Ριζοσπαστική Συνεργασία Κρήτης: Καταστροφική η εκχώρηση του αεροδρομίου Χανίων

Η κυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ πιστή στο καταστροφικό της έργο ξεπουλά τη δημόσια περιουσία και εκχωρεί στρατηγικής σημασίας υποδομές για τη χώρα στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα.
Το θέμα των πυλών εισόδου σε μια νησιωτική χώρα με ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία όπως η Ελλάδα είναι καίριας σημασίας και δεν μπορεί να αποτελεί στρατηγική το ξεπούλημά τους. 

Η απόφαση για εκχώρηση αεροδρομίων και λιμανιών είναι καταστροφική και επικίνδυνη για τη χώρα και θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στην οικονομία, τον τουρισμό, τις τοπικές κοινωνίες αλλά και στην εθνική άμυνα και ασφάλεια.
Εκφράζουμε την έντονη αντίθεσή μας στην ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου Χανίων, το οποίο μάλιστα ούτε ζημιογόνο είναι ενώ είναι και ενταγμένο σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα επέκτασης και βελτίωσης των υποδομών του.
Είναι επιτακτικότερη από ποτέ η ανάγκη για αεροδρόμια υπό δημόσιο έλεγχο, ως στρατηγικής σημασίας δραστηριότητα, η οποία οφείλει να ασκείται με αποκλειστικό γνώμονα το δημόσιο συμφέρον και τη χάραξη μιας νέας πολιτικής για ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη.»

 

Ο υποψήφιος Περιφερειάρχης Κρήτης: Μιχάλης Κριτσωτάκης

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι : Μαρία Αγγελάκη, Μανώλης Βαρδουλάκης

Δήλωση του βουλευτή Χανίων, Γ. Σταθάκη για την ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου.

Ο βουλευτής Χανίων του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και υπεύθυνος του Τομέα Ανάπτυξης Γιώργος Σταθάκης εκφράζει την πλήρη αντίθεσή του στην προωθούμενη ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου Χανίων. Πρόκειται για καταστροφική επιλογή, πολλαπλά επιζήμια για την τοπική ανάπτυξη, την οικονομία και την κοινωνία. Η εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας και μάλιστα περιφερειακών αεροδρομίων με πρωτεύοντα οικονομικό ρόλο λόγω της συμβολής τους στον τουρισμό και τη μεταφορά εμπορευμάτων, συνιστά ιδεολογική νεοφιλελεύθερη εμμονή και όχι ανάγκη. Το αεροδρόμιο Χανίων είναι ενταγμένο σε ευρωπαϊκό χρηματοδοτικό πρόγραμμα επέκτασης και βελτίωσης των υποδομών του ύψους 110 εκατομμυρίων Ευρώ, παρουσιάζει ετήσια κέρδη πάνω από 10 εκατομμύρια Ευρώ, επιλέγεται ως κέντρο δραστηριότητας σημαντικών αεροπορικών εταιρειών κι έχει βαρύνουσα θέση στην εθνική άμυνα και ασφάλεια. Η απόφαση της κυβέρνησης δε δικαιολογείται, ενώ παράλληλα αγνοεί προκλητικά τη βούληση και το συμφέρον της χανιώτικης κοινωνίας. Η πάγια θέση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για τις υποδομές αερομεταφοράς είναι ότι η χώρα χρειάζεται δημόσια βιώσιμα αεροδρόμια, ασφαλή, λειτουργικά και με χαμηλό κόστος. Σε περίπτωση ανάληψης κυβερνητικών ευθυνών, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα αναζητήσει κάθε νόμιμο μέσο για την ανάκληση καταστροφικών επιλογών όπως η συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση.

Επίκαιρη ερώτηση για την καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας στη Μεσόγειο

Ερώτηση προς τους υπουργούς εξωτερικών, περιβάλλοντος ενέργειας και κλιματικής αλλαγής και εθνικής άμυνας κατέθεσαν πενήντα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ – ανάμεσά τους και το σύνολο των βουλευτών Κρήτης του κόμματος, στην οποία αναφέρουν:

Τον Σεπτέμβριο του 2013 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ομόφωνα το υπ΄ αριθμό 2118 ψήφισμα του Εκτελεστικού Συμβουλίου του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW), με το οποίο προβλέπεται η απομάκρυνση και η καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας μέχρι τα μέσα του έτους 2014. Δύο μήνες αργότερα, και συγκεκριμένα στις 15/11/2013, η Αλβανία απορρίπτει αίτημα των ΗΠΑ για την καταστροφή του χημικού οπλοστασίου της Συρίας στο έδαφός της, παρά το ότι διαθέτει ένα από τα τρία σημεία απόθεσης χημικών παγκοσμίως. Επιπροσθέτως, το Βέλγιο, η Γερμανία και η Νορβηγία, που είχαν θεωρηθεί ως πιθανές εναλλακτικές, αρνήθηκαν να προβούν στην καταστροφή των όπλων στο έδαφός τους.

Ως εναλλακτική λύση ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων  (OPCW) πρότεινε να χρησιμοποιηθεί η μέθοδος της υδρόλυσης, δηλαδή της καταστροφής στη θάλασσα εν πλω, ή επί πλωτού μέσου. Πληροφορίες, δε, αναφέρουν θαλάσσιες περιοχές μεταξύ Ελλάδας, Ιταλίας και Μάλτας ως πιθανές για την εκτέλεση του έργου και τόπο απόρριψης των παραγώγων της διαδικασίας αυτής περιοχές πλησίον της Κρήτης, της Πελοποννήσου, της Ιταλίας, της Λιβύης και της Μάλτας.

                 Μόλις στις 18/2/2014, και για πρώτη φορά από τότε που είδε το φως της δημοσιότητας η υπόθεση της εξουδετέρωσης των χημικών της Συρίας στη Μεσόγειο, η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου απαντά σε επιστολή διαμαρτυρίας γεωλόγου της Κρήτης, μέσω του Έλληνα εκτελεστικού διευθυντή της Επιτροπής Υποθέσεων Ασφάλειας για τα Όπλα Μαζικής Καταστροφής. Στην απάντησή του, ο εκτελεστικός διευθυντής παραδέχεται -για πρώτη φορά εγγράφως και επισήμως- την εμπλοκή της Ε.Ε. στην απόφαση για εκτέλεση του έργου στη Μεσόγειο, άρα και γνώση του θέματος από τον Οκτώβριο του 2013! Επίσης αναφέρει ότι «η μέθοδος της υδρόλυσης για τις πρόδρομες χημικές ουσίες “προτεραιότητας 1” επιλέχθηκε με βάση τη μακρόχρονη εμπειρία επιτυχημένης εφαρμογής της στο πλαίσιο καταστροφής των χημικών όπλων των ΗΠΑ και άλλων κρατών». Ωστόσο, η μέθοδος, που, όπως αναφέρει, εφαρμόστηκε επιτυχώς στο παρελθόν από τις ΗΠΑ, δεν αφορά την υδρόλυση εν πλω, η οποία θα επιχειρηθεί για πρώτη φορά.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές και άλλες πηγές, πρόκειται να καταστραφούν 20 τόνοι αερίου μουστάρδας, 1.000 τόνοι προδρόμων ουσιών, μερικές εκ των οποίων είναι άκρως επικίνδυνες, και περίπου 700 τόνοι του νευροπαραλυτικού αερίου SARIN, μια σταγόνα του οποίου αρκεί για να προκαλέσει τον θάνατο ενός ανθρώπου σε λιγότερο από πέντε λεπτά. Η όλη επιχείρηση επρόκειτο να διαρκέσει τουλάχιστον τρεις μήνες, καθώς το φορτηγό πλοίο του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού MV Cape Ray, επί του οποίου θα πραγματοποιηθεί η υδρόλυση, δεν είναι σε θέση να επεξεργαστεί περισσότερο από 15 τόνους χημικών την ημέρα.

Εξάλλου, Γάλλοι ειδικοί επιστήμονες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου αναφορικά με την επιλογή του MV Cape Ray, καθώς πρόκειται για πλοίο 36 ετών, όταν είναι γνωστό ότι πλοία του ίδιου τύπου χρησιμοποιούνται κατά μέσο όρο 30 χρόνια και έπειτα αποσύρονται. Επίσης, το συγκεκριμένο πλοίο έχει χρησιμοποιηθεί μόνο κατά διαστήματα από το 1994 έως σήμερα και μόνο για τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού και προμηθειών και τελεί σε κατάσταση υπολειτουργίας. Ο συγκεκριμένος τύπος πλοίου, δε, θεωρείται ιδιαίτερα ευάλωτος στις πυρκαγιές αλλά και στην εισροή νερού.

Οι κάτοικοι και οι φορείς της Κρήτης και άλλων περιοχών της Ν. Ελλάδος και της Ιταλίας έχουν εκφράσει την έντονη αντίθεσή τους στην προοπτική καταστροφής των χημικών όπλων στη Μεσόγειο, συν τοις άλλοις και λόγω ελλιπούς ενημέρωσης από την αρμόδια πολιτική ηγεσία για το όλο εγχείρημα. Σοβαρές αντιρρήσεις εκφράζουν και Έλληνες ειδικοί επιστήμονες, τόσο για την ασφάλεια της εν λόγω μεθόδου καταστροφής, όσο και για την επιλογή της συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής. Σημειωτέον δε ότι για πρώτη φορά γίνεται εξουδετέρωση αερίων χημικού πολέμου σε θαλάσσιο χώρο. Ειδικότερα, η επιστημονική κοινότητα της περιοχής έχει εκφράσει τις ανησυχίες της για τα ακόλουθα ζητήματα:

-        Η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα, με συνέπεια ο ρυθμός ανανέωσης των υδάτων της να είναι πάρα πολύ αργός. Επιπλέον, είναι ήδη πολύ επιβαρυμένη αφού σε αυτήν  αποτίθενται απόβλητα από τις μεγάλες βιομηχανίες όλων των παράκτιων χωρών. Το γεγονός αυτό έχει επιβεβαιωθεί και σε ειδική ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στη Βουλή των Ελλήνων για την προστασία της Μεσογείου από τη ρύπανση.  Υπενθυμίζουμε εδώ και τις σχετικές καταγγελίες που έχουν γίνει πριν από 4 χρόνια στις καταθέσεις μελών της μαφίας που συνεργάστηκαν με τις Αρχές Ασφαλείας της Ιταλίας που έκαναν λόγο για παράνομη βύθιση 62 πλοίων με πυρηνικά και τοξικά απόβλητα κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες. Καταγγελίες που επιβεβαιώθηκαν εν μέρει μετά την ανακάλυψη από τις αρχές της Ιταλίας βυθισμένου πλοίου έμφορτου με δοχεία τοξικών και πυρηνικών αποβλήτων. Στην περιοχή μεταξύ Μάλτας, Ιταλίας και Ελλάδας οι καιρικές συνθήκες είναι συχνά απρόβλεπτες. Είναι γνωστό δε ότι στη θαλάσσια περιοχή του Ιονίου οι νότιοι άνεμοι μπορεί να προκαλέσουν πολύ υψηλά κύματα. Επιπλέον πρόκειται για περιοχή με εγγενώς υψηλή σεισμικότητα και μάλιστα με πρόσφατη έντονη τεκτονική δράση, που μπορεί ενδεχομένως να προκαλέσει απρόβλεπτες αναταράξεις στην επιφάνεια της θάλασσας. Είναι προφανώς παρακινδυνευμένη κάθε διαδικασία καταστροφής τοξικών ενώσεων σε αυτή την περιοχή, τη στιγμή που δεν μπορούν να διασφαλιστούν συνθήκες ηρεμίας, ούτε υπάρχει εγγύηση για την ευστάθεια των πλωτών μέσων επί των οποίων θα πραγματοποιηθεί.

-        Δεν υπάρχει αναλυτική και αξιόπιστη πληροφόρηση (επαρκή στοιχεία για τις ποσότητες και τα χαρακτηριστικά των χημικών) εκ μέρους του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (ΟPCW) που να επιτρέπει την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

-        H οποιαδήποτε διαδικασία καταστροφής επικίνδυνων και τοξικών ενώσεων εγκυμονεί περιβαλλοντικούς κινδύνους καθώς: α) η ενδεχόμενη αστάθεια του πλοίου στο θαλάσσιο χώρο, κατά την εισαγωγή των χημικών όπλων και των πρόδρομων χημικών ενώσεων στους αντιδραστήρες, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ακούσια απόρριψη σε αυτόν, και β) το επεξεργασμένο υλικό περιέχει ουσίες οι οποίες μπορούν να προκαλέσουν τη διάβρωση στην έξοδο του αντιδραστήρα, διαρροές μονώσεων και έμφραξη αγωγών. Δεν υπάρχουν εγγυήσεις ότι οι εγκαταστάσεις που θα χρησιμοποιηθούν πληρούν τα αναγκαία κριτήρια ούτε επαρκής επιστημονική πληροφόρηση για ασφαλή αντίστοιχη χρήση τους στο παρελθόν.

-        Η ασφάλεια της μεθόδου εξαρτάται άμεσα από τις καιρικές συνθήκες, με τις σχετικές προδιαγραφές να επιτρέπουν ως μέγιστο ύψος κυμάτων τα 2,5 μέτρα. Σε περίπτωση αντίξοων θαλάσσιων συνθηκών, η ασφάλεια κατά τη διαδικασία καταστροφής και η αντιμετώπιση απρόβλεπτων περιστατικών παραμένουν ζητούμενα. Σημειωτέον δε ότι το πλοίο είναι μονού κύτους, γεγονός που συνιστά ένα ακόμη κίνδυνο.

-        Με τη χρήση της υδρόλυσης θα παραχθούν επιπλέον υγρά απόβλητα, τα οποία εγκυμονούν κινδύνους για το θαλάσσιο περιβάλλον αν απορριφθούν εκούσια ή ακούσια σε αυτό σε περίπτωση ατυχήματος. Είναι δε δεδομένο ότι η απόρριψη τοξικών ουσιών στο θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου απαγορεύεται ρητά από τις οδηγίες της MARPOL.

-        Η καταστροφή των πρόδρομων ενώσεων που χρησιμοποιούνται για τη σύνθεση χημικών όπλων πρέπει να γίνει με διαδικασία που εγγυάται τη μη-παραγωγή τοξικών αποβλήτων.

     Επίσης, διεθνή έκκληση προς τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και την Ευρωπαϊκή Ένωση για την ακύρωση καταστροφής του χημικού οπλοστασίου της Συρίας στη Μεσόγειο συνυπογράφουν περιβαλλοντικοί φορείς και επιστήμονες από 14 χώρες της Ε.Ε. Στην έκκληση εκφράζεται η ανησυχία για τον «κίνδυνο δηλητηρίασης της Μεσογείου», ανησυχία που οφείλεται «στους πιθανούς κινδύνους μιας τόσο περίπλοκης διαδικασίας καταστροφής που λαμβάνει χώρα πιλοτικά, σε ασταθείς θαλάσσιες συνθήκες». Υπογραμμίζεται δε ότι «υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η διαδικασία να οδηγήσει στην απελευθέρωση τόνων τοξικών αποβλήτων στη Μεσόγειο Θάλασσα, αποτελώντας μια σημαντική απειλή για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία».

      Σε συνέχεια της έντονης αντίθεσης κατοίκων, φορέων της Κρήτης και άλλων περιοχών της Ν. Ελλάδος, ο Υπουργός Εξωτερικών στις 14/2/2014, με το πέρας της συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, δήλωσε ότι «γίνονται συντονισμένες και συνεχείς προσπάθειες να διασφαλιστεί εμπράκτως ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος για το μεσογειακό θαλάσσιο περιβάλλον», χωρίς ωστόσο να απαντήσει σε καίρια ζητήματα. Ζητήματα όπως το πού θα γίνει τελικώς η καταστροφή των χημικών,  εάν πράγματι μέρος των χημικών θα εξουδετερωθεί εν πλω με υδρόλυση, καθώς επίσης γιατί η καταστροφή δεν έγινε επί εδάφους χωρών με ανάλογη τεχνολογία και τεχνογνωσία.

Επειδή είναι κραυγαλέο η πρωταρχική ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα να προέρχεται από ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία και όχι από την ελληνική κυβέρνηση

Επειδή ακριβώς προτεραιότητα της πολιτείας είναι η διασφάλιση της δημόσιας υγείας και η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, σύμφωνα με όσα υπαγορεύονται από τις Διεθνείς συμφωνίες για το Δίκαιο της Θάλασσας

Επειδή και μόνο η διεθνής ανησυχία από την προοπτική καταστροφής επικίνδυνων χημικών στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της Κρήτης μπορεί να πλήξει καίρια την τουριστική κίνηση στη χώρα μας

Επερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί

1. Επελέγη τελικώς η θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου για την υδρόλυση των εν λόγω χημικών ουσιών;  Αν ναι, ποιος ο ακριβής τόπος και χρόνος που σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί;
2. Σκοπεύει και πότε το Υπουργείο Εξωτερικών να ενημερώσει επισήμως και πλήρως την αξιωματική αντιπολίτευση και τα υπόλοιπα κόμματα καθώς και τους αρμόδιους φορείς σχετικά με το θέμα αυτό;
3. Ποιες πρόνοιες έλαβε το Υπουργείο Εξωτερικών – ειδικά σήμερα που η χώρα μας ασκεί την εξάμηνη προεδρία της ΕΕ – σε σχέση με την άκρως επικίνδυνη αυτή επιχείρηση; Έγιναν συντονισμένες ενέργειες με άλλες χώρες της περιοχής για την αποτροπή αυτής της επιχείρησης; Έχει αναλάβει το Υπουργείο σχετικές πρωτοβουλίες και πως σκοπεύει να αξιοποιήσει το γεγονός της ελληνικής προεδρίας στην κατεύθυνση αυτή; Προτίθεται, έστω και την ύστατη ώρα, να προβεί σε άμεσες ενέργειες προκειμένου να αποτρέψει την επιχείρηση;
4. Γιατί η καταστροφή δεν έγινε επί εδάφους χωρών με αντίστοιχη τεχνολογία και τεχνογνωσία και ποια η επικινδυνότητα του εγχειρήματος αυτού για το θαλάσσιο περιβάλλον;
5. Γιατί η καταστροφή των χημικών όπλων δε γίνεται στις χώρες παραγωγής ή στις πωλήτριες χώρες των χημικών όπλων ή γιατί δε γίνεται στα χωρικά ύδατα των χωρών που διαθέτουν την κατάλληλη τεχνολογία και τεχνογνωσία, αν η μέθοδος καταστροφής «είναι τόσο ασφαλής»;
6. Πόσοι συνολικά τόνοι αερίων χημικού πολέμου πρόκειται να καταστραφούν;
7. Ποιες είναι οι πρόδρομες ουσίες, ποια η ποσότητα αυτών και με ποιο τρόπο πρόκειται να καταστραφούν, αφού ορισμένες εξ αυτών δεν εξουδετερώνονται με υδρόλυση;

 Οι Επερωτώντες Βουλευτές

Κουρουμπλής Παναγιώτης

Δούρου Ρένα

Κριτσωτάκης Μιχάλης

Διώτη Ηρώ

Σταθάκης Γιώργος

Δρίτσας Θεόδωρος

Καφαντάρη Χαρά

Δερμιτζάκης Κωνσταντίνος

Διακάκη Μαρία

Ξανθός Ανδρέας

Μιχελογιαννάκης Ιωάννης

Αλεξόπουλος Αποστόλης

Αμμανατίδου- Πασχαλίδου Λίτσα

Βαλαβάνη Νάντια

Βαμβακά Τζένη

Βαρεμένος Γιώργος

Βούτσης Νίκος 

Γαϊτάνη Ιωάννα

Γάκης Δημήτρης

Γεωργοπούλου- Σαλτάρη Έφη

Γλέζος Μανώλης

Διαμαντόπουλος Ευάγγελος 

Δριτσέλη Παναγιώτα

Ζαχαριάς Κώστας

Ζερδελής Γιάννης

Θεοπεφτάτου Αφροδίτη

Ιγγλέζη Κατερίνα

Κανελλοπούλου Μαρία

 Καρά Γιουσούφ Αϊχάν

Κατριβάνου Βασιλική

Κοδέλας Δημήτρης

Κοντονής Σταύρος

Κουράκης Αναστάσιος

Κυριακάκης Βασίλης

Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος

Μητρόπουλος Αλέξης

Μιχαλάκης Νίκος

Μπόλαρη Μαρία

Παναγούλης Στάθης

Πάντζας Γιώργος

Παπαδημούλης Δημήτρης

Πετράκος Θανάσης

Σακοράφα Σοφία

Σαμοϊλης Στέφανος

Σταθάς Γιάννης

Στρατούλης Δημήτρης

Συρμαλένιος Νίκος

Τριανταφύλλου Μαρία

Τσουκαλάς Δημήτρης

Φωτίου Θεανώ

Εκδήλωση στην Κίσαμο για το παρόν και το μέλλον της αυτοδιοίκησης

Eκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Κισάμου 

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη το βράδυ 19 Φλεβάρη  στο Δημαρχείο Κισάμου στο Καστέλι, εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ Κισάμου «για το παρόν και το μέλλον της αυτοδιοίκησης και τις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές» με εισηγητή το Γιώργο Αγοραστάκη μέλος του τμήματος Αυτοδιοίκησης της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ.  

Περίληψη της ομιλίας του  Γιώργου Αγοραστάκη

 
Για το παρόν και το μέλλον της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης

Αποτίμηση του Καλλικράτη

Στο κλείσιμο της πρώτης θητείας του Προγράμματος «Καλλικράτης» και μπροστά στις Δημοτικές Εκλογές, είναι ανάγκη να γίνει μια πρώτη πολιτική αξιολόγησή του.
Το πρόγραμμα «Καλλικράτης» περιγράφηκε ως «αρχιτεκτονική για την αναμόρφωση της αυτοδιοίκησης και του κράτους», περιορίστηκε όμως μόνο στην αυτοδιοίκηση και ουδόλως έθιξε το κράτος. Για την ακρίβεια παρέκαμψε το κεντρικό πολιτικό αίτημα εκείνης της περιόδου, για αποκέντρωση του κράτους προς την αυτοδιοίκηση και απεναντίας λειτούργησε αντίστροφα.
Με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» όπως θεσπίστηκε με το Νόμο 3852/2010 δημιουργήθηκαν με υποχρεωτικές συνενώσεις, μεγάλοι σε μέγεθος-έκταση ΟΤΑ. Θυμίζομε ό,τι τότε προβλήθηκε από την κυβέρνηση ότι το κύριο πρόβλημα της καχεξίας της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης ήταν το μικρό μέγεθος των ΟΤΑ και προκειμένου να αντιμετωπιστεί, έπρεπε να δημιουργηθούν μεγάλοι και βιώσιμοι ΟΤΑ. Για τους νέους Δήμους προβλέφτηκε η ενίσχυσή τους με τη μεταφορά μιας σειράς αρμοδιοτήτων από τις καταργούμενες Νομαρχίες που θα ασκούνταν από 1-1-2013, με προσωρινή ενδιάμεση στάση στο μεσοδιάστημα στο κεντρικό Δήμο κάθε Νομού. Επίσης με τον ίδιο νόμο προβλέφτηκε η δημιουργία ενός νέου ισχυρού χρηματοδοτικού προγράμματος, με την ακρονυμική ονομασία ΕΛΛ.Α.Δ.Α., το οποίο μάλιστα παρομοιάστηκε  με ατμομηχανή που θα έσερνε τα βαγόνια της αυτοδιοίκησης.
Από τα παραπάνω το μόνο που έγινε τελικά ήταν οι υπερμεγέθεις Δήμοι, οι οποίοι βρίσκονται σήμερα σε κατάσταση ημιχρεωκοπίας. Όλα τ’ άλλα αποδείχτηκαν παραμύθια της Χαλιμάς. Οι πρόσθετες αρμοδιότητες έμειναν στο δρόμο και τα βαγόνια της αυτοδιοίκησης ακόμα περιμένουν την ατμομηχανή να τα σύρει. Τρία χρόνια μετά την εφαρμογή του σχεδίου «Καλλικράτης» κάθε πολίτης μπορεί να διακρίνει την εξόφθαλμη αποτυχία του.

Δήμοι ακυβέρνητες πολιτείες
Όπως όλοι θα θυμούνται το σχέδιο των υποχρεωτικών συνενώσεων του «Καλλικράτη» περιβλήθηκε με μια επιχειρηματολογία ό,τι στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν υπάρχουν μικροί αλλά μόνο μεγάλοι Δήμοι, ότι οι συνενώσεις μας επιβάλλονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση κτλ. Δυστυχώς επικράτησαν αυτά τα ψεύδη.
Στην Ελλάδα υπήρχαν από το προηγούμενο πρόγραμμα «Καποδίστριας» (Ν.2539/1997) 1033 Δήμοι και Κοινότητες με μέση έκταση 128 τετ.χιλ. και 10.590 κατοίκους,. Με τον Καλλικράτη και τις υποχρεωτικές συνενώσεις ΟΤΑ και δημιουργήθηκαν 325 Δήμοι με μέση έκταση 406 τετ.χιλ. και 33.735 κατοίκους. 
Σε σύγκριση με την Ευρώπη, οι αναφερόμενοι μέσοι όροι για την Ελλάδα ήταν ήδη αρκετά υψηλοί ακόμα και από την εποχή του προγράμματος «Καποδίστριας». Με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» έγιναν πολύ ψηλότεροι  και υπερέβησαν κατά πολύ το μέσο όρο της E.E. (27) που είναι 49 τετ.χιλ. και 5.630 κάτοικοι ανά Δήμο! Οι Ελληνικοί Δήμοι είναι 6 φορές μεγαλύτεροι από το μέσο Ευρωπαϊκό ως προς τον πληθυσμό και 8 φορές μεγαλύτεροι ως προς την έκταση. Έτσι με τον «Καλλικράτη» βαδίσαμε στον αντίποδα της ευρωπαϊκής πραγματικότητας, όπου κυριαρχεί το μικρό πληθυσμιακό μέγεθος σε δεκάδες χιλιάδες Δήμους, οι οποίοι φυσικά και λειτουργούν άψογα. Προς τι λοιπόν αυτή η σπουδή να καταργηθούν αναφανδόν όλοι οι μικρότεροι αλλά βιώσιμοι Δήμοι και να δημιουργηθούν σε πολλές περιπτώσεις γεωγραφικά τέρατα όπως π.χ. στα μεγάλα νησιά; Άλλοι ήταν οι λόγοι και όχι η βιωσιμότητα.
Η Αυτοδιοίκηση είναι συνυφασμένη με την αρχή της εγγύτητας. Αν χαθεί η εγγύτητα από την αυτοδιοίκηση τότε χάνεται η ουσία της. Γιατί αυτοδιοίκηση σημαίνει αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία. Στους υπερμεγέθεις, αχανείς και ανομοιογενείς ΟΤΑ η κοινωνία και οι πολίτες δεν μπορούν να συμμετέχουν, αποξενώνονται και απομακρύνονται από το Δήμο. Οι Δήμοι χάνουν έτσι την συνοχή τους, την άμεση σχέση τους με τους δημότες και γίνονται στο τέλος δυσλειτουργικοί διοικητικοί μηχανισμοί.  Η αυτοδιοίκηση καταλήγει να γίνει σκέτη διοίκηση ή ετεροδιοίκηση κατευθυνόμενη από την κρατική διοίκηση. Όπως δηλ. κατάντησε η καλλικρατική αυτοδιοίκηση.

 «Καλλικράτης» κατ’ επιταγή του μνημονίου
Ο Νόμος «Καλλικράτης» (ν. 3852/2010) ψηφίστηκε από τη Βουλή την ίδια περίοδο με το πρώτο μνημόνιο (νόμος 3845/2010) το Μάη του 2010.  Με το πρώτο μνημόνιο έβαλαν την Αυτοδιοίκηση στο κρεβάτι του Προκρούστη και της έκοψαν με μιας 1,2 δις ευρώ. Ο «Καλλικράτης» λοιπόν έγινε κατ’ επιταγή του πρώτου μνημονίου και όχι γιατί κάποιοι, «οραματίστηκαν» τη μεταρρύθμιση του θεσμού.
Ο μη ομολογούμενος και ο πραγματικός στόχος του σχεδίου Καλλικράτης, ήταν η απορρύθμιση του θεσμού της αυτοδιοίκησης,  ενταγμένος μέσα στο γενικότερο στόχο της απορρύθμισης και συρρίκνωσης του κράτους.  Το σχέδιο ξεκίνησε με τις περικοπές των πόρων της αυτοδιοίκησης που σήμερα έχουν ξεπεράσει το 60%. Συνεχίστηκε με απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων και την συρρίκνωση των κοινωνικών υπηρεσιών. Και φτάνομε σήμερα στην ιδιωτικοποίηση στρατηγικών τομέων υποδομών και υπηρεσιών όπως ύδρευση, αποχέτευση, απορρίμματα.
Η απίστευτη μείωση της δαπάνης για την Αυτοδιοίκηση είναι αυτονόητο να πυροδοτεί αλυσιδωτές επιπτώσεις σ’ όλο το φάσμα των παρεχόμενων υπηρεσιών, κυρίως κοινωνικού χαρακτήρα προς τους πολίτες, οι οποίες συρρικνώνονται ή προβλέπεται να καταργηθούν. Συγκεκριμένα: Στον τομέα της κοινωνικής μέριμνας, οι παιδικοί σταθμοί, τα ΚΑΠΗ, η βοήθεια στο σπίτι. Στον τομέα της Παιδείας, η συντήρηση των σχολικών κτιρίων και η μεταφορά των μαθητών. Στον τομέα του Αθλητισμού, η συντήρηση και λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων.
Η έλλειψη αναγκαίας  χρηματοδότησης, σπρώχνει τα δημοτικά συμβούλια να επιβάλουν τέλη χρήσης και εισφορές σ΄ αυτές τις υπηρεσίες και αυξήσεις στα ανταποδοτικά τέλη (ηλεκτροφωτισμός, καθαριότητα, ύδρευση, αποχέτευση, άρδευση).
Εκτός από τα προηγούμενα, δεν πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ό,τι υπάρχει και ο στραγγαλισμός του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, έτσι που σήμερα οι Δήμοι ν’ αδυνατούν ν’ ανταποκριθούν στις μεγάλες  κοινωνικές και παραγωγικές ανάγκες των περιοχών τους, (αγροτικοί δρόμοι, υδροαδρευτικά δίκτυα, συντηρήσεις - επισκευές κτιρίων κτλ).

Να μπει ένα τέλος στον κατήφορο
Για τη ριζοσπαστική Αριστερά, η Αυτοδιοίκηση είναι ένας λαϊκός θεσμός συνυφασμένος με τη δημοκρατία, τη λαϊκή συμμετοχή, το κοινωνικό κράτος, την εξυπηρέτηση του πολίτη. Όσο και αν τον έχουν απαξιώσει δεν πρέπει να τον εγκαταλείψομε. Με την αυτοδιοίκηση διαχειριζόμαστε το σπίτι μας, το χώρο που ζούμε, τις τοπικές μας υποθέσεις.
Οφείλομε λοιπόν να κρατήσομε το θεσμό όρθιο, ν’ αντισταθούμε ενεργά σε κάθε μέτρο παραπέρα υποβάθμισής του. Οφείλομε ν’ αγωνιστούμε στην συνέχεια για να τον αλλάξομε εκ βάθρων, να φύγομε από τη σημερινή καχεξία και μιζέρια.
Στις μέρες μας, που η χώρα βιώνει μια μεγάλη κοινωνική και ανθρωπιστική κρίση η Αυτοδιοίκηση καλείται να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Οφείλει να οργανώσει ένα πυκνό δίκτυ αλληλεγγύης και κοινωνικής προστασίας για τη χειμαζόμενη τοπική κοινωνία και τους πολίτες που υποφέρουν.
Οφείλει να υπερασπιστεί το δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών της και τη δημόσια περιουσία στην περιοχή της.
Σε μια νέα αριστερά διακυβέρνηση της χώρας, η αυτοδιοίκηση πρέπει να αποτελέσει το φορέα της αποκέντρωσης, της παραγωγικής ανασυγκρότησης και το μοντέλο των νέων μορφών διακυβέρνησης, με λειτουργίες συμμετοχικές και δημοκρατικές.
Να γίνει ο υποκινητής της ανάπτυξης, με δημοκρατικό προγραμματισμό, με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και την περιβαλλοντική βιωσιμότητα.
Είμαστε βέβαιοι ότι ο λαός στις επόμενες εκλογές θα δώσει αυτή την προοπτική στα αυτοδιοικητικά πράγματα. Θα στηρίξει πολιτικές και συνδυασμούς που θα μας σταματήσουν από τον κατήφορο και θα εγγυηθούν μια άλλη ανοδική πορεία στη χώρα και στην αυτοδιοίκηση.

Ερώτηση Κριτσωτάκη στη Βουλή για τα ναυάγια με τοξικά - πυρηνικά στη Μεσόγειο

Συζητείται αύριο στη Βουλή η επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο βουλευτής Ηρακλείου του ΣΥΡΙΖΑ Μιχάλης Κριτσωτάκης με θέμα "Καταγγελίες για ναυάγια με τοξικά-πυρηνικά στη Μεσόγειο". 

Για το ίδιο θέμα είχε κατατεθεί επίκαιρη ερώτηση και το Σεπτέμβριο 2011, χωρίς ωστόσο να έχει απαντηθεί επί της ουσίας, αφού οι αρμόδιοι υπουργοί δήλωναν αναρμόδιοι και ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, που ανέλαβε να απαντήσει για λογαριασμό της τότε κυβέρνησης, μετά από επιστολή του βουλευτή στο δ/ντή Γραφείου Πρωθυπουργού και το γ.γ. της κυβέρνησης, δεν είχε δώσει απαντήσεις επί της ουσίας.

 Η ερώτηση θα συζητηθεί αύριο Παρασκευή 21.02.2014, περίπου στις 11 π.μ., και αναμένεται να απαντήσει ο υφυπουργός Εξωτερικών.

 Η ερώτηση που κατέθεσε ο κ. Κριτσωτάκης, η οποία απευθύνεται στους υπουργούς Εξωτερικών και Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής και έχει ως θέμα "Καταγγελίες για ναυάγια με τοξικά-πυρηνικά στη Μεσόγειο", έχει ως εξής:

 

«Εν μέσω γενικού ξεσηκωμού των κατοίκων και των φορέων της Κρήτης και όλης της χώρας για την "καταστροφή" των χημικών της Συρίας στα διεθνή ύδατα δυτικά της Κρήτης, επανερχόμαστε στο θέμα των καταγγελιών περιβαλλοντικών οργανώσεων, όπως της μεγαλύτερης περιβαλλοντικής οργάνωσης της Ιταλίας Legambiente, για μια άλλη "πυρηνική βόμβα" με ανυπολόγιστες συνέπειες το οικοσύστημα και τη δημόσια υγεία καθώς και τον τουρισμό.

Σύμφωνα με ανακοινώσεις της Legambiente, "βυθίζουν πλοία για να ξεφορτωθούν επικίνδυνα απόβλητα των οποίων η διαχείριση κοστίζει πολύ, ενώ ταυτόχρονα κερδίζουν από τις αποζημιώσεις που παίρνουν από τις ασφαλιστικές εταιρείες. Περισσότερα από 30 πλοία με τοξικά και πυρηνικά απόβλητα φέρεται πως έχει βυθίσει στη Μεσόγειο η Ντρανγκέτα (μαφία της Καλαβρίας), επτά από τα οποία βρίσκονται στο Ιόνιο Πέλαγος και τα υπόλοιπα στην Αδριατική Θάλασσα".

Επειδή το 2011, σε επίκαιρη ερώτησή μας, η τότε κυβέρνηση δεν έδωσε απαντήσεις

 

Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό και αφορά πρωτίστως τη δημόσια υγεία και την ασφάλεια των πολιτών αλλά και το περιβάλλον και τον τουρισμό

 

Επειδή είναι σημαντικό να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια

 

Επειδή στο θέμα αυτό, που μπορεί να έχει μεγάλες συνέπειες, οι κυβερνήσεις της Μεσογείου δεν μπορούν να μένουν αδρανείς

 

Ερωτάσθε κ.κ. υπουργοί

1. Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί η ελληνική κυβέρνηση για τον έλεγχο των καταγγελιών αυτών; Ποια είναι τα αποτελέσματα αυτών των ενεργειών και τι μέτρα έχουν ληφθεί για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων από αυτά τα ναυάγια;

 

2. Έχει προβεί η κυβέρνηση στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να προωθηθεί ο συντονισμός των κυβερνήσεων της Μεσογείου για από κοινού έλεγχο των καταγγελιών και λήψη μέτρων για την αποτροπή παρόμοιων εγκληματικών δράσεων στο μέλλον;».

Στις συγκεντρώσεις της Δευτέρας στα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ

Ανακοίνωση του Τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ 

σχετικά με το λουκέτο στα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ

Η ακραία νεοφιλελεύθερη και άκρως επικίνδυνη για τον τόπο μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου με μια κίνηση πρωτοφανούς κυνισμού και αναλγησίας βάζει λουκέτο στα πολυϊατρεία του ΕΟΠΠΥ, πριν καν μάλιστα δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης ο νόμος Γεωργιάδη.

Στα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ μπαίνει λουκέτο, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ο μνημονιακός στόχος της πλήρους κατεδάφισης του δημόσιου συστήματος υγείας, και της ολοκληρωτικής ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών του.

Απέναντι σε αυτήν την πολιτική κυριολεκτικής εξόντωσης των εργαζομένων, των ανέργων και των συνταξιούχων δεν είμαστε απλά οργισμένοι αλλά και αποφασισμένοι. Αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε να μπει λουκέτο στα ιατρεία του ΕΟΠΠΥ, αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την πλήρη κατεδάφιση του δημόσιου συστήματος υγείας.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΠΟΛΥΙΑΤΡΕΙΩΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΠΙΚΑ ΙΚΑ!

Πώληση Α.Δ.Μ.Η.Ε. & Κρήτη

Του Μανώλη Ντουντουνάκη

Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί, να πουλήσει σε ιδιώτες, πρώτα, τα δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και, μετά, την αποκαλούμενη «Μικρή ΔΕΗ», που θα κατέχει το 30% του παραγωγικού δυναμικού της ΔΕΗ. Θα ακολουθήσει, μια τρίτη φάση, κατά την οποία η ΔΕΗ, τελικά, θα ξεπουληθεί ολόκληρη. Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ δεν συνιστά μια θετική για την Ελλάδα «μεταρρύθμιση» και η πραγματοποίησή της δεν είναι αναπόφευκτη. Η ιδιωτικοποίηση και πώληση του ΑΔΜΗΕ, εντος του 2014, είναι θέμα καθαρά πολιτικό και έχει άμεση σχέση με την εθνική κυριαρχία και ασφάλεια, ενώ, αναμένεται, να επιφέρει σημαντικές αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος. O ΑΔΜΗΕ, είναι μια πλήρως ανεξάρτητη και αυτοχρηματοδοτούμενη εταιρία, και η λειτουργία του δεν επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό, ενώ επένδυσε από το 2010 ως το 2012, 253 εκ. €. Ο ΑΔΜΗΕ έχει ήδη εξασφαλίσει χρηματοδοτήσεις από το ΕΣΠΑ και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα επενδύσεων για την υλοποίηση μεγάλων έργων, όπως η διασύνδεση των Κυκλάδων και της Κρήτης με το ηπειρωτικό σύστημα. Όμως, οι προτάσεις για υποθαλάσσιες καλωδιακές διασυνδέσεις περιλαµβάνονται σε προγραµµατισµούς της ΔΕΗ προηγούµενων περιόδων, και αποτελούν µέρος σηµερινών πολυεθνικών σχεδίων για την ανάπτυξη µεγάλων αιολικών & φωτοβολταϊκών πάρκων στα νησιά και τη διοχέτευση της παραγόµενης ενέργειας στο εθνικό σύστηµα µεταφοράς. Το ζήτηµα των διασυνδέσεων βρίσκεται έτσι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της αγοράς και των αρµόδιων φορέων, αλλά ταυτόχρονα και στην προβληµατική των τοπικών κινηµάτων που αντιστέκονται στην εγκατάσταση των συγκεκριµένων έργων ΑΠΕ μεγάλης κλίµακας. Λόγω των καθολικών αντιδράσεων σε όλη την Κρήτη, περίπου 100 τοπικά κινήµατα και φορείς, συνέπραξαν στη δηµιουργία του «Παγκρήτιου Δικτύου Αγώνα κατά των Βιοµηχανικών ΑΠΕ». Όσοι διαφωνούν µε τα επενδυτικά σχέδια διασυνδέσεων που προωθούνται σήµερα, αναδεικνύουν ότι, µε τους όρους που προωθούνται σήµερα, δεν λαµβάνουν υπόψη τις πραγµατικές ανάγκες φορτίου και τη φέρουσα ικανότητα των περιοχών. Θα µετατρέψουν βίαια τα νησιά σε εξαγωγικά - διαµετακοµιστικά «ενεργειακά κέντρα», επιβάλλοντας ένα µοντέλο που έρχεται σε σύγκρουση µε άλλες σηµαντικές οικονοµικές δραστηριότητες και χρήσεις γης. Στα νησιωτικά συστήματα τα χαρακτηριστικά των δικτύων και της ζήτησης δεν επιτρέπουν την πλήρη κατάργηση των σταθμών βάσης που λειτουργούν με συμβατικά καύσιμα. Επιπλέον η λειτουργία αυτόνομων νησιωτικών συστημάτων με πολύ υψηλή διείσδυση Α.Π.Ε. παρουσιάζει σοβαρά τεχνικά προβλήματα που μπορούν να αναιρεθούν μόνο με τη δημιουργία έξυπνων ενεργειακών μικροδικτύων, που μπορούν να διπλασιάσουν, τουλάχιστον, τη διείσδυση των ΑΠΕ, στο σύστημα. Στην ΕΕ προωθούνται, τεχνικές εξοικονόμησης ενέργειας, πολιτικές μείωσης της ρύπανσης, τα κτίρια μηδενικής ενέργειας, πρακτικές κατανεμημένης (διεσπαρμένης) παραγωγής ενέργειας, προωθούνται τα μικροδικτυα, ενσωματώνονται στα δίκτυα έξυπνοι μετρητές, προωθείται η συμμετοχή του καταναλωτή με διαφοροποίηση της πολιτικής κοστολόγησης της ενέργειας στον τελικό καταναλωτή, αλλά και στον παραγωγό ενέργειας κ.λ.π..

Σήμερα σε μία καταρρέουσα κοινωνία και οικονομία, σε ένα νεοφιλελεύθερο παροξυσμό με μοχλό την κρίση, η διασύνδεση της Κρήτης πρέπει να τοποθετηθεί σε ένα δημόσιο διάλογο ουσίας, με αφορμή και τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Στο πλαίσιο ενός ριζικά διαφορετικού, ριζοσπαστικού σχεδίου για τις ΑΠΕ, είναι επιβεβλημένη όχι μόνο η εκπόνηση ενός ολοκληρωμένου εθνικού ενεργειακού σχεδιασμού, αλλά και η εμπλοκή των ίδιων των τοπικών κοινωνιών οι οποίες θα πρέπει να αντιληφθούν τις ΑΠΕ ως δική τους υπόθεση. Η κοινωνία, οι φορείς και οι υποψήφιοι συνδυασμοί οφείλουν άμεσα, να τοποθετηθούν με ένα ξεκάθαρο, χωρίς περιορισμούς, μισόλογα και ευχολόγια ΟΧΙ στις ΒΑΠΕ στην ΚΡΗΤΗ, και να αντιπροτείνουν βιώσιμες λειτουργικές λύσεις, εναλλακτικές της ηλεκτρικής διασύνδεσης με το ηπειρωτικό σύστημα. Χώρες με πολύ λιγότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα από την Ελλάδα επένδυσαν με επιτυχία στις ΑΠΕ, στην έρευνα και στις νέες τεχνολογίες. Είναι γεγονός ότι έχουμε καθυστερήσει σοβαρά να προωθήσουμε με ορθολογικό τρόπο την ομαλή μετάβαση της χώρας στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη δημιουργία μιας οικονομίας χαμηλών εκπομπών άνθρακα. Χρειαζόμαστε, μια ΔΕΗ δημόσια, καθετοποιημένη, εκσυγχρονισμένη και κοινωνικά ελεγχόμενη με σχέδιο ενεργειακής κάλυψης της χώρας, με επάρκεια και ασφάλεια, με διαφοροποίηση των πηγών ενέργειας, με πλήρη σεβασμό στις οικολογικές απαιτήσεις για την προστασία του κλίματος, για μια οικονομία χωρίς εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Η ηλεκτρική ενέργεια είναι και θα παραμείνει δημόσιο αγαθό, τα ηλεκτρικά δίκτυα είναι δημόσια περιουσία στρατηγικής σημασίας. Η αποτροπή της ιδιωτικοποίησης του ΑΔΜΗΕ και της ΔΕΗ πρέπει να γίνει υπόθεση όλης της κοινωνίας και του ελληνικού λαού.

Πρωτογενή πλεονάσματα: για ποιον και για τι;

Του Σπύρου Λαπατσιώρα

Κατηγορούνται κεντρικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (για παράδειγμα Δραγασάκης, Μηλιός, Σταθάκης) ότι με τις δηλώσεις τους για το δημόσιο χρέος, το πρωτογενές πλεόνασμα και την έξοδο στις αγορές χρήματος παραλλάσσουν τους στόχους μετασχηματισμού της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας που έχει θέσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αυτό το κείμενο θα εστιάσουμε στη ρητορική για το πρωτογενές πλεόνασμα – για τα υπόλοιπα σε άλλο κείμενο. Τα πρωτογενή πλεονάσματα σημαίνουν ότι τα δημόσια έσοδα (φόροι κ.λπ.) είναι περισσότερα από τις δημόσιες δαπάνες. Δηλαδή τις δαπάνες για τις δραστηριότητες του κράτους (υγεία, παιδεία, συντάξεις, δημόσιες επενδύσεις κ.λπ.). Επομένως η πραγματοποίηση πρωτογενών πλεονασμάτων σημαίνει ότι δεν δανείζεσαι για να εξυπηρετήσεις αυτές τις δαπάνες: τα έσοδα που έχεις αρκούν να κάνουν αυτή τη δουλειά. Αλλά επίσης η επιδίωξη πρωτογενών πλεονασμάτων δεν σημαίνει ότι συνταυτίζεται με τη νεοφιλελεύθερη επίθεση του κεφαλαίου στο «κοινωνικό κράτος». Δεν χρειάζονται πολλά για να γίνει φανερή η ανοησία μίας τέτοιας διαπίστωσης.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια η νεοφιλελεύθερη επίθεση στο «κοινωνικό κράτος» διεξαγόταν και μέσω ελλειμματικών προϋπολογισμών, πρωτογενών ελλειμμάτων. Ο πυρήνας της νεοφιλελεύθερης επίθεσης αφορά τη γενικότερη οργάνωση των οικονομικών λειτουργιών του κράτους, έχει να κάνει όχι μόνο με το ύψος των δαπανών αλλά και τη διάρθρωσή τους (πού πάει τι, σε ποιους «δίνει έργα» και επιδοτεί), έχει να κάνει με το ύψος των εσόδων αλλά και με το ποιους φορολογεί. Δηλαδή με την αναδιανεμητική διάρθρωση των δημοσίων οικονομικών και τη λειτουργία της, την αποτελεσματικότητά της, τμήμα των οικονομικών λειτουργιών του κράτους.

Με δεδομένους τους ταξικούς συσχετισμούς και τη θεσμική αποτύπωσή τους, η επιδίωξη πρωτογενών πλεονασμάτων σήμερα στοχεύει τον κόσμο της εργασίας ακριβώς όπως και τα πρωτογενή ελλείμματα του παρελθόντος. Με μία διαφορά: σήμερα παίρνει τη μορφή άρσης οποιουδήποτε «κοινωνικού συμβολαίου» των κυριάρχων με τις κυριαρχούμενες τάξεις, ενώ παλαιότερα τα ελλείμματα έπαιζαν τον ρόλο συγκρότησης της συναίνεσης στο νεοφιλελεύθερο σχέδιο μεταλλαγής των οικονομικών λειτουργιών του κράτους.

Εν τέλει μία τέτοια κριτική, ότι η επιδίωξη των πρωτογενών πλεονασμάτων συνταυτίζεται με τη νεοφιλελεύθερη επίθεση του κεφαλαίου, είναι απλά έκφραση της κυρίαρχης ιδεολογίας. Συνέχεια της προπαγάνδας ότι «κοινωνικό κράτος» σημαίνει ελλείμματα και χρέος. Μίας προπαγάνδας που επιχειρεί να αποκρύψει ότι «κοινωνικό κράτος» σημαίνει αναδιανομή. Και, ως γνωστόν είτε 100 έχεις είτε 1.000, μπορείς να τα μοιράζεις είτε όπως ο Καραγκιόζης είτε «δίκαια».

Ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει στο επίκεντρο της πρότασής του για τον μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας αυτά τα δύο βασικά ζητήματα. Πρώτον, οργάνωση κοινωνικής δικαιοσύνης, δηλαδή αναδιανομή προς όφελος του κόσμου της εργασίας, πρωτογενή (εργασιακές σχέσεις) και δευτερογενή (όχι φοροεπιδρομή στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους, αλλά δίκαιη φορολόγηση του πλούτου), και, δεύτερον, υπέρ του κόσμου της εργασίας αλλαγή των οικονομικών λειτουργιών του κράτους, έτσι ώστε να αποτυπώνεται θεσμικά ένας άλλος κοινωνικός συσχετισμός προς όφελος των πολλών (τμήμα της αναδιανομής ισχύος και της ενίσχυσης της δημοκρατίας).

Και οι δύο στόχοι ακυρώνουν την όποια σύνδεση της επιδίωξης των πρωτογενών πλεονασμάτων με το νεοφιλελεύθερο σχέδιο και οι κατηγορίες ότι μία τέτοια στόχευση αποτελεί πολιτική λιτότητας είτε είναι αποτέλεσμα λανθασμένων εντυπώσεων είτε αποτελούν ρητή προπαγάνδα. Ξεφεύγοντας από τις εύκολες κριτικές ας δούμε μερικά ακόμη ζητήματα σχετικά.

Είναι αυταξία τα πρωτογενή πλεονάσματα; Όχι, φυσικά. Είναι αναγκαιότητα. Δεν είναι αυταξία. Σε συνθήκες ύφεσης τα έσοδα μειώνονται και η ανάγκη καταπολέμησης της ανεργίας αυξάνει τις δαπάνες. Επομένως χρειάζεται να ασκείς ελλειμματικές πολιτικές, δηλαδή να παρουσιάζονται ακόμη και πρωτογενή ελλείμματα. Αυτό είναι ένα μάθημα οικονομικής πολιτικής (ένα τμήμα των επονομαζόμενων κεϋνσιανών οικονομικών πολιτικών) που εμπέδωσε η παγκόσμια κοινότητα εξερχόμενη της κρίσης του 1929.

Η αντίθετη πολιτική πρόταση, «πάνω απ” όλα οι υγιείς προϋπολογισμοί», αποκρυσταλλώνει την πρόταση της πολιτικής αντίδρασης του νεοφιλελευθερισμού, η οποία βλέπει την ανεργία και την ύφεση ως μέσο εκκαθάρισης. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν βάζει «πάνω από όλα» τους υγιείς προϋπολογισμούς αλλά τις κοινωνικές ανάγκες, και στη βάση αυτή τοποθετεί ως πυρήνα της δημοσιονομικής διαχείρισης της κυβέρνησης της Αριστεράς για το ορατό διάστημα την πραγματοποίηση πρωτογενών πλεονασμάτων.

Είναι αναγκαιότητα: Προϋπόθεση για να μπορείς να έχεις δαπάνες μεγαλύτερες από έσοδα είναι να δανείζεσαι για να καλύπτεις τη διαφορά. Δανείζεσαι είτε εκδίδοντας ομόλογα στις αγορές ομολόγων είτε λαμβάνοντας δάνεια. Σε περιβάλλον αναδιαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης και εκτός αγορών ομολόγων δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια δανεισμού. Από αυτή τη διαπίστωση εξάγονται δύο συμπεράσματα: Πρώτον, η διεύρυνση των βαθμών ελευθερίας στην άσκηση οικονομικής πολιτικής περνά μέσα από τα πρωτογενή πλεονάσματα και, δεύτερον, ο στόχος πρόσβασης στις αγορές χρήματος αποτελεί αναγκαιότητα για να διευρύνεις την αυτονομία άσκησης οικονομικής πολιτικής. Θα πρέπει, όταν χρειάζεται, να μπορείς να δανειστείς, και φυσικά όχι από κάποια τρόικα.

Θα πει κανείς ότι, αντί της πρόσβασης στις αγορές, υπάρχει η λύση να κόψουμε δικό μας νόμισμα και να έχουμε όσα χρήματα απαιτούνται. Δεν αποτελεί όμως απάντηση: Η ελληνική οικονομία πάλι θα χρειάζεται να προσφεύγει στις αγορές χρήματος για δανεισμό, είτε ιδιωτικό είτε δημόσιο, λόγω της συμμετοχής της στον διεθνή καταμερισμό εργασίας. Επομένως ο στόχος εξόδου στις αγορές δεν σημαίνει κάποια προτίμηση ή υποχώρηση από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Αποτελεί τμήμα του σχεδίου εξόδου από την κρίση προς όφελος του κόσμου της εργασίας με δεδομένους τους διεθνείς συσχετισμούς και όχι ένα πρόγραμμα αλλαγής πλανήτη ή κάποια άλλη φαντασιακή λύση όλων των δυσκολιών.

Το κύριο ερώτημα ωστόσο είναι το ερώτημα του κοινωνικού ζητήματος: Για ποιόν τα δημοσιονομικά πλεονάσματα ή ελλείμματα; Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που παρακάμπτει το αναμάσημα της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας ότι πρωτογενή πλεονάσματα ίσον λιτότητα ίσον διάλυση κοινωνικού κράτους, ερώτημα το οποίο αποφεύγεται να τεθεί. Είναι προφανώς διαφορετικό να έχεις δημοσιονομικά πλεονάσματα μέσω φορολογίας των μισθωτών και διαφορετικό μέσω της φορολογίας του πλούτου. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μία πολιτική που θα επανοργανώσει μηχανισμούς κοινωνικής δικαιοσύνης πέρα από, αλλά χωρίς να αγνοεί, την κληρονομία του 20ού αιώνα.

ΠΗΓΗ: ΑΥΓΗ