Αυθαίρετες, καταχρηστικές και εκδικητικές διώξεις πολιτών - Στοχοποίηση κοινωνικών κινημάτων και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Εδώ και καιρό στα Χανιά εκτυλίσσεται ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων εναντίον πολιτών που συμμετείχαν σε διάφορες διαδηλώσεις και εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον των μνημονίων και της πολιτικής της τρικομματικής κυβέρνησης που υπονομεύουν το δικαίωμα μας στην εργασία, στην υγεία, στη παιδεία, υπονομεύουν το δικαιωμα μας για ζωή με αξιοπρέπεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ αντιστεκόμενος με κάθε τρόπο, μέσα και έξω από την βουλή, στις αστυνομικές αυθαιρεσίες και αναίτιες διώξεις ειρηνικών διαδηλωτών, κατέθεσε στη βουλή σχετική ερώτηση για τις διώξεις στα Χανιά (σας επισυνάπτουμε την επερώτηση).

Καλεί σε συμπαράσταση, την Παρασκευή 1 Μάρτη στις 11 το πρωί, στο αστυνομικό μέγαρο όπου θα γίνει η προανάκριση από την Ασφάλεια Χανίων των 9 συμπολιτών μας σχετικά με την κατάληψη του κτιρίου της αντιπεριφέρειας που ακολούθησε μετά την μεγαλειώδη πορεία της 10 Φλεβάρη 2011, ημέρα ψήφισης του δεύτερου μνημονίου.

Επιτροπή Δικαιωμάτων
ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων

Ερώτηση για τις πολιτικές διώξεις στα Χανιά κατέθεσαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή

Προς τους Υπουργούς Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

Θέμα: «Χανιά: Ποινικοποίηση της κοινωνικής διαμαρτυρίας - Αυθαίρετες, καταχρηστικές και εκδικητικές διώξεις πολιτών - Στοχοποίηση κοινωνικών κινημάτων και του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ»

Στα Χανιά εκτυλίσσεται ένα πρωτοφανές κύμα διώξεων εναντίον πολιτών που συμμετείχαν σε διάφορες διαδηλώσεις και εκδηλώσεις κατά του Μνημονίου. Μέχρι σήμερα, και αρχής γενομένης από τον Οκτώβριο του 2011, έχουν σχηματιστεί δικογραφίες που αφορούν τις εξής κινητοποιήσεις:

Την λαϊκή κινητοποίηση της 29ης Ιουνίου 2011 στα Χανιά ενάντια στην ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος στην Βουλή, που οργανώθηκε από την λαϊκή συνέλευση των «Αγανακτισμένων», σε συνεργασία με κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς της πόλης. Με βάση υλικό από παρακείμενες κάμερες καταστημάτων διώκονται 8 συμμετέχοντες στην πορεία διαμαρτυρίας, ενώ τους αποδίδονται ευθύνες σε «φθορές» χωρίς καν σχετικές ενδείξεις.

Την κινητοποίηση της 28ης Οκτωβρίου του 2011, οπότε και σημειώθηκαν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε όλη την Ελλάδα, στον απόηχο των απεργιών της 19ης και 20ης του ίδιου μήνα. Στο κλίμα αυτό, στα Χανιά επιχειρήθηκε να γίνει διαδήλωση μετά το τέλος της μαθητικής παρέλασης, προκειμένου η παρέλαση να μην διακοπεί. Αν και απολύτως ειρηνική, όμως, η διαδήλωση αυτή εμποδίστηκε από την Αστυνομία μέχρι να απομακρυνθούν οι επίσημοι, από τη δε επέμβαση των αστυνομικών προκλήθηκε ο τραυματισμός διαδηλώτριας. Παρά το γεγονός, λοιπόν, ότι οι διαδηλωτές υπέστησαν βίαιη μεταχείριση, ενώ η διαδήλωση παρέμεινε ειρηνική, έντεκα από τους συμμετέχοντες σε αυτήν κλήθηκαν πρόσφατα ως μηνυόμενοι για διατάραξη κοινής ειρήνης.

Την κινητοποίηση της 10ης Φεβρουαρίου του 2012, μέρα ψήφισης του δευτέρου Μνημονίου, και ενώ σε όλες τις μεγάλες πόλεις πραγματοποιούνταν διαδηλώσεις και συμβολικές διαμαρτυρίες. Στο κλίμα αυτό, διοργανώθηκε στα Χανιά διαδήλωση έξι χιλιάδων περίπου συμμετεχόντων (σύμφωνα με εκτιμήσεις της Αστυνομίας) μπροστά από την Αντιπεριφέρεια Χανίων, η οποία και προχώρησε σε κατάληψη του κτιρίου. Μολονότι ο Αντιπεριφερειάρχης δεν ζήτησε τη δίωξη κανενός από τους συμμετέχοντες, για το συμβάν διώκονται εννέα πολίτες, κατηγορούμενοι για διατάραξη οικιακής ειρήνης και άσκηση παράνομης βίας.

Την κινητοποίηση της 25ης Μαρτίου 2012, οπότε και η ΕΛΜΕ Χανίων, από κοινού με άλλους κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς της πόλης, διοργάνωσε συγκέντρωση και διαμαρτυρία κοντά στο χώρο όπου θα διεξαγόταν η μαθητική παρέλαση. Οι συγκεντρωμένοι, χωρίς να συμβεί οποιοδήποτε έκνομη ενέργεια, εμποδίστηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ να διαμαρτυρηθούν, και για την υπόθεση αυτή διώκονται τρείς από τους συμμετέχοντες.

Κοινό στοιχείο των διώξεων αυτών είναι το γεγονός ότι στηρίζονται σε πανομοιότυπες μαρτυρίες 2-3 αστυνομικών, στις δε δικογραφίες εμφανίζονται οι ίδιοι πάντα αστυνομικοί να προχωρούν σε μηνύσεις. Την ίδια στιγμή, τα υπόλοιπα στοιχεία που προσκομίζονται ως αποδεικτικά επ’ ουδενί στοιχειοθετούν τις διώξεις, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός ότι αποδίδονται κατηγορίες σε ενεργούς για χρόνια και κοινωνικά δραστήριους πολίτες, αλλά και σε άτομα που δεν ήταν καν στο χώρο και το χρόνο των κινητοποιήσεων. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για τον ορισμό του χαλκευμένου κατηγορητηρίου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη δικογραφία που αφορά την πρώτη υπόθεση (γεγονότα 28.10.2011) συμπεριλαμβάνονται φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων αντιμνημονιακών κινήσεων, σε μια πρωτοφανή στα μεταπολιτευτικά χρονικά προσπάθεια ποινικοποίησης του φρονήματος και της συλλογικής δράσης, και δη αυτής που σχετίζεται με το κόμμα της σημερινής αξιωματικής αντιπολίτευσης. Με τον τρόπο αυτό γίνεται προφανές ότι οι διώξεις δεν αποσκοπούν στην προστασία έννομων αγαθών, αλλά αντίθετα, είναι διώξεις με πολιτική σκοπιμότητα και εκδικητική πρόθεση, στο πλαίσιο των οποίων η επίκληση της νομιμότητας είναι εντελώς προσχηματική.

Επειδή οι εν λόγω διώξεις δεν αποτελούν «μεμονωμένα»περιστατικά, και δη για την πόλη των Χανίων (ενδεικτική εδώ είναι η περίπτωση της σύλληψης πολιτών για τις κινητοποιήσεις στην περιοχή Αποπηγάδι τον Φεβρουάριο του 2010 και του 2011). 

Επειδή μεταξύ των αυθαίρετα διωκόμενων βρίσκονται και δημόσιοι υπάλληλοι που ενδέχεται να υποστούν, επιπλέον, πειθαρχικές διώξεις.

Επειδή οι διώξεις έχουν προκαλέσει κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας και αλληλεγγύης εκ μέρους εκατοντάδων πολιτών και δεκάδων κοινωνικών και πολιτικών φορέων σε όλη την Κρήτη.

Επειδή η εν γένει λειτουργία των διωκτικών μηχανισμών εν μέσω κρίσης, όπως και άλλες προσπάθειες περιστολής συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, δεν αποσκοπούν στην προστασία της έννομης τάξης, αλλά την επικαλούνται καταχρηστικά, με σκοπό τη χάραξη των «επιτρεπτών» ορίων της κοινωνικής διαμαρτυρίας, είναι δηλαδή μια λειτουργία καταφανώς πολιτική, αποτέλεσμα της οποίας είναι η περαιτέρω συρρίκνωση της δημοκρατίας.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι υπουργοί:

Υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Με ποιους τρόπους προτίθεται το υπουργείο να διασφαλίσει την τήρηση της νομιμότητας και την προστασία αυθαίρετα διωκόμενων πολιτών από καταχρηστικές διώξεις, που ενδέχεται μάλιστα να προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνική ζωή των διωκόμενων;

Υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη

• Θα ελεγχθούν οι αστυνομικοί υπάλληλοι που καταθέτουν ως ενοχοποιητικό στοιχείο σε δικογραφία τη διακίνηση φυλλαδίων κοινωνικών και πολιτικών φορέων, και δη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε εκδηλώσεις και διαδηλώσεις;
• Με ποιον τρόπο προτίθεται να ελέγξει όψεις της λειτουργίας της ΕΛΑΣ που αφίστανται της υπεράσπισης της έννομης τάξης και προδίδουν πολιτικά κίνητρα;
• Γιατί παρατηρείται αυτή η έξαρση μαζικών διώξεων στην πόλη των Χανίων, μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα από τα γεγονότα για εκδηλώσεις διαμαρτυρίας πολιτών, δεδομένου ότι παρόμοιες εκδηλώσεις σημειώθηκαν σε όλη την χώρα στις εν λόγω ημερομηνίες; Πρόκειται για πολιτική απόφαση και αν όχι, θα προβεί το υπουργείο στην διερεύνηση ύπαρξης κέντρου παραγωγής χαλκευμένων κατηγορητηρίων από υπηρεσίες του στα Χανιά;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Βασιλική Κατριβάνου

Χρήστος Καραγιαννίδης

Σταύρος Κοντονής

Ανδρέας Ξανθός

Δημήτρης Τσουκαλάς

Γιώργος Σταθάκης

Καταιγισμός διώξεων στα Χανιά

Δεκάδες άνθρωποι σέρνονται σε δίκες επειδή συμμετείχαν στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας της τελευταίας διετίας

Ανησυχητικές διαστάσεις έχει λάβει ο «ζήλος» με τον οποίο, στο πλαίσιο της πολιτικής ποινικοποίησης των αγώνων, η Υποδιεύθυνση Ασφαλείας Χανίων, μέσα στους λίγους (πρόσφατους) μήνες, έχει σχηματίσει δικογραφίες και προχωρά σε ποινικές διώξεις εναντίον 31 Χανιωτών που συμμετείχαν σε διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, τα δύο τελευταία χρόνια.

Συγκεκριμένα, οι υποθέσεις οι οποίες έχουν πλέον παραπεμφθεί στις εισαγγελικές Αρχές, αφορούν μια πορεία το καλοκαίρι του 2011, από πολίτες του κινήματος των Αγανακτισμένων, τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας κατά την 28η Οκτωβρίου του 2011, την κατάληψη του κτιρίου της Αντιπεριφέρειας Χανίων, στο πλαίσιο δράσεων για τη 48ωρη απεργία τον Φλεβάρη του 2012, και τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας την 25η Μαρτίου 2012.

Έντονο προβληματισμό προκαλεί η κυνικότητα της διαδικασίας με την οποία η τοπική Ασφάλεια ενοχοποιεί τους πολίτες. Έτσι, η αναγνώριση των «δραστών» είναι έργο των ίδιων πάντα αστυνομικών, ενώ η ενοχοποίησή τους στηρίζεται σε «καρμπόν» ένορκες καταθέσεις γεμάτες ψέματα (πολλές φορές αυταπόδεικτα, χάρη στα καταγεγραμμένα από τους τηλεοπτικούς σταθμούς πλάνα των γεγονότων). Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιδεικνυόμενης κυνικότητας στην ενοχοποίηση πολιτών είναι ότι για 11 πολίτες στους οποίους αποδίδεται το αδίκημα της «διατάραξης κοινής ειρήνης» οι μάρτυρες αστυνομικοί επισυνάπτουν στο δικογραφικό φάκελο ως ενοχοποιητικά(!) πειστήρια, φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ, του ΕΠΑΜ και ένα ποίημα του Γεώργιου-Αλέξανδρου Μαγκάκη που διακινήθηκαν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

Ιδιαίτερη πτυχή της υπόθεσης αποτελεί το γεγονός ότι κάποιοι από τους διωκόμενους πολίτες, ως δημόσιοι υπάλληλοι, βάσει του ισχύοντος από την ψήφιση του Μνημονίου 3 Πειθαρχικού Κώδικα, αναμένεται επιπλέον να αντιμετωπίσουν και πειθαρχικό έλεγχο με απρόβλεπτες για την εργασιακή τους κατάσταση συνέπειες (π.χ. τοποθέτηση σε Αργία για άγνωστο διάστημα ίσως και οριστική απόλυση με τη ρετσινιά του «επίορκου»).

Η νέα αυτή κατάσταση που διαμορφώνεται στην πόλη των Χανίων άρχισε να απασχολεί τις τοπικές πολιτικές και κοινωνικές συλλογικότητες οι οποίες με ψηφίσματα δηλώνουν τη συμπαράστασή τους στους διωκόμενους, καταγγέλλουν την επιχείρηση ποινικοποίησης των αγώνων και ήδη έχουν αναλάβει πρωτοβουλία, σε επίπεδο πόλης, για συντονισμένη δράση το επόμενο διάστημα

Πηγή: «Δρόμος της Αριστεράς» 

Γ.Κ.

Από τη συκοφάντηση στην ποινικοποίηση των αγώνων

Του Άρη Ρέττου*

Η συκοφάντηση λαϊκών και εργατικών αγώνων υπήρξε συχνά μια τακτική των κυβερνήσεων του παρελθόντος, «χρήσιμη» κάθε φορά που η λαϊκή διαμαρτυρία φαινόταν ικανή να κατακτήσει κοινωνική αποδοχή και να διεμβολίσει τα κυβερνητικά σχέδια.

Σήμερα, στην εποχή των σκληρών μνημονίων, ένας ειδικός τρόπος διακυβέρνησης έχει εγκαθιδρυθεί, για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή τους. Βρίσκεται διαρκώς σε πορεία «αποβολής» όσων στοιχείων θέτουν την εξουσία υπό την αίρεση της λαϊκής βούλησης και αναγορεύει (παρά το Σύνταγμα) ως αυτοσκοπό του την πάση θυσία (του λαού) εκπλήρωση των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Στο νέο αυτό πλαίσιο, η γνωστή τακτική της συκοφάντησης των αγώνων αναβαθμίζεται σε ποινικοποίηση. Ο ελληνικός λαός ζει και παλεύει σε μια τέτοια δύσκολη περίοδο, όπου το σύστημα μνημονιακής εξουσίας, φαίνεται να αποσύρει την ανοχή του για τις λαϊκές κινητοποιήσεις. Στα Χανιά 31 πολίτες (συνολικά 45 σ’ ολόκληρη την Κρήτη) έχουμε ενοχοποιηθεί γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

Πολλοί από εμάς είναι άτομα γνωστά στην πόλη λόγω της συμμετοχής τους σε κοινωνικούς και μαζικούς χώρους. Και σίγουρα η επιλογή μας, ως των πρώτων που διώκονται, δεν είναι τυχαία. Η κυβέρνηση θέλει να στείλει ένα μήνυμα και διώκει στοχευμένα, επιλέγοντας πολίτες με γνωστή συνδικαλιστική και κοινωνική δράση γιατί έτσι το μήνυμά της θα είναι πιο ξεκάθαρο και ηχηρό. Όμως, ας μη γελιέται κανείς. Το μήνυμα δεν αφορά συγκεκριμένα τους διωκόμενους. Στέλνεται προς την κοινωνία συνολικά. Είναι το μήνυμα πως οι αγώνες και οι κινητοποιήσεις που αμφισβητούν τη μνημονιακή πολιτική δεν πρόκειται να γίνονται δεκτοί, και ότι όσοι επιλέγουν το δρόμο του αγώνα θα κινδυνεύουν να βρεθούν «τετ-α-τετ» με τον Νόμο και με τις από ‘κεί και πέρα συνέπειες.

Δεν πρόκειται για ένα μήνυμα που αφορά μόνο την ποινικοποίηση των αγώνων, αλλά εντάσσεται σε μια στρατηγική γενικευμένης επίθεσης στη δημοκρατία, με τις αλλεπάλληλες παραβάσεις του Συντάγματος -εντός κι εκτός της Βουλής- την ανοχή στις ρατσιστικές και φασιστικές συμπεριφορές, το χτύπημα της ελευθεροτυπίας, την περιφρόνηση της Δικαιοσύνης όταν οι λειτουργοί της αποφασίζουν με τρόπο μη αρεστό και τις διώξεις εναντίον τους, το πέπλο συγκάλυψης των πολιτικών προσώπων της διαπλοκής.

Παρά την ανησυχία που νιώθω στη δύσκολη αυτή φάση, αφού διώκομαι από το Νόμο και αντιμετωπίζω την επιπλέον απειλή εναντίον μου επιβολής πειθαρχικών μέτρων ή και πειθαρχικών ποινών, νιώθω την ανάγκη να εκφράσω κι εγώ, με όση δύναμη έχει η φωνή μου, ένα μήνυμα προς την κοινωνία και τους συναγωνιστές μου στον δίκαιο αγώνα που κάνουμε: Η συμπαράσταση και η αλληλεγγύη που εισπράττω με κάνει ικανό να παραμένω μαζί τους, ενεργό κομμάτι του λαϊκού κινήματος. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας μέχρι να φύγουν!

* Ο Άρης Ρέττος είναι ένας από τους πολίτες που κατηγορούνται σε αυτή τη βιομηχανία διώξεων που έχει ανοίξει στα Χανιά

Εκδήλωση ενημέρωσης και συμπαράστασης στον αγώνα των πολιτών της Χαλκιδικής ενάντια στις εξορύξεις χρυσού

Στην άλλη άκρη της Ελλάδας, στη Μακεδονία και τη Θράκη, ένας μεγάλος αγώνας βρίσκεται σε εξέλιξη . Οι εξορυκτικές δραστηριότητες χρυσού και χαλκού που καταστρέφουν τον τόπο και εξαθλιώνουν  τους ανθρώπους, είναι βασισμένες στις ίδιες παγκόσμιες οικονομικές επιλογές. Η Ελληνική κυβέρνηση με τα Ευρωπαϊκά οικονομικά επιτελεία και τους διεθνείς οικονομικούς οργανισμούς (π.χ. Δ.Ν.Τ.) πιέζουν, επιβάλουν και εφαρμόζουν πολιτικές στην ίδια πρακτική εξαθλίωσης των λαών. Με τα ιδία κατασταλτικά μέτρα επιβολής αντιμετωπίζουν όλους τους κοινωνικούς αγώνες και τα κινήματα διαμαρτυρίας, κατά παράβαση των δικών τους νόμων και του Συντάγματος. Με μοναδικό κίνητρο το οικονομικό κέρδος των εταιριών, υφαρπάζουν τις παραγωγικές μας δυνάμεις, γη και νερό.

H Χαλκιδική ίσως μοιάζει πολύ μακριά. Πολύ μακριά για να έχουμε άμεση γνώση του αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι εκεί ενάντια στη δημιουργία ανοιχτού μεταλλείου χρυσού στην περιοχή τους. και να διαμορφώσουμε ένα ισχυρό κίνημα συνδρομής και αλληλεγγύης σε αυτόν τον αγώνα. Κι όμως, η Χαλκιδική βρίσκεται τόσο κοντά μας, όσο κάθε άνθρωπος σε αυτόν τον πλανήτη που υπερασπίζεται το φυσικό περιβάλλον στο οποίο ζει, που αντιτάσσεται στο πρόσταγμα της αδηφάγου δήθεν ανάπτυξης, που τελικά δίνει έναν αγώνα για την ίδια την ελευθερία και την αξιοπρέπειά του.

Η μακρόχρονη αντίσταση των χωριών της Ιερισσού και της Μεγ. Παναγιάς ενάντια στη δημιουργία ανοιχτού μεταλλείου χρυσού στον τόπο τους, έρχεται να διαδεχτεί άλλους παλαιότερους, δυναμικούς και μάλιστα νικηφόρους αγώνες στην περιοχή, απέναντι σε αντίστοιχα σχέδια στο παρελθόν. Αγώνες που θυμίζουν τους αγώνες που έχουν δώσει οι συναγωνιστές στο Αποπηγάδι Χανίων ενάντια στη λαίλαπα των πολυεθνικών στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης». Αγώνες που θυμίζουν τις κινητοποιήσεις των τοπικών κοινωνιών σε όλη την Κρήτη ενάντια στην επέλαση των βιομηχανικών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι ο αγώνας αυτός είναι κοινός και, όπως σε κάθε αγώνα, στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους υπερασπίζονται τη φύση, τη ζωή, και την ελευθερία των επιλογών τους.

Αυτό που διακυβεύεται στις Σκουριές δεν είναι απλώς ένα ζήτημα «περιβαλλοντικής ευαισθησίας» απέναντι στο «αναπτυξιακό όραμα». Αυτό που διακυβεύεται στις Σκουριές είναι το δόγμα που θα ορίζει τη ζωή μας στο άμεσο μέλλον, αυτό που θα ορίσει το μέλλον της γενιάς που έρχεται.

Σας καλούμε όλους την Παρασκευή  1 του Μάρτη στις 6:00 μ.μ. στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Χανίων όπου μέλη του Ανοιχτού Συντονιστικού Θεσσαλονίκης ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού θα παρουσιάσουν στοιχεία από την ιστορία των εξορύξεων στην περιοχή και λεπτομέρειες του αγώνα των πολιτών.

Από το Αποπηγάδι ως τις Σκουριές, ο αγώνας ενάντια 

στη λεηλασία της φύσης και της ζωής μας είναι κοινός

Καλούν: Δίκτυο αγώνα ενάντια στις βΑΠΕ (συνέλευση Νομού Χανίων), Κατάληψη Rosa Nera, Εργατικό Κέντρο Χανίων, Κοινωνικό Στέκι-Στέκι Μεταναστών, Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης, Κοινωνική Κουζίνα, Λαφονήσι ΣΟΣ, Οικολογική Πρωτοβουλία, Ανοιχτή συνέλευση κατοίκων Νέας Χώρας.

Εκτροπή του πολιτεύματος η αναβολη των αυτοδιοικητικών εκλογων από την κυβέρνησης

Εκτροπή του πολιτεύματος βλέπει ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στην πρόθεση της κυβέρνησης να αναβάλει τις αυτοδιοικητικές εκλογές -καθώς βλέπει ότι δεν της βγαίνουν τα κουκιά-. Ενόψει της συζήτησης (σήμερα) Δευτέρα 25/02/2013 της επίκαιρης ερώτησης του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, Νίκου Βούτση, σχετικά με τις διαρροές περί μετάθεσης του χρόνου των αυτοδιοικητικών εκλογών, ο υπεύθυνος της Γραμματείας του κόμματος για την Αυτοδιοίκηση, Κώστας Πουλάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση :

«Αναμένουμε, όπως και το σύνολο των δημοκρατικών πολιτών της χώρας, με μεγάλο ενδιαφέρον την απάντηση του Υπουργού Εσωτερικών, κ. Στυλιανίδη, στην ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ/ΕΚΜ, Ν. Βούτση, σχετικά με την απαράδεκτη σκέψη για αναβολή των αυτοδιοικητικών εκλογών, με προφανείς πολιτικές στοχεύσεις εταίρων της συγκυβέρνησης.

Ελπίζουμε ο κ. Υπουργός να διαψεύσει κατηγορηματικά τα σενάρια αυτά, τα οποία διακινούνται με σκοπό την καθυστέρηση της λαϊκής κρίσης. Θυμίζουμε ότι τυχόν παράταση της θητείας των αυτοδιοικητικών αρχών, που εκλέχθηκαν με άμεση καθολική ψηφοφορία από τους πολίτες, θα αποτελέσει κατάφωρη παραχάραξη του λαϊκής εντολής και ευθεία παραβίαση των συνταγματικών θεμελίων του πολιτεύματος.

Ας ξεκαθαρίσει, τέλος, ο καθένας από τους τρεις κυβερνητικού εταίρους τη θέση του. Όσοι δηλώνουν υπέρμαχοι των δημοκρατικών θεσμών, δεν μπορούν να κλείνουν τα μάτια απέναντι σε σενάρια εκτροπής και να επικαλούνται αστεία επιχειρήματα, προκειμένου να κρύψουν τη γύμνια των πολιτικών τους επιλογών, που τους έχουν φέρει απέναντι από την κοινωνία».

Ο Γ. Σταθάκης για το "επενδυτικό" νομοσχέδιο

Κατατέθηκε το Νομοσχέδιου του Υπουργείου Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, με τίτλο «Διαμόρφωση Φιλικού Αναπτυξιακού Περιβάλλοντος για τις Στρατηγικές και Ιδιωτικές Επενδύσεις».

 Το νέο νομοσχέδιο επιδιώκει: α) να μειώσει την κλίμακα βάση της οποίας εντάσσεται μια επιχείρηση στο νόμο περί στρατηγικών επενδύσεων, β) την ενοποίηση της διαχείρισης των επενδύσεων στο υπουργείο σε μια υπηρεσία, γ) την αποσπασματική και μεροληπτική αναθεώρηση του υφιστάμενου πλαισίου περί ιδιωτικών επενδύσεων, χωρίς την προηγούμενη αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέχρι τώρα εφαρμοζόμενων πολιτικών και δ) την υπαγωγή της δημόσιας περιουσίας στο παράκτιο αττικό τόξο σε Α.Ε., η οποία θα αναλάβει την πιθανή εκποίηση της. Βασική αρχή του νόμου αποτελεί η πίστη στην αναγκαιότητα περιορισμού των ελεγκτικών θεσμών της πολιτείας προς όφελος των μεγάλων ιδιωτικών επενδύσεων, παρακάμπτοντας τις ανάγκες του συνόλου του ιδιωτικού τομέα της χώρας.

Όπως και ο νόμος περί fast track, έτσι και ο προτεινόμενος νόμος στοχοποιεί ως μοναδικό εμπόδιο στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας τη γραφειοκρατία του δημοσίου. Εντούτοις, η απουσία επενδύσεων οφείλονται στις πολιτικές της ύφεσης που έχουν συρρικνώσει την ελληνική οικονομία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η αναβάθμιση του περιβάλλοντος λειτουργία των επιχειρήσεων προϋποθέτει τη δημιουργία ενός καθολικού θεσμικού πλαισίου γύρω από τις ιδιωτικές επενδύσεις, τον εξορθολογισμό, και όχι την παράκαμψη, των ελεγκτικών μηχανισμών του δημοσίου και την δημιουργία κριτηρίων που θα συναρτούν την στήριξη του δημοσίου προς τον ιδιωτικό τομέα με την δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας και την προστασία του περιβάλλοντος.

Κεφαλαιοποιώντας την αγανάκτηση

Του Γιώργου Γυπάκη

Το αντιμνημονιακό κίνημα που άρχισε να οργανώνεται το καλοκαίρι του 2011, είχε αντιληφθεί την ανάγκη να ανατραπεί βίαια το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Τις αιτίες της αποτυχίας οργάνωσης αυτού του κινήματος πριν προλάβει να εκφραστεί, θα πρέπει να τις αναζητήσουμε μεταξύ άλλων,

1. στο γεγονός της διπλής υπόστασης του τεράστιου αυτού πλήθους, δηλαδή στο ότι κατά ένα μέρος αποτελούνταν από δυνάμεις που επεδίωκαν την πραγματική ανατροπή του συστήματος αυτού και κατά ένα μερος από δυνάμεις που είχαν ενοχληθεί από την ξαφνική κατάρευση των προνομιακών τους σχέσεων με το πελατειακό κράτος επειδή αυτό δεν είχε πια να τους προσφέρει τίποτα.
   
2. στη στάση του ΚΚΕ που συνέχιζε να αρνείται τη συνεργασία με το ΣΥΡΙΖΑ κάτω από αυτές τις συνθήκες της απόλυτης ανάγκης, που σαμποτάριζε το λαϊκό κίνημα επειδή δεν μπορούσε να το ελέγξει και σε κάποιες περιπτώσεις έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην καταστολή του
3. στο γεγονός ότι επικράτησε μια ακραία τάση απόρριψης του συνόλου του πολιτικού προσωπικού, σακιάζοντας στο ίδιο σακί ακόμα και την αριστερά που δεν ευθύνονταν για την κρίση αν και αποτέλεσε μέρος του παλιού αποτυχημένου πολιτικού συστήματος, για λόγους που έχουν εξηγηθεί επαρκώς. Σαν συνέπεια της ακραίας τάσης που επικράτησε τότε μπορεί να εξηγηθεί η ραγδαία άνοδος της ακροδεξιάς και των “απολιτικ” κομματικών σχηματισμών που έτσι κι αλλιώς περιλαμβάνουν όλες τις τάσεις, όπως οι ΑΝ.ΕΛ και το ΕΠΑΜ. Αυτό όμως που πρέπει να κρατήσουμε από την ιστορία είναι ότι

Η μεγάλη ρήξη στην ελληνική κοινωνία ήταν ρήξη εμπιστοσύνης με τον κοινοβουλευτισμό και το πολιτικό σύστημα. Και για όλους εμάς, που επιστρέφουμε τώρα για να συνδιαμορφώσουμε ένα νέο αριστερό και πραγματικά ριζοσπαστικό κίνημα, ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε μέρος αυτού του αποτυχημένου πολιτικού συστήματος, που ο κόσμος αφησε οριστικά πίσω του το καλοκαίρι του 2011. Και κανείς δε θέλει να επιστρέψουμε σ' αυτό, είτε αλλοιώνοντας τη ριζοσπαστική φυσιογνωμία μας, είτε συντηρώντας τις παλαιοκομματικές νοοτροπίες που κρατούσαν την Αριστερά διχασμένη και μικρή για τόσα χρόνια, είτε αφήνοντας να εισχωρήσουν επιδιώκοντας οφίτσια μιας πιθανής διακυβέρνησης, αυτοί που ως τώρα λοιδωρούσαν την αριστερά και την έβριζαν.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

Με ποιόν τρόπο θα πάρουμε πίσω τη χώρα και θα αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία;

      Πρέπει να στραφούμε σε νέες μορφές κινητοποιήσεων και να επιδιώξουμε την πλατιά ενότητα όλου του συνδικαλιστικού κινήματος, όχι μόνο θεσμικά, αλλά και στην πράξη. Από τις αρχές της κρίσης υποστήριζα το διεμβολισμό των διεφθαρμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών και την επιδίωξη ενός σχεδίου συνένωσης όλων των συνδικαλιστικών θεσμών σε έναν, στο πρότυπο του Σωματείου Αλληλεγγύη της Πολωνίας. Πολιτική Αλληλεγγύη είναι αυτό που χρειαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε το διχασμό και τη διαίρεση των εργαζομένων που δίνει τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να “βασιλεύει”. Ποιός θα χαρακτήριζε συντεχνία το συνδικάτο των εργαζομένων στο Μετρό, αν αντί να προβάλλει τα δικά του αιτήματα ζητώντας να εξαιρεθεί από το μνημόνιο, συμμετείχε σε ένα ενιαίο όργανο, σε μια γενική απεργία, με ένα κοινό αίτημα, την ακύρωση των Μνημονίων; Ποιός θα τολμούσε να επιτάξει τους ναυτεργάτες, αν η απεργία τους ήταν κοινή με τις κινητοποιήσεις των αγροτών στην Κρήτη;

      Το 2011 υποστήριζα ότι οι καταλήψεις πρέπει να αποτελέσουν πεδίο άσκησης πρωτογενούς λαϊκής κυριαρχίας στις βασικότερες κρατικές υποδομές. Τότε μπορούσε να συμβεί (σε άλλες πόλεις της χώρας, με ενοποιημένα και μαζικότερα κινήματα) τώρα, θα καταστελλόταν εν τη γενέση του ένα τέτοιο εγχείρημα. Αυτό που δεν μπορεί να κατασταλεί είναι ένα γενικευμένο κίνημα στάσης πληρωμών προς όλες τις εισπρακτικές δομές του καθεστώτος, δηλαδή προς όλες τις δημόσιες και ιδιωτικές δομές, ΔΕΗ, ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΕΦΟΡΙΕΣ κλπ για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ώστε να σταματήσει η ροή του χρήματος προς τα πάνω. Αλλά ένα τέτοιο κίνημα δεν μπορεί παρά να υποκινηθεί από μια συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις και μέσα ενημέρωσης. Σήμερα έχουμε την ευκαιρία, να ηγηθούμε σαν πολιτικός σχηματισμός μιας τέτοιας στάσης. Είναι αυτό ακριβώς που περιμένει ο λαός από μας.

      ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ ΚΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ

      Οι εκλογές αποδείχθηκε ότι αποτέλεσαν ένα εργαλείο εκτόνωσης της λαϊκής οργής, ένα εργαλείο που βρισκόταν υπό τον πλήρη έλεγχο της εγχώριας και διεθνούς εξουσίας, που οργανωμένα, με τη βοήθεια των ΜΜΕ τα οποία ελέγχουν, οδήγησαν την ψήφο του λαού σε ένα βεβιασμένο αποτέλεσμα. Τρέφουν αυταπάτες όσοι νόμισαν πως αυτή η διεθνής κλίκα που οργανώνεται και χρηματοδοτείται από το πολυεθνικό τραπεζιτικό κεφάλαιο θα επιτρέψει τόσο εύκολα τη διεξαγωγή δημοκρατικών εκλογών για να χάσει το πιάτο από το τραπέζι της. Δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε μια ξαφνική μεταστροφή των ΜΜΕ, που εξορισμού βρίσκονται στην πλευρά του κεφαλαίου, παρά μόνο αν πειστούν ότι έχουν συμφέρον από την προσαρμογή τους στη βούληση της πλειοψηφίας του καταναλωτικού τους κοινού.

      Γενικά, δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες ως προς τoν“εκδημοκρατισμό” των θεσμών.

      Γι αυτό και έχουμε όλοι στο πίσω μέρος του μυαλού μας, ότι δεν θα είναι ομαλός ο τρόπος μετασχηματισμού και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι κατά τη γνωμη μου να αντιμετωπίσουμε με αποφασιστηκότητα τις βίαιες αντιδράσεις του συστήματος αλλά και να επιβάλλουμε, ως κυβέρνηση, βίαια κάποιες επαναστατικές προσαρμογές.  

       Ακόμα κι αν χάσαμε την ευκαιρία να ξεφούγουμε από την ηττοπάθεια του κηνυγυμένου αριστερού, δεν είναι ποτέ αργά για να συνηδειτοποιήσουμε ότι δεν είμαστε τώρα εμείς οι κηνυγημένοι. Είμαστε οι κηνυγοί. Ή τουλάχιστον, έτσι θάπρεπε να συμπεριφερόμαστε. Και γιατί; Γιατί είναι αυταπόδεικτο πως η αριστερά δικαιώνεται από την κρίση.

Την τελευταία δεκαετία, δαιμονοποιήθηκαν οι ιδεολογίες. Ομως η κατάργηση των ιδεολογιών εξυπηρετεί μόνο το κατεστημένο, που έκανε τα πάντα για να διαστρεβλώσει ή να μηδενίσει την αναγκαιότητα τους προπαγανδίζοντας το τέλος των ιδεολογιών. Εμείς διακηρρήσουμεπώς όχι μόνο δεν πέθαναν οι ιδεολογίες της αριστεράς, αλλά τώρα είναι η εποχή που δικαιώνονται.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΤΑΞΕΙ ΙΣΧΥΡΟ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΟΡΑΜΑ 

ΤΟ ΟΡΑΜΑ θα λειτουργήσει ως βασικό συστατικό της προγραμματικής του πλατφόρμας για να δώσει Ελπίδα κα Αισοδοξία στο λαό.

-Ενα όραμα πατριωτικό, που δε θα φοβάται τις ξεκάθαρες εθνικές θέσεις. Που θα είναι ανοιχτό στο στήσιμο ξανά μιας Εθνικής Οικονομίας με εθνικό νόμισμα, και που δεν θα ιδεολογικοποιεί τη γεωπολιτική μας θέση.

-Ενα όραμα αναπτυξιακό, όπου το οικοδόμημα της παραγωγικής ανασυγκρότησης θα στηρίζεται στους δύο άξονες Παιδείας και Υγείας. Να αναδείξουμε ως κοινή συνισταμένη, την επιστημονική έρευνα (ιατρική και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) και τεχνολογια με παράλληλη αξιοποίηση του πρωτογενή τομέα (πχ εκβιομηχάνιση). Κι αυτά θεωρώ τα πιο σημαντικά, γιατί αυτά είναι που θα φέρουν πίσω το επιστημονικό δυναμικό της χώρας που ξενιτεύτηκε τα τελευταία χρόνια.

-Ενα όραμα για τη δημόσια διοίκηση που θα εξηγεί ότι δεν είναι το περισσότερο κράτος που θέλουμε,δηλαδή το κράτος που είχαμε, αλλά ένα πιο Χρήσιμο κράτος.

- Και τελικά ένα όραμα αυτοδιοικητικό.Ακόμα κι αν ακυρώσουμε τα μνημόνια σε εθνικό επίπεδο, δεν πρόκειται τίποτα να αλλάξει στην περιφέρεια, αν δεν ξεριζώσουμε τους μνημονιακούς δημάρχους και περιφερειάρχες, αν δεν ξεριζώσουμε τις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Θεωρώ ότι όλο το μεταρυθμιστικό πλαίσιο, αυτή η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας πρέπει να στηριχθεί σε μια νεά περιφερειακή πολιτική, μια πολιτική που δε θα στηρίζεται στις επιδοτήσεις αλλά στην καινοτομία και παράλληλα την ανασυγκρότηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,με αποκεντρωτική κατεύθυνση, όπως με σαφήνεια ο Γιώργος Αγοραστάκης έχει περιγράψει στο βιβλίο του. Μιλάμε για την αντίθετη κατεύθυνση από αυτήν του Καλλικράτη, που θα στηρίζεται στην εμπειρία μας από της τοπικές συνελεύσεις και τα τοπικά κινήματα. Αντί να αποφασίζουν οι αιρετοί για τα τοπικά θέματα, να αποφασίζουν οι λαικές συνελεύσεις.

Μαζικότατη η συμμετοχή στην απεργία και τις διαδηλώσεις. Δηλώσεις Αλ. Τσίπρα.

Μαζικότατες ήταν σήμερα Τετάρτη τόσο η συμμετοχή στην απεργία όσο και οι διαδηλώσεις των εργαζομένων σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. 

Από την διαδήλωση στην Αθήνα, ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε τα εξής:

Η περίοδος της εικονικής ευφορίας για την κυβέρνηση έλαβε τέλος. Όσοι πίστεψαν τον Ιούνιο ότι ο Σαμαράς θα κάνει διαπραγμάτευση, ακόμα περισσότερο όσοι έδωσαν πίστωση χρόνου τον Δεκέμβρη πιστεύοντας ότι με τη δόση θα επανέλθουμε στην ανάπτυξη, σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με την σκληρή πραγματικότητα. Με απλήρωτους λογαριασμούς, με κομμένους μισθούς και κομμένες συντάξεις, με κλειστά μαγαζιά και χαμένες δουλειές.

Ο ελληνικός λαός πλέον δεν μπορεί να περιμένει να σωθεί από κανέναν σωτήρα και κανέναν ευεργέτη. Έχει καταλάβει ότι μόνο αν πάρει την τύχη στα χέρια του και μόνο με τη δική του πλάτη θα μπορέσει να βγει από το αδιέξοδο.

Σήμερα δημιουργείται μια μεγάλη κοινωνική συμμαχία, άνεργων, εργαζόμενων, μισθωτών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, ικανή να οδηγήσει ξανά τη χώρα στην ανάκαμψη. Μια κοινωνική συμμαχία που διεκδικεί να σταματήσει τώρα η καταστροφή. Το λάθος να διορθωθεί τώρα, όχι μετά τις γερμανικές εκλογές όπως βολεύει την κα Μέρκελ. Τότε θα είναι ήδη πολύ αργά.

Λύση απ΄ αυτή την καταστροφή δεν μπορεί να υπάρξει με μνημόνιο, παρά μονάχα με δημοκρατία, ανεξαρτησία, και δίκαιη ανάπτυξη.

Κοινωνική αλληλεγγύη και ανταπόδοση

Του Γιώργου Γυπάκη

Στη συνάντηση των αντιμνημονιακών κινημάτων της Κρήτης στο Ηράκλειο πρίν από ένα χρόνο, η γιατρός του Κοινωνικού Ιατρείου Ρεθύμνου αναρωτιόταν “γιατί, όταν ζητάμε βοήθεια από αυτούς που στηρίζουμε καθημερινά δεν έρχεται κανείς”, βάζοντας στο θέμα της κοινωνικής αλληλεγγύης μια διάσταση που δεν είχαμε ως τότε σκεφτεί: η κοινωνική αλληλεγγύη ωφείλει να είναι αποτελεσματική, όχι μόνο ανθρωπιστικά αλλά και πολιτικά. Αλλιώς, δεν μπορεί να θεωρείται αλληλεγγύη αλλά φιλανθρωπία. Πολλοί συγχέουν αυτά τα δύο.

Η κοινωνική αλληλεγγύη με τη μορφή της φιλανθρωπίας όπως και ο εθελοντισμός, έδιναν πάντα άλλοθι στους υποκριτές της εξουσίας. Φιλανθρωπία κάνουν οι πλούσιοι και οι βολεμένοι αστοί για να δικαιολογούν στην εφορία τα λεφτά τους, να ξεπλένουν τα κρίματά τους και να βεβαιώνουν το κοινωνικό τους στάτους. Δέστε ποιοί έκαναν πάντα τις φιλανθρωπίες: οι Ρόταρυ, οι Βαρδινογιάννηδες, οι Μητσοτάκηδες και λοιπά τζάκια.

Τον εθελοντισμό τον προάγει το κράτος για να καλύψει τις δικές του αδυναμίες: βάζουμε τους εθελοντές να κάνουν τζάμπα τη δουλειά που θα έπρεπε να κάνει το κράτος -και η τοπική αυτοδιοίκηση ενίοτε- με τους δικούς του εργαζομένους. Ποτέ άλλοτε δεν είχε προαχθεί ο εθελοντισμός στην Ελλάδα, όσο την περίοδο των Ολυμπιακών αγώνων του 2004, τότε που η Γιάννα χρέωνε τη χώρα με τα δάνεια που την κατέστρεψαν.

Μόνο η εκκλησία μπορεί να ασκεί φιλανθρωπικό έργο χωρίς κανένα ώφελος, καμία ανταπόδοση. Θα έπρεπε εξάλλου αυτή να είναι η μόνη της έγνοια.

Οπως λοιπόν ο εθελοντισμός εκτρέφει κορόιδα για λογαριασμό του κράτους, έτσι και η φιλανθρωπία εκτρέφει επαίτες. Οι χιλιάδες άνθρωποι που σιτίζονται στα διάφορα κρατικά, δημοτικά και εκκλησιαστικά συσσίτια, μαθαίνουν να βολεύονται όσο υπάρχει κάποιος να τους δίνει ένα πιάτο φαϊ. Η ανθρωπιστική κρίση στη χώρα μας δημιουργεί μια νέα τάξη επαιτών, που παραιτούνται από κάθε διεκδίκηση για εργασία και ποιότητα ζωής, όπως η παιδεία δημιουργεί σκλάβους για τις πολυεθνικές, η καταστολή τρομοκρατημένους πολίτες και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, αποχαυνωμένες μάζες. Και δεν είναι αυτές οι μάζες που χρειαζόμαστε για να δώσουμε τη μάχη για την ανατροπή. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα συνειδητοποιημένο πλήθος, ένα πλήθος που έχει αποφασίσει ότι ο μόνος τρόπος να επιβιώσει είναι να σταθεί στα δικά του πόδια, κι όχι στα ψεύτικα πόδια των επιχορηγήσεων, των κάθε είδους "σχεδίων Μάρσαλ", της ελεημοσύνης και των...δανείων!

Δεν έχω φυσικά καμία αντίρρηση για τον εθελοντισμό όταν γίνεται ακτιβιστικα.

Και υποστηρίζω ότι η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να αποσκοπεί σε πολιτικά αποτελέσματα.

Οταν δίνουμε ένα πιάτο φαϊ σε κάποιον που το μνημόνιο του στέρησε δουλειά και οικογενειακή γαλήνη, όταν ανεβάζουμε το ρεύμα σε κάποιον που δεν είχε να πληρώσει και του το έκοψαν, όταν συμπαραστεκόμαστε σε κάποιον που του παίρνει η τράπεζα το σπίτι, πρέπει να ξέρει γιατί το κάνουμε, πρέπει να γνωρίζει ποιός φταίει για την κατάστασή του, από ποιόν πρέπει να ζητήσει τα ρέστα και πρέπει να του το πούμε, πως μόνο με τη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες μπορεί να ξαναπάρει τη ζωή του πίσω.

Αλλά πρώτιστα για αυτούς που συμμετέχουν στις δομές της, η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να πάψει να αποτελεί μια εσωστρεφή διαδικασία, μια διαδικασία προσωπικής δικαίωσης και εκτόνωσης.

Θα το πω ευθέως: η κοινωνική αλληλεγγύη πρέπει να προσφέρεται με όρους λαϊκής επιστράτευσης (απέναντι στην επιστράτευση των απεργών).

Τα δικαιώματα πρέπει να αντιστοιχούν σε υποχρεώσεις.

Κάθε ωφελημένος των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να μετατρέπεται σε μαχητή της δικής μας “ιντιφάντα” (της δημοκρατικής ανατροπής, μη μας παρεξηγήσουν κιόλας).

Και για κάθε άνεργο, κάθε καταθλιμμένο πολίτη πρέπει να προσφέρεται ένας μόνο ξεκάθαρος δρόμος επιβίωσης και ανάταξης: της συμμετοχής του στον κοινό αγώνα ενάντια στο μνημόνιο.

Νέα προσωρινή Νομαρχιακή Επιτροπή στο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Χανίων

Με αρχαιρεσίες που έγιναν το περασμένο Σάββατο στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στα Χανιά, εκλέχθηκε η 39μελής Νομαρχιακή Επιτροπή των Χανίων, που θα έχει προσωρινό ρόλο, μέχρι τη διεξαγωγή του Συνεδρίου του κόμματος το καλοκαίρι. Την ερχόμενη Παρασκευή θα γίνει και η εκλογή της 9μελούς Γραμματείας του οργάνου, ενώ υποψηφιότητες για τη συμμετοχή στο όργανο μπορούν να βάλουν τα μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής μέχρι την Πέμπτη το βράδι.

 Τα μέλη που εκλέχθηκαν με αλφαβητική σειρά, είναι:

α/α	ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ
1	Αγγελάκη Μαρία
2	Αγοραστάκης Γιώργος
3	Αδαμάκης Κώστας
4	Βαγιωνάκη Βάλια
5	Βουλγαρίδης Μηνάς
6	Γιαννουλάκη Αθηνά
7	Γυπάκης Γιώργος
8	Δαυλιας Ορέστης
9	Ζαφειράκης Γιώργος
10	Ζουρίδης Γιώργος
11	Καδίτη Κωνσταντίνα
12	Καλλιτεράκης Γιώργος
13	Κλωνιζάκης Μίλτος
14	Κουβάτσος Σάκης
15	Κουρούση Μαρία
16	Κυρούση Σταυρούλα
17	Λεδάκη Ευτυχία
18	Λιβάνιος Βασίλης
19	Λουφαρδάκης Γιάννης
20	Λυμπεράκης Πέτρος
21	Μπαρδάτσου Νίκη
22	Μπαρτζώκας Γιάννης
23	Μπικάκης Γιώργος
24	Μπομπολάκης Φώτης
25	Μπουντρογιάννης Δημήτρης
26	Νικηφοράκης Μανούσος
27	Ντούσγος Δημήτρης
28	Παπαδεράκης Αντώνης
29	Παπανδρέου Ανδρέας
30	Πενταράκης Άλκης
31	Πετρουλάκης Βασίλης
32	Πολάκης Παύλος
33	Πουμπλάκης Στράτος
34	Τζάρας Νίκος
35	Τζινευράκης Νίκος
36	Τσαμαντάκης Γιάννης
37	Φραγκονικολάκης Νίκος
38	Φυτουράκης Νίκος
39	Χατζηπαναγιώτου Μανόλης

Ανακοίνωση-Κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για την Πανελλαδική Απεργία της 20ης Φεβρουαρίου

Διώχνουμε την κυβέρνηση της καταστροφής και του αυταρχισμού.

Παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας!

Με την οριακή υπερψήφιση του τρίτου μνημονίου η τρικομματική κυβέρνηση υπέγραψε την καταδίκη του κόσμου της εργασίας, της κοινωνικής πλειοψηφίας και της ίδιας της οικονομίας.

Τώρα επιχειρεί να ξεπληρώσει το συμβόλαιο, ξεπουλώντας το δημόσιο πλούτο του ελληνικού λαού, κατεδαφίζοντας κατακτήσεις και δικαιώματα δεκαετιών, βάζοντας στο στόχαστρο την ίδια του την αξιοπρέπεια!

Δίπλα στα ποσοστά της συνεχιζόμενης ύφεσης της οικονομίας και της αποτυχίας του οικονομικού προγράμματος της κυβέρνησης, βρίσκεται η πραγματική επίθεση:

Κατάργησητων Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, απολύσεις, διαδοχικά χαράτσια, ιδιωτικοποιήσεις, διάλυση της παιδείας και της υγείας, κατάργηση των δημόσιων, κοινωνικών αγαθών, αυταρχισμός και, προσφάτως, κυβερνητικές διαρροές για την καταστρατήγηση ακόμα και του δικαιώματος στην απεργία και τον συνδικαλισμό…

Οι εργαζόμενοι αντιστέκονται και σημαντικοί αγώνες ξεπηδούν ξανά. Αντιμετωπίζουν όμως τη σκληρή, αυταρχική πολιτική της βίας και των ΜΑΤ, την κυβερνητική πολιτική της μηδενικής ανοχής, που με καταχρηστικές, αντιδημοκρατικές μεθοδεύσεις πήρε την απόφαση για την επιστράτευση των απεργών στο Μετρό και στα λιμάνια.

Τη στιγμή που διακόσιες χιλιάδες νοικοκυριά αδυνατούν να ικανοποιήσουν τα δάνειά τους, η ανεργία καλπάζει, οι απλήρωτοι, οι ανασφάλιστοι, οι επισφαλείς εργαζόμενοι αποτελούν καθημερινότητα, τη στιγμή που οι μικρομε-σαίοι μετατρέπονται σε υπερχρεωμένους άνεργους και οι αγρότες αδυνατούν να ζήσουν από τη δουλειά τους, η ανελαστική πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά δεν μπορεί παρα να βρει απέναντί της τον παλλαϊκό ξεσηκωμό.

Στις 20 Φλεβάρη πρέπει να είναι η αφετηρία αυτού του ξεσηκωμού.

Κάθε αγώνας που δίνεται από τους εργαζόμενους, μικρός ή μεγαλύτερος, βρίσκει μπροστά του τον «καταναγκασμό» του μνημονίου και των ακροδεξιάς έμπνευσης μέτρων της κυβέρνησης. Το ερώτημα αυτό τίθεται πλέον ξεκάθαρα σε όλους τους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης, στο συνδικαλιστικό κίνημα, στην κοινωνία.

Η Γενική Απεργία της 20ής Φλεβάρη έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και στόχους:

Να πέσει η κυβέρνηση και να ακυρωθούν το μνημόνιο και τα μέτρα.

Ν’ ανοίξει ο δρόμος για την κατάργηση των πολιτικών λιτότητας, για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας και του βασικού μισθού στο επίπεδο προ του μνημονίου.

Να υψώσουμε ασπίδα κοινωνικής προστασίας που θα αποσοβήσει την ανθρωπιστική καταστροφή.

Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για την παραγωγική και οικολογική ανασυγκρότηση της χώρας με βασικό κριτήριο την απασχόληση και γνώμονα την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.

Να θέσουμε το τραπεζικό σύστημα υπό την ιδιοκτησία και τον έλεγχο του δημοσίου, με ριζική τροποποίηση του τρόπου λειτουργίας του και των στόχων που σήμερα υπηρετεί.

Να αναστείλουμε τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λεηλασία του δημόσιου πλούτου, να επαναφέρουμε υπό δημόσιο έλεγχο, αλλά ταυτόχρονα να ανασυγκροτήσουμε πλήρως, τις επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που έχουν ιδιωτικοποιηθεί ή βρίσκονται σε διαδικασία ιδιωτικοποίησης.

Να δημιουργήσουμε υψηλού επιπέδου, δημόσια εγγυημένα συστήματα Υγείας, Παιδείας και Ασφάλισης για όλους.

Να κάνουμε πραγματικότητα την εναλλακτική απάντηση στην κρίση από την κυβέρνηση της Αριστεράς!

Στην απεργία της 20ής Φλεβάρη και στις απεργιακές συγκεντρώσεις πρέπει να πάρουμε μέρος όλοι:

Οι εργαζόμενοι/ες στο δημόσιο τομέα, στον ιδιωτικό τομέα, οι επαγγελματίες και οι αυτοαπασχολούμενοι, οι αγρότες, οι άνεργοι/ες, η νεολαία, οι συνταξιούχοι.

Όσοι/ες συμμετείχαμε στις μάχες του παρελθόντος μα και όσοι/ες δεν κατεβαίναμε μέχρι χθες στην απεργία και στη συγκέντρωση.

Για την υπεράσπιση της εργασίας, του μισθού, των δικαιωμάτων, του μέλλοντος των παιδιών μας, της δημοκρατίας, της αξιοπρέπειας, της ίδιας της ζωής.

Για να φύγουν το συντομότερο η συγκυβέρνηση της καταστροφής μαζί με την τρόικα των δανειστών και τα μνημόνια.

ΌΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ

Για τις κινητοποιήσεις των αγροτών

Ο αγροτικός κόσμος της χώρας μας για μια ακόμη φορά βρίσκεται στους δρόμους διεκδικώντας την ύπαρξη του. Οι αγρότες του τόπου μας βιώνουν την σημερινή κρίση όπως ο υπόλοιπος Ελληνικός λαός με την διαφορά όμως ότι για αυτούς η οικονομική κρίση έχει αρχίσει τώρα και πάνω από 15 χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα η Γεωργία της χώρας μας βρίσκεται στην εντατική και σήμερα η  τρικομματική κυβέρνηση με τα μνημονικά και φορολογικά της  μέτρα τους αφαιρεί και το τελευταίο σωληνάκι επιβίωσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστός στις αντιμνημονιακές πολιτικές αρχές του συμπαραστέκεται στον αγώνα των αγροτών όπως και σε όλους τους αγώνες που διεξάγει σήμερα η Ελληνική κοινωνία που πλήττεται και αντιμετωπίζει πρόβλημα επιβίωσης από τα αντιλαϊκά και άδικα μέτρα των μνημονίων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πολιτική βούληση να αντιπροτείνει και υλοποιήσει ένα στρατηγικό σχέδιο ανάκαμψης και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα που θα στηρίζεται στις βασικές αρχές της διατροφικής μας αυτοδυναμίας που είναι τα υγιεινά και ποιοτικά προϊόντα, η ανθρώπινη εργασία, ο σεβασμός στα πρότυπα διατροφής, η τοπική παραγωγή και βιοποικιλότητα, η προστασία του περιβάλλοντος και η στήριξη της οικογενειακής γεωργίας. 

Θεωρούμε ότι το θέμα των τροφίμων πρέπει να γίνει κεντρικό θέμα συζήτησης, όχι μόνο ως ποσότητα, αλλά κυρίως ως ποιότητα, ως συνηθειών της διατροφής, ως σχέσεων παραγωγών – καταναλωτών, ως σχέσεων παράδοσης, πολιτισμού και παραγωγής και όχι ως συμφέρον του κέρδους των πολυεθνικών.

Η προστασία και ασφάλεια των προϊόντων του τόπου μας πρέπει να γίνει μέσω πιστοποιήσεων και αυστηρών ελέγχων. Η εξασφάλιση της εμπορίας τους μέσω οργανωμένων διχτύων διανομής και συμπράξεων μεταξύ Οργανώσεων Παραγωγών και Καταναλωτών.

Για την Φορολόγηση των αγροτών ο ΣΥΡΙΖΑ, στη βάση της εκπόνησης των προγραμματικών θέσεων της οικονομικής του επιτροπής, έχει να προτείνει:

• Λαμβάνοντας υπόψη ότι το προτεινόμενο αφορολόγητο καθορίζεται στις 12 έως 15 χιλ. Ευρώ και έχοντας γνώση ότι ο μέσος αγροτικός κλήρος στην χώρα μας είναι πολύ χαμηλός (περίπου τα 40 στρ. σε εθνικό επίπεδο, 25 περίπου στρ. στο νησιωτικό χώρο), θα πρέπει να εκπονηθεί γρήγορα ένα σύστημα τεκμηρίωσης με βάση την καλλιέργεια και το μέγεθος της γεωργικής εκμετάλλευσης, που να καθορίζει εξαρχής, με αντικειμενικά κριτήρια, τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις που υποχρεούνται ή δεν υποχρεούνται σε φορολόγηση.

• Στη βάση της προηγούμενης αρχής το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης σε συνεργασία με το υπουργείο Οικονομίας θα πρέπει τάχιστα να εκπονήσει μελέτη για τα κόστη παραγωγής κάθε προϊόντος  ομαδοποιώντας τα κατά περιοχή και σε μέσους όρους ξεχωριστά  για όλη την επικράτεια (το κόστος παραγωγής για κάθε προϊόν διαφοροποιείται από περιοχή σε περιοχή και δεν μπορεί να είναι ενιαίο  για όλη την Ελλάδα ούτε είναι αντικειμενικός ο μέσος όρος σε Εθνικό επίπεδο ειδικά όταν οι αποκλείσεις του κόστους σε σχέση με την αξία του προϊόντος είναι μεγάλες. π.χ. Η περίπτωση των εσπεριδοειδών μεταξύ Κρήτης και Ηπειρωτικής  Ελλάδας όπου το κόστος μόνο των μεταφορικών συμβάλει κατά 50% στο συνολικό κόστος του προϊόντος).

• Οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις που ξεπερνούν τα αφορολόγητα όρια και υποχρεούνται σε φορολόγηση θα υπόκεινται στις υποχρεώσεις και κανόνες όπως όλες οι άλλες επιχειρήσεις άλλων κλάδων της οικονομίας.

• Τα αναπτυξιακά κίνητρα (μορφές επιδοτήσεων για επενδύσεις, καλλιέργειας,  όγκος παραγωγής κτλ) δεν θα πρέπει να μπερδεύονται με τις φορολογικές υποχρεώσεις κάθε αγροτικής εκμετάλλευσης.

• Σε περίπτωση φορολόγησης του αγροτικού κλήρου (όπως αυτή που πάει να εφαρμόσει η σημερινή κυβέρνηση) τότε το υπουργείο που καθορίζει το κόστος των αγροτικών προϊόντων θα πρέπει να συμπεριλάβει στην κοστολόγηση υποχρεωτικά και την γεωπρόσοδο.   

• Οι αντικειμενικές αξίες της γεωργικής Γης θα πρέπει να είναι ενιαίες για κάθε καλλιέργεια και για όλη την χώρα. Αυτό θα πρέπει να αποτελέσει  κριτήριο και για κάθε άλλη μορφή επιβολής φόρου όπως  π.χ. ΦΑΠ. Επιβάλλεται επιτέλους να υπάρξει για όλη την επικράτεια η εκπόνηση γενικών χωροταξικών με τις χρήσεις Γης, να προστατευθεί η γεωργική γη και η αγροτική εκμετάλλευση και η τυχόν αλλαγή χρήσης να έχει το ανάλογο τίμημα υπεραξίας (το πρόβλημα είναι τεράστιο στις τουριστικές περιοχές, στις παρυφές Αστικών κέντρων, στο νησιωτικό χώρο κτλ.).

• Για τους αγρότες ένα πραγματικό τεκμήριο φορολόγησης μπορεί να αποτελέσει η επιστροφή ΦΠΑ στη βάση των τιμολογίων πώλησης αγροτικών προϊόντων τα οποία σήμερα δεν διασταυρώνονται με τις φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος εκτός ελαχίστων περιπτώσεων, όπως επίσης και από τα δικαιώματα των γεωργικών ενισχύσεων που τεκμηριώνονται στη βάση της παραγωγικής δυνατότητας κάθε γεωργικής εκμετάλλευσης.

• Πρέπει να ξεκαθαριστεί το φορολογικό καθεστώς με τους αγρότες που πουλούν οι ίδιοι τα προϊόντα τους σε δημόσιους χώρους όπως λαϊκές, εναλλακτικό εμπόριο, λαμβάνοντας υπόψη παραδείγματα από άλλες χώρες της Ε.Ε. όπου οι συναλλαγές αυτές γίνονται ελεύθερα χωρίς παραστατικά.

• Επίσης στα πλαίσια κινήτρων για τους νέους αγρότες, πέρα των φορολογικών κινήτρων, θα πρέπει να τους δοθούν και κίνητρα εγκατάστασης  όπως κατοικία με προτεραιότητα στις αναπαλαιώσεις παλαιών αγροτόσπιτων, δάνεια με κίνητρα μηχανολογικού εξοπλισμού, και γεωργικής γης. Για το τελευταίο επιβάλλεται η καταγραφή όλων των καλλιεργητικά εγκαταλελειμμένων αγροτικών γαιών και η  δημιουργία τραπεζών γης από αυτές με στόχο την διανομή τους στους νέους αγρότες. Για να γίνει αυτό είναι αναγκαία η δημιουργία νομοθετικού πλαισίου που δεν θα στερεί  την υψηλή κυριότητα από τους ιδιοκτήτες των εγκαταλελειμμένων εκτάσεων αλλά θα δίδει την δυνατότητα υποχρεωτικής μακροπρόθεσμης ενοικίασης ανάλογα με την χρήση και την καλλιέργεια. Κίνητρα για ενεργειακή αυτοδυναμία των αγροικιών νοικοκυριών με εναλλακτικές μορφές ενέργειας, μείωση όλων των συντελεστών ΦΠΑ για όλα τα αγροεφόδια για να έχει η γεωργία μας ανταγωνιστικότητα σε μια παγκοσμιοποιημένη αγορά.

• Όλα αυτά θα πρέπει να γίνονται στα πλαίσια ενός γενικότερου στρατηγικού σχεδίου που σε πρώτη προτεραιότητα θα βάζει τις συμπράξεις και συλλογικές μορφές οργάνωσης της παραγωγής και εμπορίας με τα ανάλογα φορολογικά κίνητρα.

Η ριζοσπαστική Αριστερά έχει την πολιτική βούληση να πραγματοποιήσει εναλλακτικές ριζοσπαστικές πολιτικές στον αγροτικό τομέα.

Οι πολιτικές δυνάμεις των μνημονίων, του τρικομματισμού και του νεοφιλελεύθερου συστήματος απέδειξαν όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν την έχουν.

Για τους αγρότες έχει έρθει η ώρα της Αριστεράς.

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΣΥΡΙΖΑ ΧΑΝΙΩΝ

Σύσκεψη εργαζομένων

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΒΡΙΛΗΣ, μέλος της Ε.Ε. της ΓΣΕΕ και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, στα Χανιά

Την Κυριακή 17 και τη Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου θα βρίσκεται στα Χανιά ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΑΒΡΙΛΗΣ μέλος της Ε.Ε. της Γ.Σ.Ε.Ε. και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, υπεύθυνος εργατικής πολιτικής-συνδικαλιστικών.

Στα πλαίσια της επίσκεψης του στην πόλη μας :

• Την Κυριακή θα παρευρεθεί σε σύσκεψη εργαζομένων, μελών του ΣΥΡΙΖΑ στο Δημόσιο και Ιδιωτικό τομέα στα Γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στα Χανιά στις 7 το απόγευμα. Εκτός από τα θέματα της προετοιμασίας για την επιτυχία της απεργίας της 20 Φλεβάρη που έχει μεγάλη πολιτική σημασία όπως είναι κατανοητό, θα συζητηθούν ζητήματα που έχουν σχέση με την πορεία και τη θέση μας για το συνδικαλιστικό κίνημα.
• Τη Δευτέρα στις 9.30 θα πραγματοποιήσει περιοδεία στη ΔΕΗ στην Ξυλοκαμάρα και στις 11.00 το πρωί θα συναντηθεί με τη Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Χανίων.

Επιλογή Βάθους ο αυταρχισμός για την κυβέρνηση

Του Νίκου Τζάρα 

Το κατασταλτικό μοντέλο που εφαρμόζει η κυβέρνηση με τις διώξεις των εργαζομένων, την επιστράτευση των συνδικαλιστών, την παραπομπή σε δίκες διαδηλωτών και ακτιβιστών, με την επικείμενη νομοθετική απαγόρευση των απεργιών κ.α αποτελεί στρατηγική επιδίωξη του συστήματος που στην φάση της κρίσης του εντείνει την εκμετάλλευση , λεηλατεί τον δημόσιο πλούτο περιορίζει τα κάθε είδους δικαιώματα. Είναι η γνωστή η ιστορία των κρίσεων του αστικού συστήματος σε αυτές τις περιόδους επιχειρεί να ρηγματώσει τις αντιφάσεις του.

Το μπαράζ των τελευταίων διώξεων κατά Χανιωτών διαδηλωτών των παρελάσεων, των πολιτών που συμμετείχαν στην συμβολική κατάληψη της αντιπεριφέρειας, των αγροτοκτηνοτρόφων του Αποπηγαδιού , των αλληλέγγυων στους μετανάστες της κατάληψης της Νομικής αποτελεί δείγμα γραφής του τρόπου που αναπτύσσεται αυτή η στρατηγική .

Απέναντι σε αυτήν την στρατηγική που στόχο έχει να κάμψει τις αντιστάσεις και το φρόνημα των λαϊκών στρωμάτων η Αριστερά πρέπει να κατανοήσει ότι δεν πρόκειται απλώς για επικοινωνιακή πολιτική του συστήματοςπου μπορεί να αντιμετωπισθεί με αντιπαραθέσεις στα ΜΜΕ αλλά για επιλογή βάθους. Πρέπει επίσης να αναδείξει με τον πιο αποφασιστικό τρόπο την ανάγκη ανάπτυξης των κινημάτων και των αγώνων σαν στοιχείο της δικής της στρατηγικήςυπερασπιζόμενη για μια ακόμη φορά την δικαιοσύνη απέναντι στην κρατική βία και την δημοκρατία απέναντι στον αυταρχισμό και την καταστολή.

Εκλογή νέας Νομαρχιακής Επιτροπής και αντίστοιχα νέας Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων.

Το Σάββατο 15 Φλεβάρη, στις 5 το απόγευμα, στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ στα Χανιά θα γίνει η εκλογή της νέας Νομαρχιακής Επιτροπής και αντίστοιχα της νέας Γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Χανίων .

Ενημερώνουμε ότι με δεδομένη την εγκύκλιο της γραμματείας ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ δικαίωμα να ψηφίσουν έχουν όλοι-ες οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, ενώ δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα έχουν όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων.