο και επιστήμονες δεν κρύβουν την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου, αφού από τα κατάλοιπα της διαδικασίας αναμένεται να καταλήξουν στη θάλασσα.
Ο καθηγητής στη Σχολή Περιβάλλοντος και δ/ντής του Εργαστηρίου Επεξεργασίας και Διάθεσης Τοξικών και Επικίνδυνων Αποβλήτων του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Ευάγγελος Γιδαράκος με δηλώσεις του στον τοπικό τύπο (εφημερίδα “Νέα Κρήτη” και “Χανιώτικα Νέα”) εκφράζει «την έντονη διαφωνία του για τις πρακτικές που αναφέρεται ότι θα ακολουθηθούν» σημειώνοντας ότι «πρόκειται για ένα μείγμα υψηλών εκρηκτικών ουσιών που θέλουν αλλεπάλληλες μεθόδους για να μπορέσεις να τα αδρανοποιήσεις και αν το καταφέρεις και αυτό» και επισημαίνοντας ότι «αξιωματούχοι του Διεθνούς Οργανισμού για την Απαγόρευση Χρήσης Χημικών Όπλων έχουν επιβεβαιώσει τελευταία ότι η επιχείρηση αυτή της καταστροφής εν πλω δημιουργεί και εγκυμονεί πολλούς και διαφόρους κινδύνους». Επίσης τονίζει «την ανάγκη να μην επιτρέψει η χώρα μας μια τέτοια επιχείρηση» και σημειώνει ότι χώρες όπως η Νορβηγία, το Βέλγιο ακόμα και η Αλβανία «αρνήθηκαν να γίνει αυτή η ενέργεια στα δικά τους χωρικά ύδατα».

Με βάση τα παραπάνω ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:

Είναι ενήμερη η ελληνική κυβέρνηση και οι αρμόδιες αρχές για την όλη επιχείρηση, την ακριβή σύσταση των αποβλήτων, τη συγκέντρωση σε αυτό επικίνδυνων και τοξικών ουσιών, τις μεθόδους που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν και τους κινδύνους που αυτή εγκυμονεί τόσο για το θαλάσσιο περιβάλλον όσο και στις ακτές αλλά και στους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής;

Αν ναι, γιατί επέτρεψαν να γίνει αυτή η ενέργεια η οποία ενέχει πολλούς κινδύνους, σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες; Έγιναν συντονισμένες ενέργειες με άλλες χώρες της περιοχής για την αποτροπή αυτής της επιχείρησης; Ποιες πρόνοιες έλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών σε σχέση με το άκρως επικίνδυνο αυτό ενδεχόμενο; Έχει αναλάβει τις σχετικές πρωτοβουλίες;

Αν όχι σε ποιες άμεσες ενέργειες θα προβούν προκειμένου να αποτρέψουν την επιχείρηση έστω και την ύστατη στιγμή;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Κριτσωτάκης Μιχάλης
Διακάκη Μαρία
Δερμιτζάκης Κωστής
Μιχελογιαννάκης Ιωάννης
Ξανθός Ανδρέας
Σταθάκης Γιώργος
Αμμανατίδου Λίτσα
Διώτη Ηρώ
Δούρου Ρένα
Δρίτσας Θοδωρής
Πετράκος Θανάσης

Α. Ξανθός: «Αν δεν σταματήσουμε αυτή την καταστροφή θα έχουμε υγειονομική κρίση»

«Δεν μπορούμε να συμπιέσουμε την υγειονομική ανάγκη του πληθυσμού τηςχώρας. Αν δεν σταματήσουμε αυτή την καταστροφή θα έχουμε κατάρρευση των υγειονομικών δεικτών, θα έχουμε υγειονομική κρίση ως τελευταίο στάδιο της ανθρωπιστικής κρίσης». Ο Ανδρέας Ξανθός, βουλευτής Ρεθύμνου και μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ, μιλά στην «Εφ.Συν.» για την ελληνική εκδοχή του σχεδίου «σοκ και δέος», το σπάσιμο κάθε κανονικότητας, τον τσαμπουκά της κυβέρνησης που στην Υγεία μεταφράζεται σε αμφισβήτηση του δικαιωματικού πυρήνα του Δημόσιου Συστήματος Υγείας και υπογραμμίζει ότι πρέπει να κινηθούμε τελείως αντίστροφα, στη λογική της καθολικότητας και της ισότιμης κάλυψης πραγματικών αναγκών. Από την ανάγκη περίθαλψης στην οικονομία της Υγείας.

Όσο η«ανάπηρη» Δημοκρατία που έχουμε στη χώρα δεν διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες τα βασικά, το δικαίωμα στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στην κοινωνική φροντίδα, στην ασφάλεια και στην αξιοπρέπεια, τόσο δημιουργείται το ευνοϊκό κοινωνικό έδαφος για να ριζώσουν οι αρνητές της Δημοκρατίας και οι ιδέες της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του φασισμού

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην Ντάνι Βέργου

Τι εξελίσσεται στον χώρο της Δημόσιας Υγείας την εποχή του Μνημονίου;

Εχει αμφισβητηθεί ο δικαιωματικός πυρήνας του δημόσιου συστήματος υγείας, η υποχρέωσή του δηλαδή να παρέχει σε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από την εργασία, την ασφάλιση και την οικονομική τους κατάσταση, δωρεάν και αξιοπρεπείς υπηρεσίες την ώρα της ανάγκης. Αυτό είναι πλέον στον αέρα. Η τάση είναι να ανατρέπεται κάθε κανονικότητα που υπήρχε στο σύστημα υγείας. Να ενισχύεται ο ιδιωτικός τομέας και κυρίως να επιβαρύνεται οικονομικά ο ασθενής.

Ενα παράδειγμα είναι το εικοσιπεντάευρω, ένα μέτρο αδιανόητο μέχρι τώρα. Ενας νέος φοροεισπρακτικός μηχανισμός, την ώρα που ο άρρωστος πρέπει να αντιμετωπίσει ένα οξύ πρόβλημα υγείας, την ώρα που η ζωή του είναι σε κίνδυνο. Το πιο εύκολο πράγμα για να αναιρέσεις ένα δικαίωμα είναι να πεις ότι το κάνεις για να στηρίξεις τους αδύναμους, επιβαρύνοντας τους έχοντες. Είναι το πρώτο βήμα κατάργησης ενός καθολικού δικαιώματος.

Ωστόσο ο δημοσιονομικός στόχος φαίνεται να είναι η προτεραιότητα των πολιτικών της Υγείας.

Ο δημοσιονομικός στόχος δεν μπορεί να είναι προτεραιότητα. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ως δεδομένο και απαραβίαστο το σημερινό δημοσιονομικό πλαίσιο, δεν μπορούμε να συμπιέσουμε την επιδημιολογικά τεκμηριωμένη υγειονομική ανάγκη του πληθυσμού της χώρας στα ασφυκτικά του όρια. Πλέον έχουν αρχίσει οι διεθνείς ανθρωπιστικές οργανώσεις, οι επιστημονικές ενώσεις, η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα, να λένε ότι εξελίσσεται μια υγειονομική τραγωδία στην Ελλάδα. Αν δεν σταματήσουμε αυτή την καταστροφή θα έχουμε κατάρρευση των υγειονομικών δεικτών, θα έχουμε υγειονομική κρίση. Το τελευταίο στάδιο της ανθρωπιστικής κρίσης θα είναι η υγειονομική κρίση. Θα υπάρχει πληθυσμός ο οποίος θα χάνει τη μάχη με την αρρώστια επειδή είναι ανασφάλιστος, επειδή δεν έχει λεφτά. Είναι γελοίο να μας λένε ότι αυτή η καταστροφή γίνεται στο όνομα της σωτηρίας της χώρας και της διατήρησής της εντός της Ευρώπης.

Απαιτείται αλλαγή εποχής;

Μια κυβέρνηση Αριστεράς με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να παρέμβει αποτελεσματικά σε 3 επίπεδα στον τομέα της Υγείας:

1. Στην κάλυψη του ανασφάλιστου πληθυσμού. Οχι στοιχειωδώς αλλά καθολικά, δηλαδή όλες τις ανάγκες από την ιατρική παρακολούθηση μέχρι την εργαστηριακή διάγνωση, τη νοσηλεία και τη φαρμακευτική αγωγή. Πρέπει να διασφαλιστεί και η φαρμακευτική αγωγή που πλέον είναι για πολλούς απαγορευτική. Αυτό που επιμελώς αποκρύπτεται ότι ένα μεγάλο μέρος της μείωσης της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης έχει μετατραπεί σε οικονομική επιβάρυνση του πολίτη. Ως αποτέλεσμα πολλοί ασθενείς, σύμφωνα με επίσημες μελέτες, αναγκάζονται είτε να μη λάβουν είτε να διακόψουν τη φαρμακευτική τους αγωγή. Αυτό αφορά κυρίως τους ανασφάλιστους αλλά και όσους αδυνατούν να πληρώσουν την αυξημένη πλέον συμμετοχή τους, η οποία έχει υπερδιπλασιαστεί μεσοσταθμικά.

2. Στην επιβίωση των δομών του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, για να μπορέσει να εξυπηρετηθεί αυτός ο κόσμος. Αρα πρέπει «με νύχια και με δόντια» να κρατήσουμε όρθια τα νοσοκομεία, τα κέντρα υγείας, τις υγειονομικές μονάδες του ΕΟΠΥΥ, τις δομές ψυχικής υγείας και αντιμετώπισης των εξαρτήσεων. Σε αυτή τη φάση δεν περισσεύει τίποτα, ούτε προσωπικό, ούτε δομές, χρειάζεται ενίσχυση του Συστήματος με ανθρώπινο δυναμικό, στοχευμένες προσλήψεις σε κρίσιμα τμήματα και περιοχές (ΤΕΠ, ΜΕΘ, ΕΚΑΒ, επαρχιακές, νησιωτικές και δυσπρόσιτες μονάδες κ.λπ.). Και βεβαίως σημαντική χρηματοδοτική στήριξη από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από το χρεοκοπημένο ασφαλιστικό σύστημα ή τα υπολείμματα του ΕΣΠΑ.

3. Στη συνολική αναδιοργάνωση –ανασυγκρότηση του ΕΣΥ και της Δημόσιας Υγείας. Υπάρχει η ανάγκη αλλαγών και ανατροπών στην οργάνωση και διοίκηση των νοσοκομείων, στο σύστημα προμηθειών,στον έλεγχο της ποιότητας και της κοινωνικής ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών,στη νοσοκομείο κεντρική λογική του Συστήματος. Χρειάζεται να υπάρξει μια ουσιαστική στροφή στην ΠΦΥ, σε αντίθεση με την κυβέρνηση που υποκριτικά ενδιαφέρεται για την πρωτοβάθμια περίθαλψη αυτή την περίοδο. Το μέλημά της είναι να υπηρετήσει το γενικότερο σχέδιο της διαθεσιμότητας και της κινητικότητας στον δημόσιο τομέα, και επειδή βρίσκει μία μεγάλη «δεξαμενή» στους 10.000 υπαλλήλους του ΕΟΠΥΥ, θεωρεί ότι με τη μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε αποκλειστικό αγοραστή και όχι πάροχο υπηρεσιών, με τη συρρίκνωση και κατάργηση των δομών, θα πιάσει το πλάνο των 12.500 μέχρι τέλος του 2013, δημιουργώντας ταυτόχρονα συνθήκες πλεονάζοντος δυναμικού και άρα μελλοντικών απολύσεων.

Έχουμε επεξεργασμένο σχέδιο για τις αλλαγές αυτές και με τη στήριξη των υγιών δυνάμεων του Συστήματος Υγείας μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Πώς μπορεί να ανατραπεί το σκηνικό;

Σήμερα δεν μπορούν να υπερασπιστούν το Δημόσιο Σύστημα Υγείας μόνοι τους γιατροί και υπόλοιποι εργαζόμενοι. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ευρύτατο κοινωνικό μέτωπο για την Υγεία, στο οποίο θα έχουν ενεργό ρόλο τα κινήματα, τα συνδικάτα, η αυτοδιοίκηση, οι κοινωνικοί φορείς, οι εκπρόσωποι των πολιτών. Ο μεγάλος αντίπαλος είναι η απελπισία, είναι το αίσθημα της ματαιότητας των αγώνων, είναι το γεγονός ότι πολλοί πολίτες δεν ελπίζουν ότι μπορεί η κατάσταση να αλλάξει προς το καλύτερο. Αυτό είναι και το στοίχημα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Να πείσει ότι τα πράγματα μπορούν να λειτουργήσουν με άλλο τρόπο και με άλλο στόχο.

Η επίπτωση των μνημονιακών μέτρων και των αλλαγών στο χώρο της υγείας έχει μία μακροπρόθεσμη απόδοση. Δεν προκύπτει άμεσα. Στην Υγεία όπως και στην Παιδεία οι πολιτικές της υποβάθμισης και της απαξίωσής τους ως δημόσιων αγαθών έχουν αρνητικά αποτελέσματα που αποτυπώνονται σε βάθος χρόνου. Η κυβέρνηση το μόνο που την ενδιαφέρει είναι να παίρνει καλό βαθμό στους ελέγχους της τρόικας,να εξασφαλίζει την επόμενη δόση, να προχωρά το πρόγραμμα παρότι όλοι αναγνωρίζουν ότι είναι αδιέξοδο, να κερδίζει πολιτικό χρόνο και«γαία πυρί μιχθήτω». Πρόκειται για εγκληματική πολιτική και τραγική άγνοια κινδύνου.

Για τον εκφασισμό της κοινωνίας;

Η δημόσια Υγεία είναι και ζήτημα Δημοκρατίας, δηλαδή ισοτιμίας των ανθρώπων απέναντι σε ένα κεφαλαιώδες κοινωνικό αγαθό. Οσο η «ανάπηρη» Δημοκρατία που έχουμε στη χώρα δεν διασφαλίζει σε όλους τους πολίτες τα βασικά, το δικαίωμα στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στην κοινωνική φροντίδα, στην ασφάλεια και στην αξιοπρέπεια, τόσο δημιουργείται το ευνοϊκό κοινωνικό έδαφος για να ριζώσουν οι αρνητές της Δημοκρατίας και οι ιδέες της μισαλλοδοξίας, του ρατσισμού και του φασισμού. Αρα, υπό μια έννοια, το να έχεις σήμερα ένα Δημόσιο Σύστημα Υγείας που πραγματικά παρέχει κάλυψη στις ανάγκες των ανθρώπων, των φτωχών ανθρώπων, των ανθρώπων που περιθωριοποιούνται, αποτελεί βήμα αποτελεσματικής αντιφασιστικής πολιτικής.

Μεγάλα κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Κρήτη

Ερώτηση κατέθεσαν στη βουλή οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Κρήτης σχετικά με τα κενά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Κρήτης στην οποία αναφέρουν:

 

 

"Οι εκπαιδευτικές πολιτικές στα χρόνια των μνημονίων οδηγούν τη δημόσια εκπαίδευση στη διάλυση. Σχολεία κλείνουν ή συγχωνεύονται, πληθωρικά τμήματα άνω των 25 μαθητών κυριαρχούν σε όλες τις βαθμίδες, η χρηματοδότηση κάθε χρόνο μειώνεται. Παράλληλα οι μηδενικοί διορισμοί και οι ελάχιστες προσλήψεις αναπληρωτών έχουν ως συνέπεια τη διεύρυνση των προβλημάτων στη λειτουργία των σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Η κατάσταση σε όλη τη χώρα είναι τραγική. Σε ό,τι αφορά στην Κρήτη, δύο ολόκληρες βδομάδες μετά την έναρξη του σχολικού έτους, τα περισσότερα σχολεία λειτουργούν με δυσκολία ή υπολειτουργούν ενώ σε κάποια άλλα δεν έχει χτυπήσει ακόμα κουδούνι (!) (στα Δ.Σ. Παναγιάς, Καβροχωρίου, Καρκαδιώτισσας καθώς και στα Νηπιαγωγεία Αξού, 2ο Ανωγείων, 2/θ Ροδωπού, 1/θ Καμισιανών και 1/θ Ροδωπού).

Τα κενά σε επίπεδο Κρήτης ξεπερνούν τα 570 (σύμφωνα με στοιχεία των Συλλόγων Εκπαιδευτικών. Στο νομό Ηρακλείου φτάνουν τους 80 δασκάλους, 35 νηπιαγωγούς και 115 ειδικοτήτων και στο νομό Ρέθυμνου ανέρχονται σε 30, 20 και 45 αντίστοιχα.

Στα σχολεία της Ειδικής Αγωγής η κατάσταση είναι ακόμα πιο τραγική, αφού τα περισσότερα είναι κλειστά, ενώ τα ελάχιστα ανοιχτά υπολειτουργούν.

Η λειτουργία των ολοήμερων δημοτικών και νηπιαγωγείων, που τόσο ανάγκη έχει η κάθε τοπική κοινωνία, έχει ανασταλεί για να καλυφθούν διδακτικά κενά και να εμφανιστεί πληρότητα θέσεων. Η ταλαιπωρία όμως των γονέων είναι απερίγραπτη με πολύ σημαντικές εκπαιδευτικές και κοινωνικές συνέπειες. Ταυτόχρονα ενώ υπάρχουν περιπτώσεις που ακόμα και οι διευθυντές σχολικών μονάδων διδάσκουν κανονικά σε τάξεις.

Επειδή η παιδεία αποτελεί καθολικό ανθρώπινο δικαίωμα και κοινωνικό αγαθό και η πολιτεία έχει υποχρέωση να παρέχει δημόσια δωρεάν εκπαίδευση ισότιμα σε όλους,

Επειδή οι ευθύνες του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης για τη διάλυση της δημόσιας παιδείας είναι τεράστιες,

Επειδή οι ακολουθούμενες πολιτικές της λιτότητας και των μνημονίων οδηγούν στην κατάργηση των υποστηρικτικών δομών (ειδική αγωγή, τμήματα ένταξης, ολοήμερο σχολείο)

Επειδή η ανησυχία των τοπικών κοινωνιών, των φορέων, των γονιών και των εκπαιδευτικών που «αγωνίζονται για να κρατήσουν τα σχολεία ανοιχτά» κορυφώνεται,

Ερωτάται ο κ. Υπουργός

Τι άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει, ώστε να ομαλοποιηθεί το συντομότερο η κατάσταση και να λειτουργήσουν εύρυθμα και αποδοτικά οι σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Κρήτη αλλά και σε όλη την Ελλάδα; Προτίθεται να προβεί άμεσα σε διορισμούς εκπαιδευτικών με βάση τα πραγματικά λειτουργικά κενά; "

Oι ερωτώντες βουλευτές

Κριτσωτάκης Μιχάλης
Διακάκη Μαρία
Δερμιτζάκης Κωστής
Ξανθός Αντρέας
Σταθάκης Γιώργος
Κουράκης Τάσος

Συνάντηση βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης

 

Η διαθεσιμότητα των διοικητικών υπαλλήλων οδηγεί στη «λειτουργική κατάρρευση» του Πανεπιστημίου

Την Τετάρτη 4/9/2013 πραγματοποιήθηκε συνάντηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Διακάκη Μαίρης, Κριτσωτάκη Μιχάλη και Ξανθού Ανδρέα με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ευριπίδη Στεφάνου. Θέμα συζήτησης ήταν οι εξελίξεις στο χώρο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, οι αρνητικές επιπτώσεις των μνημονιακών αλλαγών στα ΑΕΙ/ΤΕΙ, τα λειτουργικά προβλήματα του Πανεπιστημίου Κρήτης και η δραματική επιδείνωση τους με το μέτρο της διαθεσιμότητας των διοικητικών υπαλλήλων των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.

Ο κ. Στεφάνου αναγνώρισε ότι η εφαρμογή του «σχεδίου μεταρρύθμισης της Δημόσιας Διοίκησης» στην Ανώτατη Εκπαίδευση και η ένταξη σε καθεστώς διαθεσιμότητας του 20% του διοικητικού προσωπικού, πέραν του ότι είναι νομικά αστήρικτη, θα έχει μη αναστρέψιμες βλάβες στο εκπαιδευτικό, ερευνητικό και κοινωνικό έργο του Πανεπιστημίου Κρήτης (Π.Κ.). Την ώρα που το Π.Κ. θα δεχθεί για το ακαδημαϊκό έτος περισσότερους φοιτητές και την ώρα που δεν θα υπάρξουν για φέτος συμβασιούχοι διδάσκοντες, η απομάκρυνση μέρους του, ούτως ή άλλως ανεπαρκούς, διοικητικού προσωπικού που στηρίζει την εκπαιδευτική διαδικασία, τα ερευνητικά προγράμματα, τα εργαστήρια, τα δίκτυα και τις επικοινωνίες του Πανεπιστημίου, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη συρρίκνωση των υπηρεσιών, στην υποβάθμιση και απαξίωση ενός Ιδρύματος με τεράστια πνευματική, κοινωνική και αναπτυξιακή σημασία για τον τόπο μας.

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ επεσήμαναν την ανάγκη συντονισμού και κοινής δράσης όλων των συνδικαλιστικών και θεσμικών εκπροσωπήσεων του Πανεπιστημίου, γιατί αν δεν σταματήσει τώρα η πορεία κατεδάφισης της Ανώτατης Εκπαίδευσης κανείς δεν θα μείνει αλώβητος και το επόμενο βήμα θα είναι η διαθεσιμότητα-απομάκρυνση και διδακτικού προσωπικού. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ τόνισαν ακόμα την ανάγκη να υπερασπιστεί η ακαδημαϊκή κοινότητα στο σύνολο της (διδάσκοντες, υπάλληλοι, φοιτητές) την αυτοτέλεια και την αξιοπρέπεια της Ανώτατης Εκπαίδευσης, να αντιπαρατεθούν με την διαλυτική για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο πολιτική της κυβέρνησης και να συμπαραταχθούν με τους εκπαιδευτικούς των υπόλοιπων βαθμίδων (Α’βαθμιας και Β’βαθμιας Εκπαίδευσης) αλλά και με τους γονείς των μαθητών και φοιτητών σε ένα κοινό μέτωπο υπεράσπισης της Δημόσιας Παιδείας, με στόχο τη δημοκρατική ανατροπή της κυβέρνησης και την ακύρωση του καταστροφικού μνημονιακού πλαισίου.

Κατασκευή διαμετακομιστικού λιμένα στη νότια Κρήτη

Ερώτηση προς τους υπουργούς Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων & Εμπορικής Ναυτιλίας και Αιγαίου με θέμα την κατασκευή διαμετακομιστικού λιμένα στη νότια Κρήτη κατέθεσαν οι πέντε βουλευτές Κρήτης του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στην οποία αναφέρουν:

Στις 11/4/2013 πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στον Κόκκινο Πύργο του νομού Ηρακλείου, όπου ο Γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας και βουλευτής Ηρακλείου κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης παρουσία και του Γενικού Γραμματέα Λιμένων και Λιμενικής Πολιτικής, καθηγητή κ. Κ. Μουτζούρη, επανέφερε στο προσκήνιο την συζήτηση για την κατασκευή διαμετακομιστικού λιμένα στη νότια Κρήτη και συγκεκριμένα στην περιοχή του Τυμπακίου, ένα θέμα που είχε ανοίξει το 2006-2007 αλλά είχε «παγώσει» έκτοτε λόγω της αντίθεσης των τοπικών κοινωνιών.

Ο κ. Εμμ. Κεφαλογιάννης σε δηλώσεις του μάλιστα, αναφέρθηκε σε επενδυτικό ενδιαφέρον κινεζικής προελεύσεως για το εν λόγω  λιμάνι.

Επειδή η πρόταση που παρουσιάστηκε δεν διαφέρει σε τίποτα από αυτήν που απορρίφθηκε καθολικά το 2007.

Επειδή δεν υπάρχει μια μελέτη σκοπιμότητας για το συγκεκριμένο έργο.

Επειδή η πλειονότητα των αυτοδιοικητικών , παραγωγικών και κοινωνικών φορέων αλλά και των κατοίκων της περιοχής θεωρεί ότι αυτή η επένδυση δεν υπηρετεί τις παραγωγικές, οικονομικές και αναπτυξιακές ανάγκες της ευρύτερης περιοχής, ούτε διασφαλίζει το βιώσιμο μέλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.

Επειδή το διαμετακομιστικό λιμάνι στο Νότο της Κρήτης αποτελεί ένα έργο περιφερειακής σημασίας που απαιτεί πολιτική συζήτηση, δημοκρατικό προγραμματισμό και συναίνεση των τοπικών κοινωνιών.

Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί :

1. Η κατασκευή ενός διαμετακομιστικού λιμένα εμπορευματοκιβωτίων στο νότο της Κρήτης αποτελεί κυβερνητική πρόταση και αν ναι με ποιον τρόπο θα την προωθήσουν για διαβούλευση και έγκριση από τις τοπικές κοινωνίες της ευρύτερης περιοχής;
2. Συμπεριλαμβάνεται ο διαμετακομιστικός λιμένας στη νότια Κρήτη στις συζητήσεις που έγιναν στο πλαίσιο της πρόσφατης επίσκεψης του Πρωθυπουργού κ. Α. Σαμαρά στην Κίνα και αν αποτελεί μέρος των συμφωνιών που υπογράφτηκαν με την κινεζική πλευρά;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Κωνσταντίνος Δερμιτζάκης

Μαρία Διακάκη

Μιχάλης Κριτσωτάκης

Ανδρέας Ξανθός

Γιώργος Σταθάκης

Οικονομική Κρίση και Δημόσια Περίθαλψη

Εισήγηση του Ανδρέα Ξανθού, βουλευτή Ρεθύμνου και συντονιστή της ΕΕΚΕ Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν στην Αθήνα το παράρτημα του Ιδρύματος Rosa Luxemburg και το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς με τον Γερμανό ομοσπονδιακό βουλευτή και Υπεύθυνο Υγείας του Die Linke, Harald Weinberg με θέμα: «Η υγεία στην περίοδο της κρίσης στην Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ευρώπη: μια αριστερή ματιά στις εξελίξεις και τις προοπτικές των συστημάτων υγείας».

  

H σημερινή εικόνα

Είναι βιβλιογραφικά τεκμηριωμένο ότι η οικονομική κρίση δεν «παράγει» μόνο ανεργία και φτώχεια , αλλά «παράγει» και αρρώστεια.Είναι κοινός τόπος πλέον ότι η ανεργία είναι επιβαρυντικός παράγοντας σωματικής και ψυχικής νοσηρότητας. Υπάρχει έρευνα σε 13 ευρωπαϊκές χώρες στην οποία διαπιστώνεται στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ ανεργίας και θνησιμότητας ( 1% αύξηση της ανεργίας συνεπάγεται αύξηση του δείκτη θνησιμότητας κατά 2,18%). Η αυξημένη νοσηρότητα προκαλεί και αυξημένη ζήτηση δημόσιων υπηρεσιών υγείας, λόγω οικονομικής αδυναμίας των ασθενών να απευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα .

Την ώρα λοιπόν  που καταγράφεται αύξηση της προσέλευσης στο ΕΣΥ ( πάνω από 30-40%)  , η πολιτική του Μνημονίου έχει οδηγήσει σε μείωση 32%της δημόσιας δαπάνη υγείας το 2012( σε σχέση με το 2009) , σε μείωση 52% της ιδιωτικής δαπάνης και σε μείωση 40% της συνολικής δαπάνης υγείας , η οποία από 22,5 δις. ευρώ το 2009( 9,7% του ΑΕΠ)  έπεσε στα 13,5 δις. ( 6,4% του ΑΕΠ).

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι στη δεκαετία του 2000 δημιουργήθηκε μια τεράστια «φούσκα» στον τομέα της Υγείας και του φαρμάκου , λόγω της συναλλαγής μερίδας του ιατρικού σώματος με εταιρείες και της προκλητής ζήτησης, λόγω  της διαπλοκής του πολιτικού συστήματος με επιχειρηματικά συμφέροντα στο χώρο της Ιδιωτικής Ασφάλισης-Διάγνωσης-Θεραπείας- Αποκατάστασης, και κυρίως λόγω της  έλλειψης πολιτικής βούλησης για ουσιαστικούς μηχανισμούς ελέγχου , η σημερινή δραστική περικοπή των δαπανών υγείας έχει θέσει τη χώρα μπροστά σε σοβαρό υγειονομικό κίνδυνο. Το σύνθημα «τοΜνημόνιο «βλάπτει σοβαρά την Υγεία» επιβεβαιώνεται στο ακέραιο.   Κατ’ αναλογίαν με τον δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή που το ΔΝΤ παραδέχθηκε ότι ήταν λάθος και υποεκτίμησε την ύφεση, στον τομέα της Υγείας έχει υποεκτιμηθεί τραγικά ή έχει αγνοηθεί συνειδητά  ο  «υγειονομικός» πολλαπλασιαστής που σχετίζεται με τις επιπτώσεις που έχουν στους δείκτες υγείας του πληθυσμού οι μνημονιακές  περικοπές  στις δημόσιες δαπάνες υγείας . Ενδεικτικά αναφέρουμε τις συχνές ελλείψεις φαρμάκων ευρείας  κυκλοφορίας στην αγορά ως αποτέλεσμα των συνεχών αλλαγών στα δελτία τιμών φαρμάκων, την απορρύθμιση και τις αυξημένες εισαγωγές στο νοσοκομείο ασθενών με ΧΑΠ που αδυνατούν να πληρώνουν το ενοίκιο για συμπυκνωτή Ο2 , την κακή ρύθμιση ασθενών με ΣΔ και τις συχνότερες επιπλοκές που εμφανίζουν λόγω περικοπής στα απαραίτητα αναλώσιμα ( ταινίες ελέγχου σακχάρου , υλικά για την περιποίηση διαβητικού ποδιού κλπ) , την αδυναμία πολλών ασθενών με χρόνια νοσήματα να έχουν την αναγκαία ιατρική παρακολούθηση και τα φάρμακα που χρειάζονται, τις τραγικές ελλείψεις σε ειδικά και ακριβά φάρμακα για καρκινοπαθείς ή  ασθενείς με σπάνια χρόνια νοσήματα, την έξαρση των κρουσμάτων του AIDSλόγω περικοπής στα προγράμματα δωρεάν χορήγησης συρίγγων, τον ανεμβολίαστο παιδικό πληθυσμό και τον κίνδυνο επανεμφάνισης «ξεχασμένων» λοιμώξεων, την αύξηση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων λόγω υποχώρησης των standarsνοσηλείας εξ’ αιτίας των τεράστιων ελλείψεων σε νοσηλευτικό προσωπικό, την καταγραφόμενη αύξηση της τοξικοεξάρτησης και του αλκοολισμού, ακόμα και την αύξηση των αυτοκτονιών, παρότι οι ψυχίατροι είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην αιτιώδη σχέση  μεταξύ ανεργίας και αυτοκτονίας. 

Το σίγουρο όμως  είναι ότι η απόλυση και η ανεργία , που είναι το μείζον κοινωνικό πρόβλημα σήμερα στην Ελλάδα , συνιστούν  ένα ισχυρότατο οικονομικό, προσωπικό και οικογενειακό πλήγμα και μια δραματική ανατροπή του επιπέδου  σωματικής, ψυχικής και κοινωνικής ευεξίας του ανθρώπου , σύμφωνα με τον κλασσικό ορισμό για την υγεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ( ΠΟΥ). Ο συνδυασμός της απώλειας της εργασίας και της απο-ασφάλισης υγείας που αυτή συνεπάγεται και σήμερα αφορά πάνω από το 30% του πληθυσμού, είναι τραγικός. Εκατομμύρια άνθρωποι, συνήθως οι πλέον αδύναμοι και ευάλωτοι, κινδυνεύουν να  μείνουν , παρά την εξαιρετική προσπάθεια των κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων, τελείως ανοχύρωτοι απέναντι στην αρρώστεια  . Η τάση στην Ελλάδα του Μνημονίου είναι να μετατρέπεται η υγεία σε «είδος πολυτελείας»  καιαπό το «Υγεία για όλους»  της Άλμα Ατα  να οδεύουμε ολοταχώς στο «Υγεία μόνο για τους πλούσιους».  Και αυτό συνιστά μια σκληρή ταξική πολιτική και  μια ανεπίτρεπτη κοινωνική βαρβαρότητα.

Επιπλέον,  υπάρχουν και οι λειτουργικές παρενέργειες του Μνημονίου στις δομές του Δημόσιου Συστήματος Υγείας που επιδεινώνουν την κατάσταση :

·        Το ΕΣΥ είναι σε τροχιά «κατάρρευσης»όχι λόγω  της κρίσης καθ’ αυτής αλλά λόγω της μνημονιακής «συνταγής», με κυριότερες επιπτώσεις: 1. Περικοπή( κατά 40-50%) στη χρηματοδότηση των νοσοκομείων-ΚΥ  2. Ελλείψεις προσωπικού, εργασιακή εξόντωση και μισθολογική εξαθλίωση του   3. Προβλήματα στην προμήθεια υλικών και φαρμάκων 4. Συγχωνεύσεις ή καταργήσεις νοσοκομείων-κλινικών – τμημάτων μέσω των νέων Οργανισμών 5. Ανεπαρκή κονδύλια εφημεριών –υπερωριών 6. Αντίληψη Νοσοκομείου-Επιχείρηση με έμφαση στην εισπρακτική λειτουργία, στην επικέντρωση στο κόστος και όχι στην ποιότητα και στην «αγοραία» λογική των ΚΕΝ/DRG’S 7.  Σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης (Burnoutsyndrome) του ανθρώπινου δυναμικού , που αφορά το 33% των ειδικευόμενων γιατρών , το 25% των γιατρών του ΕΣΥ και το 37% των νοσηλευτών.

·        Ο ΕΟΠΥΥ, το νέο υπερΤαμείο ασφάλισης Υγείας είναι σε τροχιά οικονομικής χρεωκοπίας . Η κατάρρευση των ασφαλιστικών εισφορών λόγω της ανεργίας, της «μαύρης» εργασίας και της εισφοροδιαφυγής, καθώς και η έλλειψη σταθερής και εγγυημένης κρατικής χρηματοδότησης ( σήμερα είναι στο 0,4% του ΑΕΠ όταν πριν το Μνημόνιο βρισκόταν μόνο για τα 4 μεγάλα Ταμεία  στο 1,2%)  , έχει οδηγήσει σε μια άτυπη ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης υγείας . Στην εξωνοσοκομειακή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη παρατηρείται μια συνεχής αύξηση των  ιδιωτικών πληρωμών τόσο για τις ιατρικές επισκέψεις και τις εργαστηριακές εξετάσεις, όσο και για την αγορά φαρμάκων και άλλων απαραίτητων υγειονομικών υλικών ( ορθοπεδικά βοηθήματα, γυαλιά οράσεως κλπ)  . Η κυβέρνηση έχει υιοθετήσει μια  λογική «ελάχιστου πακέτου παροχών» για κάθε ασφαλισμένο και στη συνέχεια αυξημένη συμμετοχή στο κόστος περίθαλψης με εισοδηματικά κριτήρια .

·        Η Ψυχική Υγεία δοκιμάζεται επίσης. Λόγω της υποχρηματοδότησης δημιουργούνται προβλήματα στη λειτουργία των θεραπευτικών προγραμμάτων, αναπτύσσονται ράντζα στις ψυχιατρικές κλινικές των γενικών νοσοκομείων , υπάρχει σοβαρός κίνδυνος κατάρρευσης των δομών αποασυλοποίησης που λειτουργούν οι ΜΚΟ  και  η  επάνοδος στην ασυλική πρακτική.  

·        Τέλος, η Επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα και το  ΕΚΑΒ αντιμετωπίζουν σοβαρότατα λειτουργικά προβλήματα λόγω της περικοπής κατά 40% του προϋπολογισμού  , τη μη αντικατάσταση του πεπαλαιωμένου και συχνά επικίνδυνου για την ασφάλεια των πληρωμάτων και των ασθενών στόλου των  ασθενοφόρων, τα προβλήματα της κάλυψης των  αεροδιακομιδών  από τις νησιωτικές και απομονωμένες περιοχές κλπ. 

Hπολιτική μας εκτίμηση είναι ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κυβερνητική αδιαφορία, ολιγωρία ή ανικανότητα. Δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με την ευλαβική τήρηση των μνηνομιακών δεσμεύσεων. Πρόκειται για της επιλογή της Ελλάδας ως προνομιακού πεδίου ( επειδή υπήρχε το πρόσχημα των δημοσιονομικών  προβλημάτων και του αδιαμφισβήτητου party ) για ένα «πείραμα» βίαιης νεοφιλελεύθερης αναδιάρθρωσης στον τομέα της υγείας και του φαρμάκου. Ένα «πείραμα» με σκοπό την αναπαραγωγή και διάδοση του σε όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Είναι μια «ρεβάνς» του νεοφιλελευθερισμού απέναντι στη δημόσια περίθαλψη και το Κοινωνικό Κράτος . Μια ρεβάνς που πρέπει να αποτρέψουμε μαζί με την Αριστερά και τους λαούς της Ευρώπης.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, και μόνο οι αρνητικές επιπτώσεις στην Υγεία συνιστούν μείζονα λόγο ακύρωσης του Μνημονίου . Θεωρούμε πρώτιστο πολιτικό μας καθήκον να στηρίξουμε τις συλλογικές αντιστάσεις και την κοινωνική αλληλεγγύη και με τους αγώνες των υγειονομικών και της κοινωνίας να μετατρέψουμε το χώρο της Υγείας σε «Βατερλό» της μνημονιακής συγκυβέρνησης.

Είναι κρίσιμο ζήτημα, να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να στηρίξει κινηματικά και να εκπροσωπήσει πολιτικά το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που πλήττεται από την «ανθυγιεινή» μνημονιακή πολιτική και κυρίως όσους αποκλείονται θεσμικά ( επειδή είναι ανασφάλιστοι) από τη δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. 

Το Πρόγραμμα Υγείας μιας κυβέρνησης της Αριστεράς

1.     Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια υπόθεση «εμπειρογνωμόνων» αλλά μια διαδικασία συμμετοχής, συζήτησης και αμφίδρομης επικοινωνίας με τους πολίτες , μια σχέση  εμπιστοσύνης με τις δυνάμεις της γνώσης, της εντιμότητας και της αξιοπρέπειας που υπάρχουν σήμερα στο Σύστημα Υγείας , στα Πανεπιστήμια , στα Ερευνητικά Ινστιτούτα κλπ.

2.      Η προγραμματική επάρκεια και η πολιτική  ηγεμονία της Αριστεράς δεν είναι ζήτημα εκφώνησης μιας  ριζοσπαστικής «γραμμής» αλλά συγκεκριμένων βημάτων αλλαγής των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών στην Υγεία. Βημάτων που εγγυούνται με ασφάλεια την κάλυψη των βασικών αναγκών και ταυτόχρονα προωθούν τις τομές-μετασχηματισμούς που έμπρακτα αποδεικνύουν ότι μια άλλη δημόσια περίθαλψη ποιότητας είναι εφικτή και ότι το αίτημα  της επανα-κοινωνικοποίησης της υγείας είναι η ρεαλιστική ουτοπία στην εποχή της δομικής καπιταλιστικής κρίσης .

Αρχές μιας αριστερής πολιτικής υγείας :

·        Η Υγεία κοινωνικό αγαθό και καθολικό δικαίωμα

·        Στρατηγική στόχευση η καθολική κάλυψη των υγειονομικών αναγκών του πληθυσμού από ένα αναβαθμισμένο δημόσιο Σύστημα Υγείας χωρίς ιδιωτική επιχειρηματική δραστηριότητα .

·        Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ, ΕΙΔΙΚΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΦΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

·        Δεν υπερασπιζόμαστε το party , που οφειλόταν στη διαπλοκή δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και στην έλλειψη πολιτικής βούλησης για τον έλεγχο και την πάταξη των κυκλωμάτων σπατάλης και διαφθοράς.

·        Ανθρωποκεντρικό, δηλαδή εστιασμένο στις ανάγκες του ασθενή  και ταυτόχρονα διεπαγγελματικό και όχι ιατροκεντρικό, δηλαδή στηριγμένο στην ισότιμη  συνεργασία όλων των υγειονομικών, Δημόσιο Σύστημα  Υγείας .

·        Ολιστική προσέγγιση της Υγείας, παρέμβαση στους κοινωνικούς προσδιοριστές της Υγείας  εργασία, κατοικία, διατροφή, θέρμανση, καθαρό περιβάλλον, συνθήκες υγιεινής και  ασφάλειας στο χώρο εργασίας, κοινωνικές σχέσεις, κοινωνικά δίκτυα υποστήριξης κλπ), πρωτογενής πρόληψη και αγωγή υγείας. Ακριβώς επειδή υπάρχει αποδεδειγμένη συσχέτιση μεταξύ φτώχειας-κοινωνικών ανισοτήτων και ασθένειας (βλ. έκθεση Blackto 1971 στην Αγγλία ), γι’ αυτό σε τελευταία ανάλυση η καλύτερη και πιο αποτελεσματική πρόληψη της αρρώστειας είναι ο αγώνας για την κοινωνική αλλαγή.

·        Ολιστική προσέγγιση του αρρώστου – όχι «κατακερματισμένη» ιατρική- αντιμετώπιση των συνολικών προβλημάτων – αποτελεσματική διαχείριση  και όχι ταλαιπωρία των ασθενών χωρίς συναλλαγές και διαμεσολαβήσεις

·        Κατανομή πόρων με βάση την επιδημιολογικά τεκμηριωμένη ανάγκη  , στα πλαίσια ενός  αξιόπιστου Υγειονομικού Χάρτη 

·        Η δημόσια περίθαλψη υπόθεση των εργαζομένων στο ΕΣΥ και της κοινωνίας –κοινωνικό μέτωπο υπεράσπισης των δομών Υγείας- έλεγχος κοινωνικής ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών

·        Επιδίωξη μας είναι ένας νέος συνασπισμός κοινωνικών συμφερόντων στο χώρο της Υγείας όχι στη βάση επιμέρους αιτημάτων ή αθροίσματος δυσαρεσκειών αλλά στη βάση ενός  συνολικού σχεδίου κάλυψης κοινωνικών αναγκών , το οποίο θα εγγυηθεί και την επιβίωση και την αναμόρφωση του Συστήματος (δεν γίνονται μετασχηματισμοί χωρίς κοινωνικές συμμαχίες ) . Απαιτείται δηλαδή σχέδιο με άλλο στόχο και με άλλο τρόπο , τα βήματα του οποίου θα εξαρτηθούν από τους κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς . 

Ιδέες για μια εφαρμοσμένη αριστερή πολιτική στο χώρο της Υγείας

·        Καθολική και δωρεάν κάλυψη αναγκών υγείας , ανεξάρτητα  από την εισοδηματική-εργασιακή-ασφαλιστική κατάσταση του ασθενή

·        Προοπτική χρηματοδότησης του Συστήματος Υγείας όχι μέσω των κλάδων Υγείας των Ασφαλιστικών Ταμείων ( που έχουν χρεωκοπήσει λόγω της διαχρονικής λεηλασίας των αποθεματικών τους και κυρίως λόγω  ανεργίας και της ανασφάλιστης εργασίας) , αλλά μέσω της γενικής φορολογίας και της αναδιανομής του πλούτου. Ο στόχος πρέπει να είναι να προσεγγίσει η δημόσια δαπάνη υγείας το μέσο ευρωπαϊκό όρο .

·        Ενίσχυση των νοσοκομείων , των ΚΥ με νοσηλευτικό-παραϊατρικό-επιστημονικό  προσωπικό , αλλά και ιατρικό όπου υπάρχουν ειδικές ανάγκες ( πχ ΤΕΠ, ΜΕΘ, ειδικά τμήματα,  κλινικές-εργαστήρια  επαρχιακών νοσοκομείων , ΕΚΑΒ κλπ).

·        Στροφή στην ΠΦΥ με ανάπτυξη δικτύου ΚΥ Αστικού Τύπου , ομάδα υγείας με κοινοτικό προσανατολισμό και προληπτική παρέμβαση . Συνεργασία του ΕΟΠΥΥ με ελευθεροεπαγγελματίες γιατρούς για τη μεταβατική περίοδο μέχρι την πλήρη ανάπτυξη ενός Δημόσιου Συστήματος ΠΦΥ.    

·        Στήριξη των δομών Ψυχικής Υγείας , πρόληψης, θεραπείας και απεξάρτησης- ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, τομεοποιημένου Δημόσιου Συστήματος Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας βασισμένο στις αρχές της αποασυλοποίησης , της κοινωνικής ψυχιατρικής και της κοινοτικής φροντίδας.

·        Ανάπτυξη της οδοντιατρικής περίθαλψης και φροντίδα της στοματικής υγείας μέσα από το Δημόσιο Σύστημα .

·        Ενίσχυση της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας και του ΕΚΑΒ, στήριξη των ΤΕΠ ( αυτονομία διοικητική, επιστημονική και λειτουργική) και θεσμοθέτηση ειδικότητας επείγουσας ιατρικής  για τη στελέχωση τους .

·        Κατάργηση απογευματινών ιατρείων και του εισητήριου των 5 ευρώ για τα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων-ΚΥ . Ακύρωση του νέου μνημονιακού μέτρου του 1 ευρώ ανα συνταγή και των 25 ευρώ για την εισαγωγή σε νοσοκομείο.

·         «Απόσυρση» των νέων μνημονιακών Οργανισμών και αναμόρφωση τους μετά από την ολοκλήρωση ενός αξιόπιστου Υγειονομικού Χάρτη

·        Σταδιακή απο-εμπορευματοποίηση του φαρμάκου .  Το φάρμακο πρέπει να παράγεται και να διατίθεται με όρους κοινωνικών αναγκών και δημοσίου συμφέροντος και όχι με όρους αγοράς , όπως μέχρι σήμερα. Κίνητρα ανάπτυξης της εγχώριας παραγωγής ποιοτικών  γενοσήμων φαρμάκων – αναβάθμιση του ελεγκτικού και στρατηγικού ρόλου του ΕΟΦ – αναδιοργάνωση και παραγωγική αξιοποίηση του ΙΦΕΤ στη βάση μιας Εθνικής Φαρμακαποθήκης - προοπτική ανάπτυξης Εθνικής Φαρμακοβιομηχανίας.

·        Μέτρα αποτροπής των φαινομένων συναλλαγής με εταιρείες , προκλητής ζήτησης, διαφθοράς, και εκμετάλλευσης του αρρώστου. Έλεγχος του «πόθεν έσχες» σε όλους τους κρίσιμους «κρίκους» της αλυσσίδας υγείας . Απεξάρτηση της ιατρικής εκπαίδευσης από τις φαρμακευτικές εταιρείες και τις εταιρείες βιοϊατρικού εξοπλισμού.

·        Επανατιμολόγηση νοσηλείων (ΚΕΝ) στη βάση της αποζημίωσης με ρεαλιστικούς όρους κάθε επιστημονικά τεκμηριωμένης ιατρικής και θεραπευτικής  πράξης που πραγματοποιείται στα νοσοκομεία , με βάση αξιόπιστα διαγνωστικά-θεραπευτικά πρωτόκολλα.

·        Αναδιοργάνωση των νοσοκομείων – επιλογή Διοικητών μέσα από συμμετοχική διαδικασία των γιατρών/εργαζομένων – δημοκρατική και όχι διευθυντοκεντρική λειτουργία των κλινικών - έλεγχος της κοινωνικής ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών υγείας και όχι της επιχειρηματικής απόδοσης – άλλο εργασιακό ήθος στο ΕΣΥ .

·        Επανεξέταση όλων των «εργολαβιών» στα δημόσια νοσοκομεία- αξιοποίηση συνεταιριστικών πρωτοβουλιών τα πλαίσια της κοινωνικής οικονομίας.

·        Αναδιοργάνωση των προμηθειών –ενίσχυση της Επιτροπής Προμηθειών Υγείας (ΕΠΥ)  και των Γραφείων των ΥΠΕ και των νοσοκομείων. Προοπτική δημιουργίας ενός Δημόσιου Οργανισμού Προμηθειών Υγείας για τη σύνταξη προδιαγραφών , κωδικοποίηση και διαφανή τιμολόγηση των ιατροτεχνολογικών προϊόντων , διενέργεια διαγωνισμών και οργάνωση μιας Εθνικής Αποθήκης Υγειονομικού Υλικού και Αναλωσίμων.

·        Στήριξη, ριζική αναμόρφωση και αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών από τον ΕΟΠΥΥ με αυξημένη κρατική χρηματοδότηση στο 1% του ΑΕΠ) – ενίσχυση των εργαστηρίων του ΕΟΠΥΥ (σήμερα έχει μειωθεί στο 1/3 το έργο τους και το 75% του όγκου δουλειάς έχει μεταφερθεί στα Διαγνωστικά Κέντρα ) - περιορισμός( λειτουργικός-θεσμικός)  της ροής ασθενών και δημόσιων πόρων στα Διαγνωστικά Κέντρα, τα Ιδιωτικά Θεραπευτήρια-Μαιευτήρια  και τα Κέντρα Αποκατάστασης και αποκλεισμός της κρατικοδίαιτης και κερδοσκοπικής τους λειτουργίας( συμβάσεις επιλεκτικές και μόνο για ανάγκες που δεν καλύπτει το ΕΣΥ και ο ΕΟΠΥΥ , τήρηση εργασιακής και ασφαλιστικής νομιμότητας κλπ). 

·        Συνεταιριστική οργάνωση των ιδιωτικών ιατρείων-εργαστηρίων-φαρμακείων ως ένα  νέο μοντέλο  επαγγελματικής δραστηριοποίησης των αυτοαπασχολουμένων υγειονομικών στη σημερινή  περίοδο της κρίσης και του ανταγωνισμού με τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους υγείας  .

·        Λειτουργική διασύνδεση των κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων με τις δημόσιες δομές υγείας-πρόνοιας .

Κρίσιμο ζήτημα για την αξιοπιστία αυτού του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ : να πείσουμε ότι μπορούμε να εγγυηθούμε ταυτόχρονα την επιβίωσηκαι την ανασυγκρότηση της δημόσιας περίθαλψης . Να πείσουμε ότι στην Υγεία μπορούν να γίνουν τα πράγματα με άλλο καλύτερο και φθηνότερο τρόπο . Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να εξασφαλίσουμε την ενεργοποίηση-συστράτευση πολλών ανθρώπων που ξέρουν πώς θα γίνει αυτό.

 Η κρίση με τις ανατροπές που προκαλεί στην οικονομία και την κοινωνία,  γεννά την ανάγκη ενός νέου κοινωνικού παραδείγματος. Ή θα πάμε σε μια πιο ακραία εκδοχή του νεοφιλελευθερισμού  , σε μια κοινωνία χωρίς δικαιώματα και εγγυήσεις , ή θα προχωρήσουμε αργά , βασανιστικά και συγκρουσιακά σε ένα άλλο κοινωνικό μοντέλο , πέραν του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού , με άλλες προτεραιότητες , βασισμένες στις ανάγκες των ανθρώπων , στα συλλογικά αγαθά, στην προστασία του περιβάλλοντος και στο δημόσιο συμφέρον.

Κατ’ αναλογία , στο χώρο της Υγείας ή θα οδηγηθούμε στημ πλήρη εμπορευματοποίηση της και στις τραγικές επιπτώσεις που βλέπουμε στις ΗΠΑ , στο πιο ιδιωτικοποιημένο, ακριβό, άνισο και βάρβαρο Σύστημα Υγείας ή θα διεκδικήσουμε την ανατροπή του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος στην Υγεία   και την αποκατάσταση της ως πραγματικά καθολικό δημόσιο αγαθό και κοινωνικό δικαίωμα σε ένα άλλο περιβάλλον ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης. 

Είναι σαφές για ποια κοινωνική επιλογή αγωνιζόμαστε .

Ερώτηση για τις πολιτικές διώξεις στα Χανιά κατέθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή

Προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: «Χανιά: Ποινικοποίηση της κοινωνικής διαμαρτυρίας - Αυθαίρετες, καταχρηστικές και εκδικητικές διώξεις πολιτών - Στοχοποίηση κοινωνικών κινημάτων και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ»

Στα Χανιά εκτυλίσσεται ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων εναντίον πολιτών που συμμετείχαν σε διάφορες διαδηλώσεις και εκδηλώσεις κατά του Μνημονίου. Μέχρι σήμερα, και αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο του 2011, έχουν σχηματιστεί δικογραφίες που αφορούν τις εξής κινητοποιήσεις:

Την λαϊκή κινητοποίηση της 29ης Ιουνίου 2011 στα Χανιά ενάντια στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος στην Βουλή, που οργανώθηκε από την λαϊκή συνέλευση των «Αγανακτισμένων», σε συνεργασία με κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς της πόλης. Με βάση υλικό από παρακείμενες κάμερες καταστημάτων διώκονται 8 συμμετέχοντες στην πορεία διαμαρτυρίας, ενώ τους αποδίδονται ευθύνες σε «φθορές» χωρίς καν σχετικές ενδείξεις.

Την κινητοποίηση της 28ης Οκτωβρίου του 2011, οπότε και σημειώθηκαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη την Ελλάδα, στον απόηχο των απεργιών της 19ης και 20ης του ίδιου μήνα. Στο κλίμα αυτό, στα Χανιά επιχειρήθηκε να γίνει διαδήλωση μετά το τέλος της μαθητικής παρέλασης, προκειμένου η παρέλαση να μην διακοπεί. Αν και απολύτως ειρηνική, όμως, η διαδήλωση αυτή εμποδίστηκε από την Αστυνομία μέχρι να απομακρυνθούν οι επίσημοι, από τη δε επέμβαση των αστυνομικών προκλήθηκε ο τραυματισμός διαδηλώτριας. Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι οι διαδηλωτές υπέστησαν βίαιη μεταχείριση, ενώ η διαδήλωση παρέμεινε ειρηνική, έντεκα από τους συμμετέχοντες σε αυτήν κλήθηκαν πρόσφατα ως μηνυόμενοι για διατάραξη κοινής ειρήνης.

Την κινητοποίηση της 10ης Φεβρουαρίου του 2012, μέρα ψήφισης του δευτέρου Μνημονίου, και ενώ σε όλες τις μεγάλες πόλεις πραγματοποιούνταν διαδηλώσεις και συμβολικές διαμαρτυρίες. Στο κλίμα αυτό, διοργανώθηκε στα Χανιά διαδήλωση έξι χιλιάδων περίπου συμμετεχόντων (σύμφωνα με εκτιμήσεις της Αστυνομίας) μπροστά από την Αντιπεριφέρεια Χανίων, η οποία και προχώρησε σε κατάληψη του κτιρίου. Μολονότι ο Αντιπεριφερειάρχης δεν ζήτησε τη δίωξη κανενός από τους συμμετέχοντες, για το συμβάν διώκονται εννέα πολίτες, κατηγορούμενοι για διατάραξη οικιακής ειρήνης και άσκηση παράνομης βίας.

Την κινητοποίηση της 25ης Μαρτίου 2012, οπότε και η ΕΛΜΕ Χανίων, από κοινού με άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς της πόλης, διοργάνωσε συγκέντρωση και διαμαρτυρία κοντά στο χώρο όπου θα διεξαγόταν η μαθητική παρέλαση. Οι συγκεντρωμένοι, χωρίς να συμβεί οποιοδήποτε έκνομη ενέργεια, εμποδίστηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ να διαμαρτυρηθούν, και για την υπόθεση αυτή διώκονται τρείς από τους συμμετέχοντες.

Κοινό στοιχείο των διώξεων αυτών είναι το γεγονός ότι στηρίζονται σε πανομοιότυπες μαρτυρίες 2-3 αστυνομικών, στις δε δικογραφίες εμφανίζονται οι ίδιοι πάντα αστυνομικοί να προχωρούν σε μηνύσεις. Την ίδια στιγμή, τα υπόλοιπα στοιχεία που προσκομίζονται ως αποδεικτικά επ’ ουδενί στοιχειοθετούν τις διώξεις, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι αποδίδονται κατηγορίες σε ενεργούς για χρόνια και κοινωνικά δραστήριους πολίτες, αλλά και σε άτομα που δεν ήταν καν στο χώρο και το χρόνο των κινητοποιήσεων. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για τον ορισμό του χαλκευμένου κατηγορητηρίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη δικογραφία που αφορά την πρώτη υπόθεση (γεγονότα 28.10.2011) συμπεριλαμβάνονται φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων αντιμνημονιακών κινήσεων, σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά προσπάθεια ποινικοποίησης του φρονήματος και της συλλογικής δράσης, και δη αυτής που σχετίζεται με το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με τον τρόπο αυτό γίνεται προφανές ότι οι διώξεις δεν αποσκοπούν στην προστασία έννομων αγαθών, αλλά αντίθετα, είναι διώξεις με πολιτική σκοπιμότητα και εκδικητική πρόθεση, στο πλαίσιο των οποίων η επίκληση της νομιμότητας είναι εντελώς προσχηματική.

Επειδή οι εν λόγω διώξεις δεν αποτελούν «μεμονωμένα»περιστατικά, και δη για την πόλη των Χανίων (ενδεικτική εδώ είναι η περίπτωση της σύλληψης πολιτών για τις κινητοποιήσεις στην περιοχή Αποπηγάδι τον Φεβρουάριο του 2010 και του 2011). 

Επειδή μεταξύ των αυθαίρετα διωκόμενων βρίσκονται και δημόσιοι υπάλληλοι που ενδέχεται να υποστούν, επιπλέον, πειθαρχικές διώξεις.

Επειδή οι διώξεις έχουν προκαλέσει κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης εκ μέρους εκατοντάδων πολιτών και δεκάδων κοινωνικών και πολιτικών φορέων σε όλη την Κρήτη.

Επειδή η εν γένει λειτουργία των διωκτικών μηχανισμών εν μέσω κρίσης, όπως και άλλες προσπάθειες περιστολής συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, δεν αποσκοπούν στην προστασία της έννομης τάξης, αλλά την επικαλούνται καταχρηστικά, με σκοπό τη χάραξη των «επιτρεπτών» ορίων της κοινωνικής διαμαρτυρίας, είναι δηλαδή μια λειτουργία καταφανώς πολιτική, αποτέλεσμα της οποίας είναι η περαιτέρω συρρίκνωση της δημοκρατίας.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:

Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Με ποιους τρόπους προτίθεται το υπουργείο να διασφαλίσει την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία αυθαίρετα διωκόμενων πολιτών από καταχρηστικές διώξεις, που ενδέχεται μάλιστα να προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική ζωή των διωκόμενων;

Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

• Θα ελεγχθούν οι αστυνομικοί υπάλληλοι που καταθέτουν ως ενοχοποιητικό στοιχείο σε δικογραφία τη διακίνηση φυλλαδίων κοινωνικών και πολιτικών φορέων, και δη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε εκδηλώσεις και διαδηλώσεις;
• Με ποιον τρόπο προτίθεται να ελέγξει όψεις της λειτουργίας της ΕΛΑΣ που αφίστανται της υπεράσπισης της έννομης τάξης και προδίδουν πολιτικά κίνητρα;
• Γιατί παρατηρείται αυτή η έξαρση μαζικών διώξεων στην πόλη των Χανίων, μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τα γεγονότα για εκδηλώσεις διαμαρτυρίας πολιτών, δεδομένου ότι παρόμοιες εκδηλώσεις σημειώθηκαν σε όλη την χώρα στις εν λόγω ημερομηνίες; Πρόκειται για πολιτική απόφαση και αν όχι, θα προβεί το υπουργείο στην διερεύνηση ύπαρξης κέντρου παραγωγής χαλκευμένων κατηγορητηρίων από υπηρεσίες του στα Χανιά;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Βασιλική Κατριβάνου

Χρήστος Καραγιαννίδης

Σταύρος Κοντονής

Ανδρέας Ξανθός

Δημήτρης Τσουκαλάς

Γιώργος Σταθάκης

Δήλωση των βουλευτών Κρήτης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την κατάργηση του επιδόματος ανεργίας για τους εργαζόμενους σε εποχικά επαγγέλματα

Οι βουλευτές Κρήτης του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Μιχάλης Κριτσωτάκης, Μαρία Διακάκη (Ηρακλείου), Κώστας Δερμιτζάκης (Λασιθίου), Ανδρέας Ξανθός (Ρεθύμνου), και Γιώργος Σταθάκης (Χανίων), με αφορμή τον αποκλεισμό των εποχικά εργαζόμενων από την επιδότηση ανεργίας δήλωσαν: 

Για άλλη μια φορά, το Μνημόνιο δείχνει τα δόντια του και την ασυμβατότητα του με οποιουδήποτε είδους κοινωνική πολιτική και πραγματική ανάπτυξη. Η τρικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ έρχεται να δώσει άλλο ένα χτύπημα σε μια ήδη σφαγιασμένη ελληνική κοινωνία και σε ομάδες που έχουν ανάγκη τη στήριξη περισσότερο από ποτέ. 

Νέος στόχος τους το επίδομα ανεργίας, το οποίο μετά την προ εξαμήνου μείωση του και παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις των κυβερνώντων, γίνεται πλέον… ουτοπία για τους εργαζόμενους σε εποχικά επαγγέλματα. Συγκεκριμένα, με βάση το Μεσοπρόθεσμο και τον ν. 3986/2011 (άρ. 39), οι εποχικά απασχολούμενοι που έχουν συμπληρώσει 450 ημερομίσθια από 1/1/2013 και… 400 (!) από 1/1/2014, δεν δικαιούνται το επίδομα! Χιλιάδες εργαζόμενοι που εργάζονται για μόλις 5–6 μήνες αποκλείονται από την επιδότηση ανεργίας. Πρόκειται για μέτρο εξαθλίωσης των συγκεκριμένων εργαζομένων και μάλιστα σε συνθήκες συνεχούς μείωσης της τουριστικής περιόδου. 

Βεβαίως, ο τουρισμός χτίζεται εδώ και πολύ καιρό σε αντιπαραγωγικές, αντιαναπτυξιακές βάσεις: σε περιοχές της Ελλάδας, όπως η Κρήτη, όπου ο τουρισμός αποτελεί την κυριότερη οικονομική και επαγγελματική δραστηριότητα, οι εργαζόμενοι βιώνουν τη μείωση των εισοδημάτων και της αγοραστικής τους δύναμης, ως αποτέλεσμα μιας τουριστικής περιόδου, που, αντί να μεγαλώνει, συρρικνώνεται συστηματικά. Όλα αυτά, βεβαίως, προτού έρθει η πρόσφατη μείωση κατά 15% του βασικού μισθού των ξενοδοχοϋπαλλήλων. 

Ο δρόμος για την παραγωγική, τουριστική και κοινωνική ανάπτυξη περνάει μέσα από την ακύρωση του Μνημονίου και την ανάδειξη των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο προσκήνιο. Το αίτημα για επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στο 12μηνο και η πλήρης απασχόληση των εργαζομένων στον τουρισμό γίνεται επιτακτικά αναγκαίο στην Ελλάδα της εκρηκτικής ανεργίας και του μαρασμού των περιφερειών. Ακόμα κι έτσι, όμως, το δικαίωμα των απασχολούμενων σε εποχικά επαγγέλματα στο επίδομα ανεργίας -ως προσωρινό μέτρο- είναι αναφαίρετο. Επιπλέον, η ουσιαστική κατάργηση του βοηθήματος οδηγεί τους εργαζόμενους αναγκαστικά στη μαύρη εργασία, ανοίγει το δρόμο στην επιχειρηματική εισφοροδιαφυγή και δίνει άλλο ένα χτύπημα στα, υπό κατάρρευση, έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων. 

 Γίνεται εμφανές ότι το “αισιόδοξο αναπτυξιακό πλάνο για τον τουρισμό”, που προωθεί η κυβέρνηση και η αρμόδια υπουργός, δεν καλλιεργεί καμιά είδους αισιοδοξία για τους εργαζόμενους του κλάδου. Αντιθέτως, ως θύματα των αντιλαϊκών νόμων του Μνημονίου, πλήττονται ακόμα πιο βάναυσα και τραβούν ακόμα περισσότερο κουπί στην εργασιακή γαλέρα του τουρισμού. 

Είναι αδιανόητος ο σφαγιασμός των κοινωνικών επιδομάτων σε εποχή τέτοιας κρίσης, τώρα που όλο το σύστημα υγείας-πρόνοιας καταρρέει. Η οικονομική αφαίμαξη του λαού δεν μπορεί να συνεχιστεί. 

Τα βαθιά αντιλαϊκά μέτρα εσωτερικής κι εξωτερικής τρόικας δεν πρόκειται να περάσουν. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ θα παρέμβει με κάθε τρόπο και θα παλέψει στο πλευρό των εργαζομένων προκειμένου να αποτρέψει την εφαρμογή των μέτρων που οδηγούν την κοινωνία στην εξαθλίωση.

Ανακοίνωση για ΣΧΟΟΑΠ Ιναχωρίου

Το ΣΧΟΟΑΠ πρώην Δήμου Ιναχωρίου έχει απασχολήσει την Κρητική κοινωνία και τη Βουλή των Ελλήνων τα τελευταία 5 έτη. Για το θέμα έχουν έρθει σε ευθεία σύγκρουση από τη μία Φορείς (ΤΕΕ, πρώην Νομαρχιακό Συμβούλιο, Πρώην Δήμος Ιναχωρίου, Δήμος Κισσάμου κ.ά.) και από την άλλη ο ΓΓ Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης κ. Καρούντζος

Ο κ. Καρούντζος επιλέγει (όπως έχει ξανακάνει) σε νεκρό πολιτικό χρόνο, να διευθετήσει το θέμα παραπέμποντάς το με εισήγηση απόρριψης, σε τοπικό 5μελές Συμβούλιο Χωροταξίας (ΣΥΠΟΘΑ) στη σύνθεση του οποίου συμμετέχουν δυο υφιστάμενοί του υπάλληλοι.

Ενδεχόμενη απόρριψη του ΣΧΟΟΑΠ, σε αντίθεση με την εκπεφρασμένη άποψη των Φορέων, θα ανοίξει διάπλατα το δρόμο σε λατόμους, που ορέγονται την ανάπτυξη αποκλειστικά των οικονομικών τους, κατά το γνωστό σε όλο το νησί τρόπο, αφήνοντας δηλαδή ανοιχτές πληγές από παράνομα νταμάρια και με ευρύτερες συνέπειες.

Πληγωμένοι και χαμένοι θα είναι το φυσικό περιβάλλον και το αναπτυξιακό όραμα των κατοίκων της περιοχής που έχουν σχεδιάσει επί τέσσερα χρόνια μετά από πρωτοφανείς δημοκρατικές διαδικασίες, συναίνεση και επιστημονικό σχεδιασμό, το μέλλον της περιοχής με άξονες την πρωτογενή παραγωγή και τον τουρισμό.

Ο δρόμος είναι ένας και απλός: άμεση έγκριση του ΣΧΟΟΑΠ πρώην Δήμου Ιναχωρίου ως έχει, χωρίς υπεκφυγές και προσχήματα.

Στην αντίθετη περίπτωση, τόσο ο κ. Καρούντζος όσο και οι ενδιαφερόμενοι λατόμοι, όχι μόνον θα βρουν εμάς και την κοινωνία του νησιού αντίθετους, αλλά θα αξιοποιήσουμε και κάθε μέσο που δίνει ο νόμος για τον έλεγχο και την αναίρεση απαράδεκτων πράξεων που γίνονται σε απαράδεκτο χρόνο.

    15.05.2012

Οι βουλευτές Κρήτης του ΣΥΡΙΖΑ

Κριτσωτάκης Μιχάλης

Ξανθός Ανδρέας

Σταθάκης Γιώργος