Για την συγχώνευση των φορέων διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Σαμαριάς και Καρπάθου

Πριν λίγες μέρες ανακοινώθηκε η συγχώνευση των Οργανισμών Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Σαμαριάς και Καρπάθου υπό έναν Οργανισμό με την επωνυμία «Φορέας Διαχείρισης Νοτίου Αιγαίου και Κρήτης».

Η συγχώνευση αυτή που πραγματοποιείται με πρόφαση την εξυγίανση και καλύτερη λειτουργία των οργανισμών στην πραγματικότητα γίνεται, όπως όλα στις μέρες της σημερινής τρικομματικής κυβέρνησης, σε βάρος του λαού αλλά και του περιβάλλοντος, με το αρμόδιο ΥΠΕΚΑ ως θεατή…

Όμως :

• Απ’ αυτή τη συγχώνευση ούτε ένα Ευρώ δεν εξοικονομείται.
• Τα άκρως απαραίτητα προγράμματα του ΕΣΠΑ που έχουν δρομολογηθεί στον Εθνικό Δρυμό Σαμαριάς κινδυνεύουν να βρεθούν στον αέρα, εάν ο φορέας υλοποίησής τους βρίσκεται υπό αμφισβήτηση.
• Το φυσικό περιβάλλον των Λευκών Ορέων, που έχει τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό κι εξ αιτίας αυτού έχει φέρει τόσες διακρίσεις και πόρους στην πατρίδα μας, δεν μπορεί να το διαχειριστεί οποιαδήποτε άσχετη με το αντικείμενο αρχή, ξεκομμένη από τον συγκεκριμένο τόπο και τους κατοίκους του, οι οποίοι καλούνται να τα προστατεύσουν.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων καταγγέλλει τον πρόχειρο, γρήγορο κι αντιεπιστημονικό τρόπο που προχωρά η ενοποίηση των παραπάνω φορέων γιατί γίνεται χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια, γιατί δεν εξοικονομεί πόρους, γιατί προχωρά παρά την αντίθετη γνωμοδότηση της Επιτροπής Φύση 2000, γιατί δεν εξασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος.

Ζητάμε την απόσυρση του σχετικού Νόμου και την ενδυνάμωση του φορέα διαχείρισης έτσι ώστε να επιτελέσει το σημαντικό έργο της προστασίας του περιβάλλοντος που αποτελεί ανεκτίμητο φυσικό πόρο για όλους μας.

Μετά την δόση τι; O Νέος φορολογικός νόμος και μια χώρα υπό κατάσχεση

Τις τελευταίες μέρες ο κ. Πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών περιοδεύει και πάλι στην Ευρώπη, έχοντας στις αποσκευές τους το νέο φορολογικό νόμο για το οποίο επέδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ( πέραν τον ήδη άλλων ψηφισάντων νόμων της καλής υποταγής από την κυβέρνηση τους), που για πολλούς αποτελεί την λαιμητόμο ή το τελευταίο χτύπημα για την τελική εξόντωση του ελληνικού λαού, και κυρίως της μεσαίας τάξης.

Το παράδοξο για την τελευταία είναι το κατά δήλωση του πρωθυπουργού, «ιδιαίτερο» ενδιαφέρον που δείχνει και θα συνεχίσει να δείχνει αυτός για αυτήν. Ας φανταστούμε τι θα συνέβαινε αν δεν έδειχνε αυτό το ενδιαφέρον…

Όμως για να αντιληφθούμε για ποιο λόγο οι «εταίροι» και δανειστές μας δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον νέο φορολογικό νόμο και τα πιθανά έσοδα του θα πρέπει να συνειδητοποιούσαμε το μέγεθος της εμπλοκής τους σε αυτό που ονομάζουμε ελληνικό δημόσιο χρέος.

Μετά το κούρεμα του ελληνικού χρέους το 2011 (PSI), στα χέρια των δανειστών μας (ΤΡΟΪΚΑ ) βρίσκεται το 80 της εκατό του ελληνικού χρέους. Από αυτό το 80 της εκατό, το 34 της εκατό προέρχεται από τα δάνεια πού έλαβε η χώρα μας μέσα από το Μηχανισμό Σταθερότητας, το 16 της εκατό από διμερή δάνεια, το 13 της εκατό είναι ομόλογα που έχει στα χέρια της η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (Ε.Κ.Τ), το 8 της εκατό είναι στα χέρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ), ενώ το υπόλοιπο μέχρι το 80 της εκατό είναι έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου. Αρά αντιλαμβάνεται κανείς με τόσο μεγάλο χρέος που κατέχουν στα χέρια τους οι δανειστές μας , το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που επιδεικνύουν για την αύξηση των δημοσίων εσόδων μέσω της φορολογίας άρα και του πόσο είναι προσαρμοσμένος ο νέος φορολογικός νόμος για να επιτύχει αυτό τον στόχο. Δεν είναι λοιπόν τυχαίος ο φανατισμός που επιδεικνύουν για τα φορολογικά έσοδα…και την ενδεχόμενη αύξηση τους…

‘Όμως πέραν του φορολογικού νόμου ιδιαίτερο ενδιαφέρον επιδεικνύουν και για το κομμάτι των αποκρατικοποιήσεων.

Σε σχέση με το κομμάτι των αποκρατικοποιήσεων θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι μόνο τυχαία δεν ήταν η στάση του πρωθυπουργού στην Βαυαρία όταν αυτός επισκεπτόταν το Μόναχο την προηγούμενη εβδομάδα. Πέραν των διπλωματικών λόγων που μπορεί κάποιος να επικαλεστεί είναι και οι λεγόμενοι επιχειρηματικοί λόγοι, για τους οποίους δεν θα πρέπει να ξεχνάμε μια σημαντική παράμετρο: Το Βερολίνο σπρώχνει συντονισμένα όλα τα γερμανικά συμφέροντα προς την μεριά της Ελλάδας για να επωφεληθούν από τις τυχόν ευκαιρίες που θα παρουσιαστούν. Επίσης η κυβέρνηση του Βερολίνου ζήτησε και έλαβε δέσμευση από την Ελληνική πλευρά ότι οι γερμανικές εταιρίες θα έχουν τον πρώτο λόγο.

Στο σημείο αυτό και όσον αφορά τις αποκρατικοποιήσεις δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει το τι επιχειρείται το τελευταίο διάστημα με την γενικότερη τάση για ξεπούλημα με όρους πονηρού μάρκετινγκ (δες περίπτωση ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΛΑΧΕΙΩΝ)…

Ο στόχος λοιπόν δεν είναι μόνο να πάρουν πίσω τα δανεικά που μας έδωσαν αλλά κάτι ακόμα σημαντικότερο, το οποίο πρέπει να μας προβληματίσει: Να εξαρθρώσουν όλο τον μηχανισμό του ελληνικού κράτους και να υποδουλώσουν τον ελληνικό λαό …

Στα παραπάνω για να μην θεωρηθούμε εκ τον προτέρων υπερβολικοί θα πρέπει να αναδείξουμε και μια τελευταία παράμετρο ή αλλιώς μια τελευταία πράξη του δράματος που ζούμε…

Στις 12 Δεκεμβρίου τυπώθηκε το υπ’ αριθμόν 240 φύλλο της ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ της ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ, το όποιο πέραν του γεγονότος ότι περιέχει μια ακόμα ΠΡΑΞΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ- νέα ήθη στην κατά πολλούς κουτσουρεμένης μας δημοκρατία- πλέον και με νόμο παραδίδει της ΕΘΝΙΚΗΣ μας ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ στους δανειστές μας (ΤΡΟΪΚΑ). Διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα : “Το δικαιούχο Κράτος- Μέλος, η Τράπεζα της Ελλάδος και ΤΧΣ παραιτούνται αμετάκλητα και ανεπιφύλακτα από κάθε δικαίωμα ασυλίας που ήδη έχουν ή μπορεί να δικαιούνται σε σχέση με τους ίδιους και τα περιουσιακά τους στοιχεία έναντι δικαστικών ενεργειών σχετικά με την παρούσα Σύμβαση. (…) Ούτε το δικαιούχο κράτος- μέλος, ούτε η Τράπεζα της Ελλάδος ούτε κανένα από τα περιουσιακά του στοιχεία εξαιρούνται, λόγω εθνικής κυριαρχίας ή για άλλο λόγο, της δικαιοδοσίας, κατάσχεσης- πριν ή μετά την έκδοση δικαστικής απόφασης – ή εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ένδικο βοήθημα ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση Τροποποίησης»…

Τελειώνοντας για να γίνουμε κάπως σοφότεροι θα πρέπει να προβούμε σε μια σειρά απλοϊκών άλλα σημαντικών διαπιστώσεων για το τι είμαστε πλέον σαν χώρα και σαν λαός…

Ένας λαός εξαθλιωμένος στα όρια του και μια πατρίδα χωρίς κυριαρχία που ξεπουλά όσο – όσο την περιουσίας της…για να βρει την εύνοια των βιαστών της … με συγχωρείται των δανειστών της…

Δυστυχώς αυτές τις πικρές αλήθειες θα πρέπει να τις συνειδητοποιήσουμε και να καταλάβουμε επιτέλους τι πρέπει και τι οφείλουμε να κάνουμε…

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ …

Μιλτιάδης Κλωνιζάκης

Δημόσιο, Δωρεάν, Πανεπιστήμιο και μνημόνια

Toυ Μανώλη Ντουντουνάκη *

Η κυβέρνηση έχει στόχο τη διάλυση της δημόσιας, δωρεάν, ανώτατης εκπαίδευσης και την άμεση ή έμμεση ιδιωτικοποίησή της. Αυτό αποτυπώνεται στη φιλοσοφία των νέων νόμων (4009/11 και 4076/12), στο περιβόητο σχέδιο συγχωνεύσεων «ΑΘΗΝΑ», στο σχέδιο νόμου για τη Δια Βίου Μάθηση, στην επαγγελματική εξομοίωση των αποφοίτων των κολλεγίων με αυτών των Πανεπιστημίων, στη συνεχή μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, στις απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων κλπ.

 Η ολοκλήρωση των εκλογών για την ανάδειξη των εσωτερικών μελών των Συμβουλίων Ιδρυμάτων με ηλεκτρονική ψηφοφορία και η συνέχιση της διαδικασίας για την επιλογή των εξωτερικών μελών των ΣΙ αποκαλύπτει την πρόθεση της κυβέρνησης να ολοκληρώσει, πάση θυσία, την παράδοση των ΑΕΙ στην αγορά μέσα από μια πρωτόγνωρη και αδιαφανή διαδικασία συγκρότησης των οργάνων διοίκησης. Πριν τις εκλογές μας έλεγαν «Τα Συμβούλια θα εκλεγούν και θα λειτουργήσουν, γιατί έτσι λένε οι νόμοι του Κράτους» και απαιτούσαν σεβασμό των νόμων. Όμως, μετά τις εκλογές επικαλούνται, τα υψηλά ποσοστά συμμετοχής και τη συμμετοχή αριστερών υποψήφιων, ως αποδοχή - έγκριση των νόμων από τη Πανεπιστημιακή κοινότητα και θρασύτατα μιλούν για δυναμικές, μικρές μειοψηφίες που αντιδρούσαν στην εφαρμογή των νόμων.

Παράλληλα, με το σχέδιο συγχωνεύσεων «ΑΘΗΝΑ» που θα σαρώσει τους επόμενους μήνες τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας, η κυβέρνηση θα «κόψει» το 1/3 της ανώτατης εκπαίδευσης με στόχο την ελαχιστοποίηση της δημόσιας χρηματοδότησης. Η όλη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου και του διαλόγου, προβλέπεται να ολοκληρωθεί αρχές Μαρτίου. Το σχέδιο «ΑΘΗΝΑ» δεν έχει απολύτως καμία σχέση με προσπάθεια ενίσχυσης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη βάση των πραγματικών αναγκών της ελληνικής κοινωνίας. Χαρακτηριστικά, η σύνοδος των πρυτάνεων, ζητά να τηρηθούν οι θεσμικές διαδικασίες ώστε τα ακαδημαϊκά κριτήρια των συγχωνεύσεων να προσδιοριστούν από τα ίδια τα ΑΕΙ και την ΑΔΙΠ, τα αναπτυξιακά να προσδιοριστούν στο επίπεδο του ΣΑΠΕ και του ΣΑΤΕ, σε συνεργασία με άλλους κοινωνικούς εταίρους, και τα εθνικά κριτήρια στο επίπεδο του ΕΣΥΠ. Είναι σαφές ότι η χωροταξική αναδιάρθρωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης θα σημαίνει λιγότερες θέσεις φοιτητών στα Πανεπιστήμια, απολύσεις διοικητικού και εκπαιδευτικού προσωπικού, λιγότερες δυνατότητες έρευνας.

Επιπλέον, είναι γεγονός ότι ενώ βρισκόμαστε μόλις ένα μήνα πριν το τέλος του 2012, τα Πανεπιστήμια δεν έχουν λάβει επίσημη ενημέρωση από το υπουργείο σε ότι αφορά το ύψος των προϋπολογισμών τους για το 2013. Ο κ. Υπουργός έχει μιλήσει για νέα μείωση των προϋπολογισμών κατά 20% σε σχέση με τους προϋπολογισμούς του 2012. Παράλληλα, έχουμε τις μισθολογικές απώλειες του ακαδημαϊκού Προσωπικού, τους περίπου 1.000 αδιόριστους εκλεγμένους συνάδελφους ΔΕΠ, ΕΕΔΙΠ και ΕΤΕΠ που συνεχώς εμπαίζονται και τις απολύσεις των διοικητικών υπαλλήλων ΙΔΑΧ ΔΕ των Πανεπιστημίων που επιχειρείται να δρομολογηθούν με κάθε μέσο.

Ταυτόχρονα, με πράξη νομοθετικού περιεχομένου θεσπίζεται ότι τα πτυχία των ιδιωτικών κολεγίων και των παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων παρέχουν επαγγελματικά δικαιώματα ισότιμα με αυτά των δημόσιων πανεπιστημίων και ΤΕΙ παραβιάζοντας κατάφωρα το άρθρο 16 παρ. 5 του Συντάγματος, απαξιώνοντας τους 4ετείς και 5ετείς τίτλους σπουδών και εξισώνοντάς τους με τους τίτλους 3ετούς φοίτησης των κολλεγίων. Αποκορύφωμα αυτού είναι η αναγνώριση του 2ου τίτλου σπουδών των Κολλεγίων (3+2 έτη) ως Master, όταν η ίδια η Πολιτεία δεν αναγνωρίζει ως Master τα διπλώματα των πενταετών ενιαίων και αδιάσπαστων προγραμμάτων σπουδών στα Πολυτεχνεία, Γεωπονικά Πανεπιστήμια και αλλού.

Τέλος, η Δια Βίου Μάθηση προωθείται ως ένας τρόπος διαχείρισης της ανεργίας και της υποαπασχόλησης με έμφαση στη βραχύβια κατάρτιση σε συνδυασμό με τη λογική του απασχολήσιμου. Οι δεξιότητες που προσφέρονται απαξιώνονται γρήγορα και έτσι έχουμε την εξής κίνηση: κατάρτιση, εισαγωγή στην εργασία, μετά από λίγο απαξίωση των δεξιοτήτων, έξοδο από την αγορά εργασίας και επανακατάρτιση, δηλαδή διαχείριση της ανεργίας.

 Παράλληλα με την κατάργηση του δημόσιου, δωρεάν χαρακτήρα της ανώτατης εκπαίδευσης και της ολοκληρωτικής υποταγής της στις ανάγκες της αγοράς η κυβέρνηση επιδιώκει το τσάκισμα κάθε φωνής οργανωμένης αντίδρασης από μέρους των φοιτητών. Η κατάργηση του ασύλου, οι περιορισμοί στα κονδύλια σίτισης-στέγασης, οι εντατικοί ρυθμοί σπουδών έχουν ως στόχο να κάμψουν τις ανατρεπτικές διαθέσεις της σπουδάζουσας νεολαίας.

Το Μεσοπρόθεσμο στοχεύει σε μια οικονομία με φθηνό εργατικό δυναμικό, με ελάχιστα δικαιώματα στους χώρους δουλειάς και με τη μόνιμη απειλή της ανεργίας, με ένα μικρό κράτος, με ελάχιστα περιθώρια για κοινωνική πολιτική που θα χαρακτηρίζεται από μεγάλες ανισότητες. Το κράτος δε χρειάζεται πια ένα ιδιαίτερα προωθημένο εκπαιδευτικό σύστημα. Τώρα, το ζητούμενο είναι η «αριστεία», ευφημισμός για την εκπαίδευση των ελίτ, για τις λίγες θέσεις όπου η πανεπιστημιακή εκπαίδευση παραμένει χρήσιμη. «Άριστη» εκπαίδευση για τους λίγους, φθηνή και βασική για τους υπόλοιπους.

Περιμένουμε από την κυβέρνηση της Αριστεράς, που θα προκύψει σύντομα, κάτω από τη πίεση του αγώνα των εργαζομένων, ανέργων, νεολαίας κλπ., να καταργήσει τα μνημόνια στη Ανώτατη Παιδεία και από τις πρώτες της ενέργειες να είναι η ψήφιση νέου νόμου πλαισίου για τα Πανεπιστήμια με βάση τη πρόταση νόμου που κατάθεσε πέρυσι το καλοκαίρι ο ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ ως αξιωματική αντιπολίτευση. Η έξοδος από την κρίση, στη κοινωνία και στα Πανεπιστήμια ειδικότερα, θα έρθει με την ανάδειξη νέων κοινωνικών δυνάμεων, με νέες λύσεις και προπαντός με άλλο περιεχόμενο στην έννοια των μεταρρυθμίσεων.

 *Ο Μανόλης Ντουντουνάκης είναι μέλος του Εργαστηριακού Διδακτικού
Προσωπικού Πολυτεχνείου Κρήτης, τέως πρόεδρος ΠΟΣΕΕΔΙΠ ΑΕΙ

Πηγή: http://www.rethnea.gr/article.aspx?id=1193

Απάντηση στην κρίση η γνώση της πραγματικότητας και η οργάνωση των αντιστάσεων

Ορισμένες σκέψεις στον απόηχο της συνδιάσκεψης του  ΣΥΡΙΖΑ

 «Πώς όμως υπερβαίνει η αστική τάξη τις κρίσεις. Αφ’ ενός, με την αναγκαστική καταστροφή ενός αριθμού παραγωγικών δυνάμεων αφ ετέρου, εκπορθώντας νέες αγορές και εκμεταλλευόμενη εντατικότερα τις παλιές»

( Κ.Μάρξ- Κομμ.Μανιφέστο -1848).

Θα συμπλήρωνα ακόμα ότι αξιοποιώντας την ιστορική εμπειρία αντιμετώπισης προηγούμενων κρίσεων επιχειρεί να  «επαναπορροφήσει» τις αντιφάσεις του συστήματος, να ελαχιστοποιήσει τις αντιστάσεις και να αναπαράγει την ηγεμονία της. Η δυνατότητα της να το κατορθώσει εξαρτάται  από το εύρος και την ένταση της ταξικής – πολιτικής πάλης εναντίον του συστήματος, μιας πάλης που η  Ριζοσπαστική Αριστερά και οι εργαζόμενοι πρέπει να διεξαγάγουν αδιάκοπα επιδιώκοντας  δύσκολους και σύνθετους  στόχους, την ανατροπή του πολιτικού συστήματος, την αναδιάρθωση της οικονομίας και της  παραγωγικής βάσης, την αποκατάσταση των αρχών της δημοκρατίας, την επανάκτηση του κράτους πρόνοιας, την αποκατάσταση  κράτους δικαίου  κ.ο.κ.

Με άλλα λόγια γνωρίζουμε ότι ο αντίπαλος έχει  προβλέψιμο και  σαφές σχέδιο που συνίσταται στη μετατροπή της κρίσης του κεφαλαίου σε κρίση εργασίας, στην επιδίωξη απαλλαγής  του κεφαλαίου από το κοινωνικά βάρη, στην αρπαγή της δημόσιας και κοινωνικής  περιουσίας με την χρησιμοποίηση αυταρχικών μεθόδων, με τον περιορισμό των αντιστάσεων και  την ναρκοθέτηση του πεδίου για το ενδεχόμενο ενός «ατυχήματος» που μπορεί να είναι  ο σχηματισμός Αριστερής Κυβέρνησης.

Είναι  προφανές ότι η ανατροπή αυτής της κατάστασης δεν μπορεί να συμβεί απλά και μόνο με την εκλογική διαδικασία. Είναι προφανές ότι ο αστισμός επέλεξε τη μετωπική σύγκρουση με τον κόσμο της εργασίας και δεν υπάρχει περιθώριο για εφησυχασμό  και αυταπάτες, αλλά είναι καιρός για αυξημένη στράτευση πάνω σε ένα  σαφές ενιαίο και συνεκτικό σχέδιο. Με ουσιαστικές συνεννοήσεις  μεταξύ μας και συμμαχίες με υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που επιδιώκουν τη ρήξη με το σύστημα. Τότε μόνο ο αστισμός θα βρεθεί σε πραγματική κρίση όταν θα οικοδομηθεί το αντίπαλο δέος, όταν οργανωθεί ο κόσμος της εργασίας ταξικά και αυτό πρέπει να προσπαθήσουμε να το κάνουμε και τώρα που οικοδομούμε το κόμμα μας ως ενιαίο πολιτικό υποκείμενο, ως συλλογικό διανοούμενο και στη συνέχεια. Με επίγνωση της κατάστασης που βρισκόμαστε, του  πώς γράφεται η ιστορία και ποια είναι τα  ουσιαστικά επίδικα.  

   

Νίκος Τζάρας
ΣΥΡΙΖΑ Χανιά

Θα επιτρέψουμε να γίνουμε «ξένοι» στον τόπο μας;

Του Μανόλη Ντουντουνάκη

Στο όνομα μάλιστα στρεβλώσεων, ο κυρίαρχος λόγος θέλει να πείσει τους εργαζόμενους ότι θα ωφεληθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ αυτές αποσκοπούν αποκλειστικά στην επίτευξη της μέγιστης κερδοφορίας για τον επενδυτή
Σε πολιτικό επίπεδο, η ψήφιση των μέτρων του τελευταίου Μνημονίου ήταν μια οριακή επιλογή για την κυβέρνηση, κάτι που σημαίνει ότι εγκαινιάζεται ένας κύκλος «πολιτικής ρευστότητας». Στο οικονομικό πεδίο ψηφίστηκε ένα πακέτο μέτρων, το οποίο είναι ενταγμένο σε ένα τετραετές πρόγραμμα, από το οποίο όμως το 70% των μέτρων θα παρθούν το 2013. Δεν είναι σαφές τι ακριβώς θα κάνει η κυβέρνηση για το 2013, προκειμένου να προστατέψει την οικονομία από δραματική επιδείνωση, δεδομένου ότι θα δοκιμαστούν σε πολύ μεγάλο βαθμό οι δημοσιοοικονομικοί στόχοι που υπάρχουν στον προϋπολογισμό για το '13.

Πίσω όμως από τους αριθμούς αποκαλύπτονται ανθρώπινα δράματα. Η καθημερινή εμπειρία εντοπίζει περιπτώσεις κοινωνικής απόγνωσης. Τα απρόσωπα στατιστικά στοιχεία συγκροτούνται από χιλιάδες προσωπικά δράματα, που αθροιζόμενα σχηματίζουν το συλλογικό πρόβλημα μιας κοινωνίας που διαλύεται. Κατά την τελευταία τριετία, αυτοκτόνησαν μερικές χιλιάδες συμπολίτες μας. Ομοβροντία στοιχείων -η αυξανόμενη μετανάστευση, η πολύ μεγάλη ανεργία, η πολύ σημαντική μείωση μισθών, η πολύ σημαντική μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος μιας οικογένειας, η εκτίναξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο, η αποξήλωση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους κ.λπ. - επιβεβαιώνουν "ότι πεθαίνουμε σαν χώρα" και ότι σύντομα θα νιώθουμε «ξένοι» στον τόπο μας. Ποια σχέση έχει αυτή η κοινωνική πραγματικότητα με τις θριαμβολογίες και τις ψεύτικες υποσχέσεις του πρωθυπουργού; Τώρα, που "η Ελλάδα κατάφερε να ξανακερδίσει την αξιοπιστία της" και "να μετατρέψει ένα πρόγραμμα ατέλειωτης λιτότητας σε πρόγραμμα που τολμά μεταρρυθμίσεις και οδηγεί σε ανάπτυξη", κάποιος πρέπει να δημιουργήσει δουλειές. Λένε ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα κράτος που να διαδραματίσει έναν νέο, ελεγκτικό ρόλο, την ίδια ώρα που με νόμους και διατάγματα περιορίζονται έως ακυρώνουν ελεγκτικές διαδικασίες.

Ανάπτυξη, επιχειρηματικότητα και δημιουργικότητα παρουσιάζονται ως αντίδοτο σε ένα νοσηρό και στρεβλό πελατειακό σύστημα κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας και μια δημόσια διοίκηση που είχε καταδικαστεί να υπολειτουργεί αναποτελεσματικά από τις πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν στη μεταπολίτευση. Το νέο μοντέλο ανάπτυξης συνίσταται στην εκχώρηση δημοσίων υπηρεσιών σε ιδιώτες που θα πάρουν ως προίκα δημόσια έσοδα: επιχορηγήσεις, διόδια, φόρους, κλειδωμένες τιμές που θα είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε. Προωθείται η εκχώρηση των πάντων σε μια όλο και πιο ανεξέλεγκτη αγορά. Στο όνομα μάλιστα στρεβλώσεων, ο κυρίαρχος λόγος θέλει να πείσει τους εργαζόμενους ότι θα ωφεληθούν από τις ιδιωτικοποιήσεις, ενώ αυτές αποσκοπούν αποκλειστικά στην επίτευξη της μέγιστης κερδοφορίας για τον επενδυτή. Όμως, κάθε σχέδιο ανάπτυξης που δεν λαμβάνει υπόψη και δεν ρωτά αυτούς που αναπτύσσει πώς θέλουν να ζήσουν, δεν είναι ανάπτυξη.

Η οικονομία μπορεί να «γυρίσει» μόνο με επενδυτικούς πόρους προσανατολισμένους σε δημόσια έργα. Απαιτούνται, επίσης, ιδιωτικές επενδύσεις και χρειάζεται στήριξη, κυρίως, των επιχειρήσεων που έχουν καλές επιδόσεις εξαγωγικές ή/και στην εγχώρια αγορά. Χρειάζονται αντι-μέτρα που θα σταματήσουν την ύφεση και, ιδιαίτερα, μέτρα που θα δημιουργήσουν την ανάπτυξη, που είναι το ζητούμενο. Πρέπει να σταματήσουν τα μέτρα τα προ-υφεσιακά, τα οποία έχουν μεγάλο πολλαπλασιαστή και πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για τη δημιουργία κάποιου Επενδυτικού Ταμείου, οποιασδήποτε μορφής, το οποίο θα δημιουργήσει νέα επενδυτική ρευστότητα και θα παρακαμφθεί η αδυναμία των τραπεζών. Οι πόροι του Ταμείου πρέπει να έχουν κύρια ευρωπαϊκή, αλλα και εθνική προέλευση. Παράλληλα, πρέπει να προχωρήσουμε, μετά από ουσιαστική διαπραγμάτευση, σε διαγραφή μέρους του χρέους, με τους εταίρους και δανειστές μας. Το δρόμο της διαπραγμάτευσης μας δείχνει η Κύπρος, που έθεσε "κόκκινες" γραμμές και πέτυχε ουσιαστική αλλαγή των όρων του Μνημονίου μετά από μακρόχρονη διαπραγμάτευση, αλλά και ο υπόλοιπος ευρωπαϊκός Νότος (Ισπανία, Ιταλία), που αντιστέκεται σθεναρά επί μακρόν στις πιέσεις για υπογραφή μνημονίων. Επίσης, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής για τις τράπεζες, έτσι ώστε η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να γίνει ταυτόχρονα με την εκκαθάριση του χαρτοφυλακίου τους, που θα οδηγήσει σε de facto κοινωνικοποίησή τους.

Δεν είναι λοιπόν μοιραία η εξέλιξη να νιώθουμε «ξένοι» στο τόπο μας. Η ανάσχεσή της όμως προϋποθέτει πολιτική ανατροπή. Από τους σημερινούς κυβερνώντες δεν μπορεί να ελπίζει κανείς τίποτα. Δεν μπορούν και δεν θέλουν να μας βγάλουν από την κρίση οι δυνάμεις που μας έφεραν σε αυτήν. Επιθυμούν τον προσωπικό τους πλουτισμό, την πολιτική τους επιβίωση και τη νομή της εξουσίας μόνο. Δεν πρέπει να κλωτσήσουμε για τρίτη συνεχή φορά την ευκαιρία μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα, που θα μας δοθεί πολύ σύντομα. Η πολιτική ανατροπή είναι προ των πυλών.

* Ο Μανόλης Ντουντουνάκης είναι ΜΔΕ ηλεκτρολόγος μηχανικός ΕΜΠ,
Εργαστηριακό Διδακτικό Προσωπικό Πολυτεχνείου Κρήτης 

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αυγή»

Απεργία ΑΔΕΔΥ Τετάρτη 19 Δεκέμβρη

Ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων καλεί κάθε εργαζόμενο στο δημόσιο να πάρει μέρος στην απεργία που προκήρυξε η ΑΔΕΔΥ για την Τετάρτη 19 Δεκέμβρη. 

Αφήνοντας τον 3ο χρόνο εφαρμογής του μνημονίου  ένας στους τρεις πολίτες είναι άνεργος. Όμως και οι τυχεροί πολίτες που απέμειναν να έχουν δουλειά, ακόμη και στον «προνομιακό» χώρο του Δημοσίου βλέπουν τις ζωές τους να αποδομούνται και να μπαίνουν στον αστερισμό της φτωχοποίησης:

• Οι μισθοί είναι πια πενιχροί.
• Η φοροεπιδρομή που εξελίσσεται τρία χρόνια τώρα θα ενταθεί με ένα νέο φορολογικό νομοσχέδιο που αδικεί κατάφωρα τα κατώτερα εισοδήματα.
• Οι έμμεσοι φόροι και τα χαράτσια αδυνατίζουν ακόμη περισσότερο τους ασθενέστερους.
• Η δημόσια περιουσία βγαίνει στο σφυρί καθώς βιομήχανοι, μεγάλες κατασκευαστικές και τραπεζίτες ιδιοποιούνται για ψίχουλα τράπεζες, δημόσιους χώρους και φυσικούς πόρους.
• Ο εφιάλτης της απόλυσης είναι ήδη εδώ για εκατοντάδες εργαζόμενους ( στα Χανιά οι καμπάνες ήχησαν στο Δήμο και στο ΙΚΑ) και το 2013 προβλέπονται δεκάδες χιλιάδες νέοι άνεργοι από το Δημόσιο τομέα.
• Η ασφάλεια ανύπαρκτη και η περίθαλψη υπόθεση των ιδιωτών.

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΕΤΥΧΕ! Γιατί μόνος στόχος του ήταν και είναι η αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων και ο ευτελισμός της εργασίας.

Ο ελληνικός λαός και τα φτωχότερα στρώματα έχουν ήδη επιδείξει εκπληκτικούς αγώνες σε δρόμους, πλατείες, καταλήψεις. Το βαρέλι των περικοπών δεν έχει πάτο. Δεν έχουν όμως τέλος και οι αγώνες μας!

ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!

Ο ΣΥΡΙΖΑ Χανίων σας καλεί στις 19 Δεκέμβρη

ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

της ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ στις 12:30 μ.μ.

Συμπαράσταση στην Κοινωνική Κουζίνα

Η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ Χανίων εκφράζει τη συμπαράστασή της στη δράση της συλλογικότητας της Κοινωνικής Κουζίνας η οποία, παρά την υποδειγματική λειτουργία της, εξακολουθεί να απειλείται από τον Δήμο Χανίων, με έξωση από το χώρο του 1ου Γυμνασίου στην οδό Τσουδερών.

Η Κοινωνική Κουζίνα που δραστηριοποιείται κυρίως στη σίτιση απόρων κατοίκων χωρίς διάκριση εθνικότητας, φύλου ή φυλής, δρα παράλληλα με τα συσσίτια της Σπλάντζιας, το Κοινωνικό Στέκι Μεταναστών και άλλες συλλογικότητες στο χώρο της Σπλάντζιας. Οι δράσεις αυτές σε συνδυασμό με τις δράσεις της νεολαίας που ζει στην περιοχή, αλλά και με άλλες πρωτοβουλίες που δραστηριοποιούνται στα στενά της Σπλάντζιας αναδεικνύουν τη γειτονιά και τους κατοίκους της, ως γειτονιά της ανθρωπιάς, της αλληλεγγύης και της εναλλακτικότητας.

Σε περιόδους κρίσης, η ουσία της ανθρώπινης ψυχής είναι η αλληλεγγύη και η προσφορά του ενός στον άλλο. Όσοι ζουν και δραστηριοποιούνται στη Σπλάντζια το αποδεικνύουν αυτό έμπρακτα με το βηματισμό τους, ένα βηματισμό που κινείται στα χνάρια ενός από αυτούς που την αγάπησαν και έδρασαν προδρομικά σε αυτήν, του Κωστή Νικηφοράκη.

Δεν κατανοούμε την ιδιαίτερη σπουδή να μεταφερθεί η Κοινωνική Κουζίνα στο παλαιό ψυχιατρείο, δηλαδή να εξοβελιστεί σε έναν χώρο μη προσβάσιμο για όσους έχουν ανάγκη τη δράση της και ουσιαστικά να καταστεί αναποτελεσματική. Η δύσκολη κατάσταση των εμπόρων της περιοχής δεν σχετίζεται με τη δράση των συσσιτίων στην περιοχή, αλλά με τις πολιτικές που διαλύουν το μικρομεσαίο εμπόριο, τις ίδιες πολιτικές πού οδηγούν καθημερινά δεκάδες ανθρώπους στην πόρτα της Κοινωνικής Κουζίνας. Αυτές τις πολιτικές θα τις παλέψει η κοινωνία ενωμένη κι όχι αλληλοσπαρασσόμενη.

Αν η μεταστέγαση είναι απαραίτητη, η δημοτική αρχή οφείλει να βρει δημόσιο ή δημοτικό χώρο, εντός του αστικού ιστού για την μεταστέγαση της Κοινωνικής Κουζίνας, με τρόπο που να γίνονται σεβαστές οι αρχές της συλλογικότητας δηλαδή η αυτοοργάνωση και η απουσία οποιουδήποτε άμεσου ή έμμεσου ελέγχου –οικονομικού, πολιτικού ή άλλου.

Καλούμε την χανιώτικη κοινωνία να στηρίξει με κάθε τρόπο, έμπρακτα και ηθικά, την Κοινωνική Κουζίνα ως δράση αλληλεγγύης και αντίστασης στην εξαθλίωση που αγγίζει όλο και περισσότερο κόσμο συνεπεία της μνημονιακής πολιτικής.

Το Γραφείο Τύπου

Του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων

Ο Γ. Σταθάκης για την επανεκίνηση κατασκευής των τεσσάρων μεγάλων αυτοκινητοδρόμων

Δελτίο Τύπου αναφορικά με τις εξαγγελίες του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων για την επανεκκίνηση κατασκευής των τεσσάρων μεγάλων αυτοκινητοδρόμων, εξέδωσε ο υπεύθυνος τομέα ανάπτυξης της κοινοβουλευτικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ, και βουλευτής Χανίων Γιώργος Σταθάκης στο οποίο αναφέρει:

Η ανακοίνωση εκ μέρους του Υπουργού Ανάπτυξης κ. Χατζηδάκη σχετικά με την επανεκκίνηση της κατασκευής των τεσσάρων μεγάλων αυτοκινητοδρόμων αποτελεί επικοινωνιακό τέχνασμα εγγεγραμμένο στην προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει ότι ανατρέπεται η εικόνα της καθηλωμένης σε βαθειά ύφεση ελληνικής οικονομίας.

Δυστυχώς όμως στερείται περιεχομένου καθώς αφορά στην κατ’ αρχήν συμφωνία της κυβέρνησης με τους παραχωρησιούχους αναφορικά με τις υπέρογκες αποζημιώσεις που οι τελευταίοι ζητούν και την ανέξοδη πρόθεση τους, εάν βρεθεί χρηματοδότηση, να συνεχίσουν τα έργα.

Μόνο που τα έργα σταμάτησαν με την ένταξη της Ελλάδας στο μνημόνιο ακριβώς εξαιτίας της αδυναμίας χρηματοδότησης τους. Οι ιδιωτικές τράπεζες πάγωσαν το δανεισμό, η ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων ανέστειλε τη χρηματοδότηση και τα διόδια άρχισαν να καταρρέουν εν μέσω της ύφεσης. Τώρα πλέον τίθεται θέμα βιωσιμότητας αυτού του μοντέλου κατασκευής και χρηματοδότησης των έργων καθώς οι βασικοί χρηματοδότες θεωρούν ότι μόνο οι άξονες Αθήνα-Θεσσαλονίκη και Αθήνα-Πάτρα μπορούν εν δυνάμει να αποζημιώσουν τους «επενδυτές».

Η εικόνα της «μηχανής της ελληνικής οικονομίας που μπαίνει πάλι μπροστά» αποτελεί κενό γράμμα.

Για το θέμα της μη απόλυσης 500 εργαζομένων του ΙΚΑ του διαγωνισμού 9Κ του ΑΣΕΠ και της πρόσληψης των επιτυχόντων του διαγωνισμού 8Κ του ΑΣΕΠ για το ΙΚΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων και τοπικά και πανελλαδικά από την πρώτη στιγμή είναι συμπαραστάτης και αλληλέγγυος στον αγώνα των εργαζομένων του ΙΚΑ για την υπεράσπιση του Δημόσιου χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης που δεν εξασφαλίζεται ούτε με απολύσεις ούτε με πάγωμα των προσλήψεων. 

Η τρικομματική κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ αποδεικνύει για άλλη μια φορά πως στόχο έχει να λεηλατήσει και να διαλύσει την Ελληνική Κοινωνία, μεθοδεύοντας και τη διάλυση της Δημόσιας Κοινωνικής Ασφάλισης προκειμένου να την οδηγήσει στην ιδιωτικοποίηση.

Όπως αναφέρει ο Σύλλογος εργαζομένων στο ΙΚΑ Δυτ. Κρήτης στη σχετική επιστολή του:

«…υπάρχει τραγική έλλειψη προσωπικού (λόγω της αναστολής των προσλήψεων, τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις προσωπικού, την αύξηση των εργασιών με τις συνεχείς συγχωνεύσεις ταμείων, τη δημιουργία και υποστήριξη των ΚΕ.Π.Α., τις μετατάξεις στον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. κλπ.). Σύμφωνα με την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών πρόκειται να απολυθούν 500 εργαζόμενοι πανελλαδικά (εκ των οποίων 4 από το υποκατάστημα ΙΚΑ Χανίων και 1 από το υποκατάστημα Κισσάμου»

Είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με τους συλλόγους των εργαζομένων στο ΙΚΑ και υποστηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.

Στα πλαίσια αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ επανακατέθεσε την 7/12/2012 εμπρόθεσμα σχετική τροπολογία (την οποία επισυνάπτουμε) για την επίλυση του προβλήματος που έχει προκύψει με τους επιτυχόντες των προκηρύξεων 9Κ και 8Κ του ΑΣΕΠ την οποία είχε απορρίψει πριν τρεις μέρες ο Υπουργός.

Απαιτούμε να μην απολυθεί κανείς από τους ήδη εργαζόμενους, αντιθέτως χρειάζεται να προσληφθούν κι άλλοι για να μπορέσει να επιτελέσει τον σημαντικό κοινωνικό του ρόλο το ΙΚΑ για την εξυπηρέτηση των χιλιάδων ασφαλισμένων του φορέα.

Το Γραφείο Τύου

Του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ Χανίων

Αλληλεγγύη για όλους!

Περισσότερα στο www.solidarity4all.gr/

Σε καιρούς κρίσης και επίθεσης, κρίσης οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής, υπαρξιακής, επίθεσης σε δικαιώματα και κατακτήσεις, στη ζωή μας την ίδια, η αλληλεγγύη είναι προϋπόθεση επιβίωσης όσων πληττόμαστε από τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, η αντίσταση είναι μονόδρομος απέναντι στην αντικοινωνική πολιτική της τρόικας εξωτερικού και εσωτερικού, η αυτοοργάνωση είναι το εφαλτήριο για την ενεργοποίηση, τη συμμετοχή και τη χειραφέτηση των «από κάτω».

Σε αυτή την κοινωνία, από την Κρήτη ως τον Έβρο, χιλιάδες άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και ηλικιωμένοι, ντόπιοι και μετανάστες, διαφορετικών πολιτικών εντάξεων και ιδεολογικών πεποιθήσεων, αλλά όλοι και όλες πεισμένοι ότι οι μνημονιακές πολιτικές πρέπει να ανατραπούν και πως κανείς δεν πρέπει να είναι μόνος του στην κρίση, έχουμε δημιουργήσει έναν ολόκληρο γαλαξία δικτύων και δομών έμπρακτης αλληλεγγύης: κοινωνικά ιατρεία και φαρμακεία, κοινωνικά παντοπωλεία, δωρεάν διανομή τροφίμων και απευθείας σχέσεις παραγωγών – καταναλωτών χωρίς μεσάζοντες, ανταλλακτικά – χαριστικά παζάρια, υποστηρικτικά μαθήματα, τράπεζες χρόνου και κοινωνικά νομίσματα, στέκια και χώρους εναλλακτικής ψυχαγωγίας, δομές νομικής υποστήριξης και αλληλέγγυας κοινωνικής οικονομίας. 

Η «αλληλεγγύη για όλους» είναι μια συλλογικότητα που επιδιώκει:

Να διευκολύνει την επικοινωνία όλου αυτού του γαλαξία, μέσω της καταγραφής κατά περιοχή και θέμα όλων των δικτύων και των δομών έμπρακτης αλληλεγγύης, καθώς και της ανταλλαγής εμπειριών και «τεχνογνωσίας». Η «αλληλεγγύη για όλους» είναι ανοιχτή συλλογικότητα σε καθέναν και καθεμία που εμπνέεται από το τρίπτυχο αλληλεγγύη – αντίσταση – αυτοοργάνωση, δεν επιδιώκει ούτε να εκφράσει ούτε να εκπροσωπήσει όλον αυτόν το γαλαξία, αλλά να αποτελέσει έναν πανελλαδικό κόμβο διευκόλυνσης της συνάντησης και της επικοινωνίας των δικτύων και των δομών έμπρακτης αλληλεγγύης. 

Να ενισχύσει όλα τα υπάρχοντα εγχειρήματα με κάθε δυνατό τρόπο (εφοδιασμό με υλικά και ανθρώπους, οικονομική στήριξη, αλληλοκάλυψη αναγκών κτλ), καθώς και να προωθήσει τη δημιουργία νέων σε περιοχές ή θεματικές που δεν καλύπτονται. 

Να διαδώσει την πολιτική αντίληψη ότι όσοι πληττόμαστε από την κρίση/επίθεση πρέπει να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Οτι δεν μπορούμε αλλά και δεν θέλουμε να υποκαταστήσουμε το υπό διάλυση «κράτος πρόνοιας». Αντίθετα, διεκδικώντας κοινωνικά δικαιώματα για όλους/ες και μια ζωή που να μας αξίζει, οικοδομούμε την ενότητα εργαζομένων – ανέργων, ντόπιων – μεταναστών, υγειονομικών – ασθενών, εκπαιδευτικών – μαθητών, και μέσα από την αλληλεγγύη αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να ζήσουμε καλύτερα. 

Να προωθήσει τη διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό πεδίο, με κινητοποιήσεις, διεθνείς μέρες δράσεις, αποστολή χρημάτων, φαρμάκων και τροφίμων, οριζόντια διασύνδεση οργανώσεων ή φορέων του εξωτερικού με δομές και δίκτυα αλληλεγγύης στην Ελλάδα. 

Η «αλληλεγγύη για όλους» φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα ακόμα λιθαράκι στον αγώνα για μια ζωή χωρίς μνημόνια, φτώχεια, εκμετάλλευση, φασισμό και ρατσισμό, για τη δημιουργία μιας ριζοσπαστικής και αποτελεσματικής κοινωνικής αντιπολίτευσης.